Azadegan azadeh

خسرو سیف: بختیار گفت از امروز راه ما عوض شده است

2012-02-09T07:41:00.000-08:00

خسرو سیف: بختیار گفت از امروز راه ما عوض شده است

۱۹,۱۱,۱۳۹۰

علیرضا روشن: بختیار، آخرین نخست‌وزیر رژیم پهلوی صبح بعد از انتخاب‌شدنش به نخست‌وزیری، با خسرو سیف که از همکاران نزدیک او در هیات اجرایی جبهه ملی بود تماس می‌گیرد و می‌گوید: «آقای سیف! از امروز راه ما با شما‌ها عوض شده است. اما هدفمان یک‌چیز است و آن سربلندی ایران و مردم آن است. ببینیم چه کسی زود‌تر به این هدف می‌رسد.» خسرو سیف بعد از ۳۳ سال، نور باریکه‌ای بر پشت صحنه تاریک این انتخاب می‌اندازد و چنین اظهار می‌کند که انتخاب بختیار حاصل اجرای سناریویی بوده است که فرح و اطرافیان او - از جمله پسرخاله‌اش رضا قطبی- طرح‌ریزی کرده بودند؛ سناریویی که با پیشنهاد شاه برای قبول نخست‌وزیری از الهیار صالح، کریم سنجابی و داریوش فروهر و غلامحسین صدیقی آغاز می‌شود، اما به نصب ‌ بختیار در پست نخست‌وزیری می‌انجامد، انتصابی که سیف معتقد است نه تنها مورد تایید جبهه ملی نبوده بلکه حرکتی مستقل و نتیجه عمل فردی خود بختیار بوده است. خسرو سیف می‌گوید: «بختیار شورای جبهه ملی و حتی دوستان نزدیک خود در حزب ایران را در جریان پذیرش پست نخست‌وزیری نگذاشته بود.»

‌چرا محمدرضا پهلوی اواخر عمر رژیمش سراغ جبهه ملی که رهبران و کادر آن را دشمن خود می‌پنداشت رفت؟

ما اگر توجه به گذشته شاه داشته باشیم، می‌بینیم که او در ۲۵ مرداد از ایران فرار کرد و بعد با کودتای انگلیسی- آمریکایی ۲۸ مرداد که ساخته این دولت‌ها بود، به کمک یک عده دست‌نشانده داخلی و افراد لمپن و غیراخلاقی که به خیابان‌ها آوردند و تظاهرات کردند، حکومت ملی دکتر مصدق را ساقط کردند، و او دوباره به ایران بازگشت که البته درباره زمینه‌های این کودتا و چگونگی شکل گرفتن آن می‌توان به طور مفصل صحبت کرد که جای خاص خود را دارد و فرصت زیاد می‌طلبد. شاه بعد از کودتای ۲۸ مرداد قدرت را قبضه کرد. البته حرکات غیرمنطقی و مشکوک حزب توده و ایجاد ترس و وحشت در مردم در سطح شهر نیز زمینه را برای آن‌ها آماده کرد. این‌ها از ۹ اسفند در برنامه‌ریزی برای کودتا شرکت داشتند تا بالاخره با همکاری فضل‌الله زاهدی حکومت کودتا را به ثمر رساندند و نهضت ملی را - به ظاهر - شکست دادند. بعد از کودتا شاه دیگر خود را قدرت مطلقه می‌دانست و هیچ‌گونه اجازه حرکت و دخالتی را به شخص دیگری نمی‌داد. به طوری‌که در خاطرات نزدیکان شاه می‌بینیم، او هم به حکومت پارلمانتاریسم تظاهر داشته و چه دولت، چه مجلس و چه وزرا همه ظاهر قصه بودند و تمام مسایل مملکت را - از بالا تا پایین - خودش تصمیم می‌گرفت و به وسیله وزیر دربارش علم که خود را غلام حلقه‌به‌گوش شاه می‌دانست به اجرا در می‌آورد. فرجام ‌ استبداد مشخص است. وقتی فرد مستبد اراده ملت را به هیچ می‌انگارد و خود تصمیم می‌گیرد، در پایان با ایستادگی مردم مواجه می‌شود و بالاخره بعد از ۲۵ سال دیکتاتوری با آن تظاهرات عظیم مردم روبه‌رو شد. باید توجه داشته باشیم در طول این سال‌ها احزابی بودند که به صورت‌های مختلف در مقابل این دیکتاتوری قد علم کردند و نهایتا چهار سازمان سیاسی و بازاری‌ها و اتحادیه‌های گوناگون در جبهه ملی، که آن را رهبر پیشوای ایران، دکتر مصدق پایه‌گذاری کرد، گرد‌ آمدند و این جبهه هم بعد از کودتای ۲۸ مرداد، مثل سایر مسایل سیاسی، عده‌ای زیادی از رهبران و کادر سیاسی‌اش به زندان افتادند و اجازه کوچکترین حرکتی به هیچ یک از آن‌ها داده نشد. نتیجه‌ تمام این فشار‌ها در ۲۲ بهمن ۵۷ بروز کرد که البته باز باید اشاره کنم که شکل گرفتن این حرکت و اینکه چگونه از سال ۱۳۳۲ به ۱۳۵۷ رسیدیم، مسیر طولانی‌ای دارد که در حد این مصاحبه نخواهد بود. عرض کردم و باز هم عرض می‌کنم که من اشاره‌وار از بعضی قضایا می‌گذرم.

‌نقش جبهه ملی در این مسیر ۲۵ ساله چه بود؟

عرض کنم در چگونگی شکل گرفتن ۲۲ بهمن هم فعال مایشاء جبهه ملی بود، جبهه‌ ملی چهارم. سال ۱۳۵۶ به دنبال نامه سه‌ امضایی رهبران جبهه ملی یعنی آقایان دکتر سنجابی، داریوش فروهر و دکتر شاپور بختیار به شاه بود که در آن حساس بودن زمان و فسادی که جامعه و ارکان دولتی را فراگرفته بود یادآور شده بودند اما متاسفانه هیچ‌گونه توجهی به آن نشد و در پیامد آن، جبهه ملی فعالیت خود را با توجه به شرایط زمانی‌ای که پدید آمده بود دنبال کرد و همکاری بسیار نزدیکی با آحاد مردم در زمینه قیام ۲۲ بهمن از خود نشان داد. پس می‌بینیم که در اینجا شاه تلاش زیادی کرد که بتواند این تظاهرات را مهار کند.

‌با وجود اینکه شاه به این نامه سه امضایی توجهی نشان نداد، یک‌سال بعد برای انتخاب نخست‌وزیرش سراغ جبهه ملی آمد؟

ابتدا نظرش این بود که دکتر امینی، نخست‌وزیر شود. با اطرافیان امینی مثل دکتر سیاسی تماس گرفته بود. اما به نتیجه نرسید. بعد از امینی ابتدا به الهیار صالح و سپس به دکتر صدیقی روی آورد. بعد از دکتر صدیقی از طریق تیمسار مقدم - رییس وقت ساواک - دکتر سنجابی را دعوت کرد. من آن زمان در منزل سنجابی بودم که مقدم آمد و به او گفت باید شرفیاب شوید. دکتر سنجابی این دعوت را در شورای رهبری جبهه مطرح کرد و شورا تایید کرد که برود. سنجابی رفت و برگشت و نتیجه را به شورا توضیح داد. دکتر صدیقی هم شروطی داشت که یکی از آن شرط‌ها بر خلاف سایر کاندیداهایی که دعوت شده بودند، این بود که شاه از کشور خارج نشود و شاه نپذیرفت. شاه تمایل داشت از ایران خارج شود. البته دکتر صدیقی نیز نتوانست همکارانی برای خود انتخاب کند. دکتر صدیقی – هم از طرف مردم و هم از طرف گروه‌ها – توصیه می‌شد این دعوت را نپذیرد. بعد از دکتر صدیقی، توسط دکتر نهاوندی با فروهر تماس گرفته شد. فروهر گفت زمان گذشته است و سیل مردم چون بولدوزری حرکت می‌کند و هیچ‌کس طاقت ایستادگی در مقابل آن را نخواهد داشت. به این ترتیب ملاحظه می‌کنید هر که شاه او را خواست، نپذیرفت.

‌آیا اینکه دکتر صدیقی دعوت شاه را برای مذاکره پذیرفت باعث شد شورای جبهه ملی اعلام کند او ارتباطی با این جبهه ندارد؟

آقای صدیقی از سال ۱۳۴۱ که ما را به دلیل مخالفت با لوایح شش‌گانه زندانی کرده بودند، بعد از آزادی به دلیل پاره‌ای نظریات، دیگر با جبهه همکاری نداشت. گو اینکه جبهه ملی نیز بعد از تشکیل جبهه سوم و بازداشت تمام رهبران آنکه متشکل بود از خلیل ملکی، داریوش فروهر، بازرگان، علی‌اصغر بهنام، رضا شایان، حسین راضی و... که وابستگان احزاب سیاسی، جامعه سوسیالیست‌ها، حزب ملت ایران، حزب مردم ایران، نهضت آزادی و حزب ایران بودند، دیگر به شکل گذشته به صورت سیستماتیک فعالیتی نداشت، اما تماس‌های فردی برقرار بود و اکثر آقایان در هفته یک روز دیدار داشتند. از جمله دکتر صدیقی هم در این دیدار‌ها بودند. آقای صدیقی با سایر رهبران تماسی نداشت جز با فروهر که به منزلش می‌رفت. موقعی که وی دعوت شاه را پذیرفت جبهه ملی چهارم توسط دکتر سنجابی اعلامیه‌ای داد که البته وی را نفی نکرد اما توضیح دادند که آقای صدیقی با جبهه ملی اکنون ارتباطی ندارد که همین باعث ناراحتی او شد و نهایتا پس از کوتاه مدتی، در اثر اصرار و دعوت مبارزان جبهه ملی که به منزل او رفت و آمد داشتند، همراه عده‌ا‌ی به سازمان جبهه ملی پیوست که این هم طولی نکشید و مجددا سازمان را ترک کرد.

بختیار چگونه انتخاب شد؟

شاه با بن‌بست روبه‌رو شده بود. از طرفی فرح پهلوی و اطرافیان او، از جمله رضا قطبی رییس تلویزیون، گردهمایی‌ها داشتند و بدون اطلاع شاه، تجزیه و تحلیل می‌کردند و تصمیماتی می‌گرفتند که یکی از تصمیمات آن‌ها گزینش بختیار برای نخست‌وزیری بود. یادآور شوم که بختیار پسرخاله رضا قطبی بود. باید به این مطلب نیز اشاره داشته باشم آن زمان که فروهر و سنجابی در کنفرانس مطبوعاتی‌ای که متعاقب آن بازداشت شد، بنده به عضویت هیات اجرایی جبهه ملی درآمدم و هر روز در دفتر فروهر در میدان فردوسی جلسه داشتیم. بختیار در یکی از این روز‌ها که من را با ماشینش به منزل می‌رساند، همان‌طور که کنار راننده نشسته بود برگشت و به من گفت: «آقای سیف! اگر دوستان بگذارند، فهرست کابینه در جیب من است.» در همین فاصله بود که بختیار این جمله را به من گفت. من خیلی توجهی نکردم اما بعد که نخست‌وزیر شد به دوستان گفتم، دعوت از سنجابی و فروهر و صدیقی سناریو بوده و اطرافیان شاه تصمیمشان را گرفته و بختیار را انتخاب کرده بودند. بر اساس همین انتخاب بود که بختیار به من گفت فهرست کابینه در جیب من است. به هر حال به این دلیل بود.

یعنی انتخاب بختیار به پیشنهاد اطرافیان شاه بود؟

پیشنهاد فرح به شاه این بود که بختیار نخست‌وزیر شود و شاه هم پذیرفت. به طوری که می‌گویند، سخنرانی شاه که به «پیام انقلاب شما را شنیدم» معروف شده است توسط سید حسین نصر و با نظر رضا قطبی و فرح نوشته شده بود. آن‌ها، متن آن سخنرانی را - بدون اینکه شاه قبلا خوانده باشد - به او می‌دهند و می‌خواند. شاه بعد از خواندن پشیمان می‌شود. قطبی به او می‌گوید بعد از این پیام شما وسط جمعیت تظاهرات‌کنندگان هستید. به هر حال شاه به مرحله‌ای رسید که ناگزیر شد به اطرافیان مصدق دست ‌دراز کند. او تا آخرین روز‌ها با اطرافیان دکتر مصدق مخالف بود. اولین نفر از طیف همکاران دکتر مصدق که شاه او را به نخست‌وزیری دعوت کرده بود، الهیار صالح بود. من آنجا بودم که از طرف شاه آمدند و صالح را دعوت کردند اما صالح گفت به شاه بگویید زمانش گذشته است و گفت: شاه هر وقت‌گیر می‌کند سراغ ما می‌آید و وقتی تمام شد برمی‌گردد به حالت اول نمی‌شود به حرف‌های او اعتماد کرد. به این ترتیب ملاحظه می‌کنید در این تنگنایی که شاه در آن گیر کرده فکر می‌کند با رجوع به آقایان جبهه ملی می‌تواند نجات پیدا کند. من و بختیار در هیات اجرایی جبهه ملی از نزدیکان هم بودیم. او صبح فردای روزی که به نخست‌وزیری انتخاب شد در تماسی تلفنی به من گفت: «آقای سیف! از امروز راه ما با شما‌ها عوض شده است. اما هدفمان یک‌چیز است و آن سربلندی ایران و مردم آن است. ببینیم چه کسی زود‌تر به این هدف می‌رسد.»

‌به فرح و اطرافیان فرح چه کسانی مشاوره می‌دادند که شاه برود سراغ بختیار؟ آیا از جبهه ملی کسی با او در ارتباط بود؟

نه! فرح و شاه با هم بودند و هدفشان یک چیز بود. بختیار را گذاشتند آخر کار به او رو کنند. آقای بختیار هم نخست‌وزیری را پذیرفت. بختیار، با وجودی که جزو هیات اجرایی جبهه بود، اصلا شورا و دوستان نزدیک خود در حزب ایران را در جریان این کار نگذاشت و فردی عمل کرد.

این امامس یا مقواس اصغری؟ فوق فوقش تخته سه-لّاس اصغری

2012-02-04T12:19:00.000-08:00

این امامس یا مقواس اصغری؟ فوق فوقش تخته سه-لّاس اصغری

هادی خرسندی
این امامس یا مقوّاس اصغری؟
فوق فوقش تخته سه-لّاس اصغری
سایزش از سایز طبیعی گنده تر
کینگ سایز از طول و پهناس اصغری
این اگر اندازه اش اینقد شدس
وای به سایز حضرتعباس اصغری!
اومدس بر پلکان ارفرانس
امتی محو تماشاس اصغری
هرچی آخوندس به تعظیم اومدس
هرچی سردار بوده دولّاس اصغری
احمدش کو پس؟ بنی صدرش کجاست؟
این سفر بدجور تنهاس اصغری
یادته روزی که رفتیم پیشواز
با تمام شور و احساس اصغری
بنده با عکس مصدق آمدم
تو خودت با چکش و داس اصغری!
گفته بودن دیو چون بیرون رود
یک فرشته قسمت ماس اصغری
بختیار آن روزها هشدار داد
کاین فریب است ایهالناس! اصغری
گفت این دیکتاتوریِ مذهب است
ملتی افسون ملاس اصغری
یادته گفتیم خانِ بختیار
نشئه از یک جنس اعلاس اصغری؟
پای منقل من بگو فتحاً قریب
تو بگو نصرِ من الله س اصغری!
بعد دیدیم آن امام تشنه لب
تشنۀ خون جوانهاس اصغری
قاتل و بدطینت و کاوبوی صفت
مثل تیرانداز تکزاس اصغری
حال می بینی سی و سه سال بعد
همچنان آن در به لولاس اصغری
جانشین آن امام تشنه لب
تشنه لب تر حکمفرماس اصغری
سهم کفتارست آخر ارث خرس
این بود قانون میراث اصغری
این میانه «موسوی قهرمان!»
در غل و زنجیر آقاس اصغری
موسوی دلخور ز اوضاع رژیم
فکر دوران مطلاس اصغری
گفته دوران طلائی امام
بهترین دوران دنیاس اصغری
گفته برگشتن به آن دیروزها
بهترین تصمیم فرداس اصغری!
چند میلیون هم طرفدارش شدند
چون رقیبش هست نسناس اصغری
در حقیقت بد ز بدتر بهتر است!
هست پشّه بهتر از ساس اصغری
راضیند از انتخاب خویشتن
مردمان خدعه نشناس اصغری
رأی خود آخر به زالو میدهند
با تمام سعی و وسواس اصغری!
***

اصغری من باز داغم تازه شد
باز بغضم کرد آماس اصغری
صحبتم بود از مقوای امام
این امامس یا مقواس اصغری؟
مثل آدم بود در ظاهر ولی
زیر عکسش چارتاپاس اصغری!
از مقوا بودنش بگذر، بگو
این امامس یا هیولا اصغری؟
ــــــــــــــــــــــ
سايت هادی خرسندی
www.AsgharAgha.com

Raw Video: Tens of Thousands Rally Against Putin

2012-02-04T10:55:00.000-08:00

Derinkuyu Caves, Turkey - BBC World Wonders

2012-02-04T05:15:00.001-08:00

Derinkuyu Caves, Turkey - BBC World Wonders

2012-02-04T05:15:00.000-08:00

Derinkuyu en turquie ville souterraine découverte en 1963.wmv

2012-02-04T05:14:00.001-08:00

Derinkuyu en turquie ville souterraine découverte en 1963.wmv

2012-02-04T05:14:00.000-08:00

درینکویو شهر زیرزمینی زرتشتیان شگفت انگیز ترین کشف تاریخ آیین زرتشت مقصد توریستی جدید ترکیه

2012-02-04T05:03:00.001-08:00

		Share \|

درینکویو شهر زیرزمینی زرتشتیان شگفت انگیز ترین کشف تاریخ آیین زرتشت مقصد توریستی جدید ترکیه

کاپادوکیه Kapadoukia یا نام قدیمی و پارسی این سرزمین کاپادوسیه Cappadocia به معنای سرزمین اسبهای زیبا ,بخش باستانی و پهناوری است که امروز در ترکیه مرکزی قرار گرفته و به دلیل ارزش های تاریخی و باستانی ,توریستی ترین بخش استان نوشهیر؛ ترکیه کنونی را در بر می گیرد. بازمانده های آتشفشان ونزدیکی آن با سواحل جنوبی دریای سیاه منظره عجیب و شگفت آوری به وجود آورده ,این محوطۀ باستانی از سال 1985 از طرف یونسکو جزو میراث فرهنگی جهان شناخته و ثبت شده. اینجا انگورها و شرابهایش از زمان باستان , شهرت داشته ,امّا آنچه به این سرزمین ارزش تاریخی و گردشگری داده ,خانه ها و پناهگاههای پرشمار و کوچکی است که دردل کوهها وتپه های به جا مانده از آتشفشان , وجود دارد, برخی با نقاشیهای زیبایی از مسیح ونشانه های مسیحیت ,باز مانده از مسیحیانی که در سالهای ظهور مسیح و پس از آن , از ترس تهاجم سربازان رومی به آنجا پناه برده اند. امّا شگفت آورترین بخش سرزمین کاپادوکیه یا کاپادوسیه ,شهری است زیر زمینی با نام درینکویو derinkuy که یکی از شگفت انگیزترین کشف تاریخ آیین زرتشت ,ایران باستان و پیروان اهورا مزدا در آنجا قرار دارد. درینکو به معنی چاه عمیق ,شهری است زیرزمینی و اعجاب آور ,که براثر یک رویداد ساده کشف شد. درسال 1963 کارگرانی که برای ایجاد ساختمانی ؛ به کندن زمین مشغول بودند,ناگهان با چاه یا تونل ژرفی درون زمین روبرو شدند.پژوهشهای بعدی ؛ کشف یک شهر زیرزمینی از دوران کهن را خبر داد؛ با آثارو نشانه هایی از آیین زرتشت,کهن ترین دین جهان ,با نمادهایی از اهورا مزدا,زرتشت ,فروهر و اسب های پارسی. شهری در ژرفای 85متری زمین در هشت طبقه با گنجایش زندگی برای 20 تا 30هزار مرد وزن کودک و گاو وگوسفندواصطبل اسب.ونیز محلی برای ذخیره غذا و شراب , و درست کردن شراب و روغن و وجود نیایشگاه هایی برای مراسم دینی. دراین شهر زیرزمینی که توسط ایرانیان باستان ,پیروان دین زرتشتی ؛ ساخته شده,طبقۀ نخست ,ویژه نگهداری حیواناتی چون گاوو گوسفندواسب بوده ؛ پله های تودرتو وپرشماردر هر طبقه ,اتاقهایی با آشپزخانه ومحل بزرگی برای نگاهداری شراب و نیز مواد غذایی . نکته قابل توجه تعداد تونلها وهواکش هاست ؛ که به بیرون راه دارند وطوری ساخته شده اند که در اعماق این شهرزیرزمینی هوا جریان دارد و هیچگاه کمبود اکسیژن احساس نمی شود. درچهارمین طبقه این شهرزیرزمینی ؛ سنگهای سنگین و بزرگی با اندازه های سنگ آسیاب وجود دارند,که به گفته پژوهشگران ,در صورت حمله و نفوذ دشمن ,با این سنگها از پایین راه های ورودی را می بستند,تا از نفوذ دشمن جلوگیری کنند.برخی پژوهشگران نقطه ضعف سیستم دفاعی در این شهر را در آن دانسته اند,که مهاجمین می توانستند با ریختن سمهای کشنده در هواکش ها ؛ ساکنان شهر را از پای در آورند. از نظر تاریخی گزنفون xénophon تارخ نگاروفیلسوف یونانی ؛ که زمانی جزو سپاهیان کوروش کوچک در لشکرکشی برعلیه برادرش اردشیر بوده ,ساخت این شهر و شهرهای زیرزمینی رادر قرنهای چهارم وپنجم پیش از میلاد می داند. روزگاری همه سرزمینهای گسترده میان دورود هالیس و فرات را کاپادوسیه می نامیدند. از زمان مادها این سرزمین جزو بخشی از شاهنشاهی ایران بوده. در تاریخ برای نخستین باردر پایان سده ششم پیش از میلاد است که نامی از کاپادوکیه می رود ؛ آن هم در سنگ نبشته های سه زبانه دو تن از پادشاهان هخامنشی «داریوش بزرگ» و«خشایارشاه» . به نوشتۀ ویکی پدیا ,فرهنگ آزاد ,از دیر باز فرهنگ و آیین ایرانی آنچنان در کاپادوسیه و ارمنستان پذیرفته و گسترش یافته بود که می توان گفت مردمان این نواحی درزمان هخامنشیان و اشکانیان ,دیگر ناایرانی – انیرانی - شمرده نمی شدند. پرستش ایزدان ایران به ویژه «مهر و آناهیتا» در کاپادوسیه جریان داشت. روایات تاریخ نگاران یونانی ؛و نام گذاری ماههای سال با نامهای ایزدان مزدیسنا در سده پنجم پیش از میلاد در کاپادوسیه ؛ باستانی ترین گواهی تاریخی درباره رواج و گسترش آیین زرتشتی در باختر ایران ,کاپادوسیه که ترکیه مرکزی امروز در آن قرار دارد ؛ می باشد. پرسش اساسی و مهم این است : چرا ,ایرانیان باستان از پیروان اهورامزدا و زرتشت ,برای یک زندگی مخفی و طولانی شهری در ژرفای 85 متری زمین ساخته اند ؟ آنها از چه دانش و علومی برای ساخت این شهر شگفت آور برخوردار بوده اند. پژوهشگران می گویند:با تکنولوژی امروزی ؛ ساختن چنین شهری زیرزمینی ,برای زندگی 20 تا 30 هزار نفر , ده سال طول می کشد. آنها این شهرزیرزمینی درینکویو را هم ردیف ودر مقایسه با اهرام مصر توصیف می کنند. آیا پیروان اهورا مزدا از ترس تهاجم اقوام وحشی ؛ یا از ترس رویدادهای سخت طبیعی از جمله زمستانی سخت که در اوستا به عنوان زمستان شیطانی از آن یادکرده ؛ به ساختن این شهر زیرزمینی اقدام کرده اند.آیا ازترس موجوداتی فرا زمینی ,به زیر زمین پناه برده اند. این دیدگاه در مورد قوم مایا نیز وجود دارد ؛ مایا ها قومی با هوش در دوران باستان بودند که نبوغ و هوش ویژه ای در ریاضیات و نجوم داشتند اما به یکباره از بین میروند و تمدن آن ها خاموش می شود . نقاشی هایی که از آن ها باقی مانده ؛ موجوداتی را نشان ما دهد که شباهتی به انسان ها ندارند . در وندیداد دوم ؛ اهورامزدا ,از پیروانش می خواهدبرای پیشگیری از تهاجم دشمنان ودیوان و پرهیز از صدمات یک زمستان شیطانی و هلاک کننده ؛ شهری زیرزمینی بنا کنند.که در صورت لزوم در آنجا به سرببرند. در قسمت بیرونی "درنیکویو" شهر زیرزمینی ایرانیان باستان ,خرابه های دوبرج دیده می شود که محلی برای نگهبانان بوده ,که اگر مهاجمان و دشمنان نزدیک شوند به ساکنان شهر خبر دهند. چرا این شهر زیرزمینی ساخته شده ؛ زرتشتیان برای چه آنجا را پناهگاه خود ساخته اند ,تا چه زمانی در آنجا زیسته اند ؛ بر سر آنها چه آمده؟ اینها پرسشها یست که هنوز برای آنها پاسخی کافی پیدا نشده است! آنچه در دنیای امروزی ما روشن است ,این که «کاپادوکیه »یا «کاپادوسیه» و «درینکویو» کنونی ؛ با 26هزار نفر جمعیت آن ؛ یکی از مهمترین مکان های گردشگری وتوریستی ترکیه است. درهای درینکویو از سال 1970, به روی جهانگردان وتوریستها باز شده,امّا فقط ده درصد آن در دسترس بوده است . ترکیه برای سال 2012 با تبلیغات گسترده , درینکویو را به عنوان یکی از شگفت انگیزترین مکانهای تاریخی و توریستی خود معرفی کرده است. ترکیه در حال حاضربالاترین درآمد و توریست رااز صنعت گردشگری ؛ درمیان کشورهای منطقه دارد. پرسش اینست ایران ؛ سرزمین مادری سازندگان درینکویو– شهر شگفت انگیز زیر زمینی- با آن همه جاذبه های تاریخی و طبیعی هر سال چقدر توریست و گردشگر دارد ؟

New York Students Walkout Against School Closures

2012-02-03T11:53:00.000-08:00

Democracy Now! National and Global News Headlines for Friday, February 3

2012-02-03T06:58:00.001-08:00

Democracy Now! National and Global News Headlines for Friday, February 3

2012-02-03T06:58:00.000-08:00

Does a US troop withdrawal mean victory for the Taliban?

2012-02-03T06:54:00.000-08:00

More than 70 Killed in Port Said Soccer Stadium

2012-02-03T06:51:00.000-08:00

Amy Goodman - Breaking the Sound Barrier

2012-02-03T06:46:00.000-08:00

Spanish Judge Baltasar Garzón on Trial: Interview with Reed Brody of Hum...

2012-02-03T06:44:00.000-08:00

همچنان تنهاي تنها!

2012-02-03T04:35:00.001-08:00

همچنان تنهاي تنها!

شعري تازه از «سهيل محمودي» در وصف دكتر محمد مصدق

يك عكس يك عصا يك قصيده

حسن فرازمند

اين تصوير خاطره‌انگيز از مرحوم دكتر محمد مصدق كه تاكنون بارها و بارها در نشريات مختلف چاپ شده است، هر بيننده‌اي را به عمق خاكستري خود فرو مي‌برد و معلوم نيست اين پتوي سادة نشان ساده‌زيستي و اين عصايي كه پيرمرد سترگ تاريخ ملي ايران به آن تكيه داده است؛ چه رازي در خود نهفته دارند كه انسان را اين چنين مجذوب و خيره مي‌كنند و عكاس در آن لحظه با ديدن اين پيرمرد، نه بگذار بگويم اين شيرمرد، چه ديده است كه تاريخ را به تماشاي اين تصوير دعوت مي‌كند.

امّا پيش از آن كه اين تصوير در نخستين روزهاي انقلاب اسلامي اجازة انتشار يابد، مرحوم «مهدي اخوان ثالث» با آن قصيدة معروفش با مطلع «ديدي دلا كه يار نيامد/ گرد آمد و سوار نيامد»، و با توضيحي كوچك در بالاي اين قصيده با اين مضمون كه: «تقديم به پيرمحمد احمدآبادي»؛ در آن سالهاي سياه اختناق‌آلود، به استقبال اين پير شير در زنجير رفته بود و بعد از آن ديگر كمتر كسي توانست دربارة آن دلاور شيرمرد تاريخ چنان نغمه‌اي سر كند.

اكنون سهيل محمودي با اين قصيدة غرّا و دلكش خود، شما را و ما را و همه را به سراي پيرمحمد احمدآبادي آن روزها به احمدآباد دعوت مي‌كند و يك بار ديگر تاريخ را به بازيافت و دركي ديگر از اين تصوير دل‌انگيز و خاطره‌انگيز دعوت مي‌كند. تاريخي كه از قرن ها پيش ـ پيشتر از مصدق ـ به فرياد و بيداد و فريب و سراب آغشته بوده و با سقوط ظاهري او به اوج رسيد. قصيده سهيل را با عنوان «همچنان تنهاي تنها»، مي‌خوانيم:

***

همچنان تنهاي تنها!

پس از سال‌ها نگاه خيره به تصويري از «پيرمحمّد احمدآبادي»...

پيرمرد دلشكسته تكيه داده بر عصايش

راستي را تكيه‌گاه ماست صدق بي ريايش

در عبايي خويش را پيچيده و كنجي نشسته

نه ادا با آن عبا و نه ريا زين بوريايش

تكيه داده بر عصاي خويشتن آرام، امّا

گردبادي تند سر بر مي‌كشد از چشم‌هايش

نام ما آخر نشاني از مرام ماست، هر چند

اسم و رسم او يكي بوده است هم از ابتدايش

بي گمان از خويشتن رسته است و دلخسته است ديگر

با يقيني روشن از اين تنگي تاريك جايش

حاصل دنيا عطايي گاهي و گاهي لقايي

چون عطايش را نمي‌خواهد، نمي‌خواهد لقايش

با هواي كيست؟ حالش چيست؟ كاين گونه رها كرد

آن جهان را با جنانش، اين جهان را با جفايش

دل به راه ديگري و بهتري و گوهري داشت

پاي شوق و جان پاك و همّت بي‌اعتنايش

ايستاده زير لب با خويش مي‌گويد كه‌اي داد

مرد تنها را رها كن ‌اي جهان! تنها رهايش

مثل باران است، تا اعماق اقيانوس راهي است

در نهان ما خموشان راه مي‌جويد صدايش

كوه را ماند بلندايش كه پوشيده است گردون

از سپيدي ابرهاي مهربان بر تن قبايش

جاودان چون آتش زرتشت، گرماي كلامش

بي امان چون نعرة سيمرغ، آواي رسايش

قصّة ققنوس را ماند دوام جاودانش

جلوة طاووس را ماند كلام جانفزايش

رَسته، امّا خسته از مكر و فريب نا رفيقان

خسته، امّا رسته از بيگانه، هم از آشنايش

كي به راز و رمز قهر و مهر او راهي بجويند

دشمنان بي حيايش، دوستان بي وفايش

بلكه مبهوت درشتي‌ها و نرمي‌هاي اويند

دوستان بي وفايش، دشمنان بي حيايش

پيرمرد از آن سوي تاريخ با لبخند تلخي

طعنه دارد مي‌زند بر مدّعي و مدّعايش

شير در زنجير، حتّي پير، امّا شير ـ آري

نه! كه خود زنجير هم از عجز مي‌افتد به پايش

شير را در حلقه‌اي از روبهان در كارزاري

ديده‌اي آيا؟ بيا بنگر به خشم جانگزايش

خرس و گرگي آن طرفتر، شير پيري سوي ديگر

در هراسند آن دو از اين يك تن و فرّ و بهايش

از پس پشت نگاه سادة او مي‌توان ديد

موبه مو پيچيدگي‌هايي كه دارد ماجرايش

چون درختي يكّه و تنها كه در شب‌هاي طوفان

خم نشد هرگز به زير بار وحشت شانه‌هايش

درّه‌ها بر خاك مي‌غلتند پيش آسمانش

قلّه‌ها بي باك مي‌جويند راه روشنايش

چشمه‌ها آيينه در آيينه سرگردان راهش

چشم‌ها تصوير در تصوير محو ردّ پايش

موج‌ها همگام طوفان يك به يك در التهابش

سروها در زير باران، صف به صف در اقتدايش

عقل سرخ از مشرق پيشاني او در تجلّي

گلشن راز جهان سبز معنا فكر و رايش

كهنه رندي كه سبو نشكست و در مستي نگه داشت

حرمت مي‌را درست از ابتدا تا انتهايش

تسمه مي‌خواهد كشيد از گُردة نيرنگ و افسون

پهلوان پير ما با پنجة صدق و صفايش

آفت بيگانه خاري بود و بركندش از اين خاك

ساخت پرچيني به گِرد باغ ما، امّا به جايش

هم حريفان را به خاك افكند و هم ما را برافراشت

پهلوان پير ما با بازوي زور آزمايش

شيونش را در هواي ميهنش آيا شنيدي؟

قرن‌ها اندوه ما را مي‌نوازد با نوايش

چيست جز بالندگي تقدير ياران صبورش

نيست جز شرمندگي سهم حريفان دغايش

مرگ؟ هِه! اين زندة بيدار، اين پير مياندار

زندگي بخشد جوانمردان عالَم را دعايش

در زمين و سرزميني كه به جز فرياد و بيداد

نشنوي و ننگري وقتي بگردي هر كجايش

در فريب‌آباد بي بنياد اين بيدادْ خانه

اين كه تاريخ سراب است آفت جغرافيايش

در دياري كه عطش از هر كجايش مي‌تراود

شعله‌ها برخاسته با دودِ آه از هر سرايش

با زلالي‌هاي ياد او به سرشاري رسيديم

چشمه‌اي جاري است، خاك تشنه سيراب از عطايش

ياد او باغي است با روشن چراغي در دل شب

مي‌توان عمري نفس زد در بهار دلگشايش

در نهان آرامشي دارد چنان چون خواب دريا

در عيان هم غرّشي، بيداري ما با صلايش

عزلتي چون پير كنعان، خلوتي چون بيت‌الاحزان

يوسفي گم كرد و پيدا كرد خون را در خدايش

قصّه و افسانه بود از سِحر و ا فسون هر چه گفتند

پير ما همسنگ اعجاز است امّا كيميايش

دولتي پُر خون دل يا مكنتي بي خون دل؟‌هاي!

پاك مانده دامن پرهيز و پروا در غنايش

پشت سر افكنده دنيا را زده پايي به عقبا

نه اميدي بر بقايش، نه هراسي از فنايش

پيرمرد از كژدم غربت جگر آزرده، دلخون

آشنايي كو نهد مرهم به درد بي دوايش

احمدآباد است اين جا يا كه يُمگان است؟ گويا

فرق چنداني ندارد اين و آن حال و هوايش

حبس مي‌خواهد نفس را بس كه دلتنگ است و بيزار

از چنين ايّام نامسعود، در زندان نايش

پيرمرد امّا هنوز آن گوشه در كنج غريبي

زير چشمي، همچنان كه تكيه داده بر عصايش

خيره بر ما مي‌شود گاهي و گاهي با نگاهي

راز مي‌گويد به ما فرزندهاي بينوايش

رازي از ديروز تاريخي، كه تو امروز آني

لكّة ننگي نباشي،‌هان پسر! فردا برايش

همچنان تنهاي تنها، پيرمرد اِستاده امّا

جاده‌اي در پيش رويش، كوله‌باري در قفايش

Na be entekhabat-bnd-bah 90.mp4

2012-02-02T12:42:00.000-08:00

'No chance Merkel talks China out of buying Iranian oil'

2012-02-02T11:54:00.000-08:00

The dirty history of promoting democracy

2012-02-02T11:40:00.000-08:00

مصاحبه جاسوس سازمان سیا در سپاه پاسداران1

2012-02-02T03:45:00.000-08:00

ده نکته به یاد ماندنی

2012-02-02T00:51:00.001-08:00

ده نکته

1- به چشمی اعتماد کن که به جای صورت به سیرت تو می نگرد... به دلی دل بسپار که جای خالی برایت داشته باشد... و دستی را بپذیر که باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد باشد...

2 - هوس بازان کسی راکه زیبا می بینند دوست دارند... اما عاشقان کسی را که دوست دارند زیبا می بینند...

3- وقتی در زندگی به یک در بسته رسیدی نترس و نا امید نشو... چون اگه قرار بود در باز نشود جای آن دیوار می گذاشتند...

4- آنچه که هستی، هدیه خداوند است و آنچه که خواهی شد، هدیه تو به خداوند... پس بی نظیر باش. ..

5- شریف ترین دل ها دلی است که اندیشه آزار دیگران در آن نباشد...

6- بدبختی تنها در باغچه ای که خودت کاشته ای می روید...

7- وقتی زندگی برایت خیلی سخت شد به یاد بیاور که دریای آرام، ناخدای قهرمان نمی سازد. ..

8- هر اندیشه ی شایسته ای، به چهره انسان زیبائی می بخشد...

9- قابل اعتماد بودن ارزشمند تر از دوست داشتنی بودن است. ..

10- نگو: شب شده است. .. : بگو صبح در راه است

Democracy Now! National and Global News Headlines for Tuesday, January 3...

2012-01-31T09:01:00.000-08:00

GOP plotting to oust Ron Paul?

2012-01-31T09:00:00.000-08:00

دو قبر و دیگر هیچ ...در پایین چند عکس از منزل و قبر دکتر مصدق را مشاهده می کنید

2012-01-31T08:59:00.000-08:00

دو قبر و دیگر هیچ ...
در پایین چند عکس از منزل و قبر دکتر مصدق را مشاهده می کنید
مردی که پوزه استعمار انگلیس را یک تنه به خاک مالید ...

او همچنان در کشور خودش ، مملکتی که برایش سالها زحمت کشیده غریب است ...

نه تاریخ تولدش را میدانیم و نه تاریخ فوتش را
نه اطلاعی از نحوه مبارزه اش با پیر استعمار ، انگلیس ملعون , داریم دریغ از یک جو همت ما ایرانیان

درب خانه ی دکتر مصدق. بدون حتی یک تابلو !!

خانه ی که دکتر مصدق ده سال در آن محبوس بود

......................

قبر دکتر مصدق در زیر انبوه گل
در سرتاسر دیوار های خانه عکس ها مصدق که اهدایی این و آن است، به چشم می خورد

در وسط تصویر شعار اصلی نهضت آزادی را می بینید : « ما مسلمانیم، ایرانی هستیم و مصدقی »

نوشته ی دکتر علی شریعتی : « ... و پیشوایم مصدق. مردی که ۷۰ سال برای آزادی نالید »
..........................................................................................................   و اما قبر دوم
محمدبن جعفر طیار
پسر جعفر طیار
او در حمله به شهر شوشتر توسط یک سرباز ایرانی زخمی و کشته می شود
عربها در جنگ شوشتر 40 هزار تن را می کشند و جوی خون راه می اندازند و زنها و دختران را به کنیزی و برای فروش به مدینه می برند
او در این جنگ توسط یک دلاور ایرانی کشته می شود اما اثری از آن دلاور وجود ندارد اما قبر
باشکوهی برای این عرب در نزدیکی دزفول وجود دارد
از قرار معلوم ، ایرانیان حرمت زیادی برای  متجاوزان  به نوامیسشان قایل هستند

بقعه محمد بن جعفر طیار  دزفول

................................................................

....................................................................

آیا عقل ما ایرانیان پاره سنگ بر نمیدارد ؟
اخر این مرد یک متجاوز بوده که در جنگ کشته شده
نه تنها کمکی به ما ایرانیان نکرده که دشمن وطن و فرهنگ ما هم بوده
اما قبر مصدق همچنان در سکوت و گرد وغبار است
حال به نظر شما آیا ما لایق این وضع نابسامان هستیم یا نه؟

افسوس که ما ایرانیان حافظه تاریخی نداریم

خدا قوت مهندس

2012-01-31T08:56:00.001-08:00

برش در امتداد خط مستقیم

قسمت آخر برای تعلیق خانه بُرش نمی خورد

اندازه گیری فاصله ها

تا کردن برگ - هنر واقعی

و نیز از قسمت زیر

دو قسمت را همزمان کنار هم نگهداشتن

قسمت راست را نگهداشتن تا قسمت چپ تا بخورد...!

مهندسی واقعی ...

خانه اکنون معلق است تا دست دشمنان به آن نرسد

تعبیه درب وردی منزل

کنترل تکیه گاه و محکم نمودن آن با چسب

آیا این مهندسی نیست؟

خدا قوت مهندس

Iran Jan 2012.Father of Zanjar Moradi, political prisoner on death row c...

2012-01-23T00:20:00.000-08:00

حمص - انشقاق النقيب البطل محمد إدريس 22-1-2012 Homs

2012-01-23T00:18:00.000-08:00

معانات اللاجئين السوريين في المخيمات التركية 22-1-2012 Syria

2012-01-22T13:38:00.000-08:00

مظاهرة في تكساس عند وجود علي الديك 20-1-2012 Syria

2012-01-22T12:15:00.000-08:00

آیا چپ باید شرمنده باشد ؟ گفتگو با محسن رضوانی

2012-01-22T12:09:00.000-08:00

درنقد اظهارات و ادعاهای دکترپيروز مجتهدزاده

2012-01-22T11:52:00.001-08:00

درنقد اظهارات و ادعاهای دکترپيروز مجتهدزاده
دکتر منصور بيات زاده

درنقد اظهارات و ادعاهای دکترپيروز مجتهدزاده
در نوشته ی
« ادعانامه جديدعليه مصدق/ شاه کودتا کرد يا مصدق؟»

ـ بخش اول ـ

سايت «خبرآنلاين»، مقاله ای بقلم آقای دکترپيروز مجتهد زاده ـ استاد جغرافيای سياسی ومسائل ژئوپُليتيک دانشگاه تربيت مدرس تهران، ــ ، تحت عنوان « ادعانامه جديدعليه مصدق/ شاه کودتا کرد يا مصدق؟»، منتشرکرده است. (١)
بنظر من هرکوششی که درجهت برطرف کردن نکات ناروشن، نقائص، کمبودها، تصحيح اشتباهات ، برداشتها و تفسيرهای غلط مربوط به تاريخ معاصر وطنمان ايران، ازجمله نهضت ملی شدن صنعت نفت باشد، حتمأ بايد عملی مثبت ارزيابی شود و از هرکوشش و فعاليتی که درجهت کمک به شفافيت تاريخ آن دوران باشد ــ بشرط اينکه برپايه اسناد و مدارک تاريخی معتبر و نه برپايه شايعات، حدسيات، تقلب ، دروغ ، تحريف و عوامفريبيی تدوين گردد ــ ،استقبال نمود. (٢)

اما متأسفانه آقای دکترپيروز مجتهد زاده مقاله ی «شاه کودتا کرد يا مصدق؟» را برمحور تهمت، افترا، دروغ، تقلب، وارونه جلوه دادن بسياری از وقايع و رويدادهای تاريخي، حتی پس و پيش کردن «زمان» رويدادهای تاريخي، درنظر نگرفتن اختلاف زمانی بين تقويم هجری شمسی (خورشيدی) و هجری قمری (موضوعی که در تاريخنگاری نقش بزرگی بازی می کند) تنظيم کرده است! در واقع چنين به نظر می رسد که عامدا" بی توجهی کامل به بسياری از اصول، ارزشها و معيارهائی که دربين تاريخنگاران و پژوهشگران بيطرف و مسئول رسم است،از سوئی و از سوی ديگر، لجاجت و عناد با شخص دکتر محمدمصدق رهبرنهضت ملی شدن صنعت نفت ايران، تحرير کرده است. آن فارغ التحصيل دانشگاههای لندن، منچستر و آکسفورد انگليس، همچنين توأمان درلابلای جملات مقاله مورد بحث، کوششهائی در جهت «وجهه سازی» عاملين و ايادی دولت استعمارگر انگليس و دربار ازجمله نصرت الدوله ـ فيروز ميرزا (همان فرد خائنی که باتفاق وثوق الدوله و صارم الدوله قرارداد ننگين ١٩١٩(١٢٩٨ هجری شمسی) را با "سرپرسی کاکس" وزير مختار(سفير) انگليس در تهران به طور محرمانه در مقابل دريافت رشوه منعقد کردند که زمينه تبديل شدن ايران به کشور« تحت الحمايه» انگليس را هدف داشت.)(٣) و منوچهر فرمانفرمائيان ( فردی که شرکت در مجالس قمار شبانه شاه و اشرف پهلوی در کاخ سلطنتی از افتخاراتش محسوب می شد) ، اشاره کرده و از آن طريق کوشش برای ايجاد فضای سياسی بخاطر«تبرئه» آن جماعت، که کوچکترين ارزشی برای «استقلال (حاکميت ملی)» ، «حاکميت مردم (حاکميت ملت)» و «حاکميت قانون» قائل نمی شدند، نموده است!

اگر با کمی دقت مقاله ی آقای دکتر پيروز مجتهد زاده را مطالعه کنيم، ملاحظه خواهيم کرد، که دکتر پيروز مجتهد زاده سعی کرده است برموضوع اصلی مبارزات دکتر مصدق و نهضت ملی ايران که قطع نفوذ دولت استعمارگر انگليس در صدر برنامه مبارزاتی اش قرار داشت، سرپوش بگذارد و تصويب قانون ملی شدن صنعت نفت در ٢٩ اسفند ١٣٢٩، تصويب و اجرای خلع يد و دفاع از دست آورد های آن مبارزات ـ يعنی حفظ « استقلال (حاکميت ملی)» کسب شده را نا ديده انگارد. درهمان رابطه است که وی درهنگام تحرير آن مقاله (شاه کودتا کرد يا مصدق؟) بطور مشخص، کوچکترين اشاره ای به چگونگی وضع سياسی حاکم بروطنمان ايران در آن مقطع تاريخي، همان وضعيت سياسی که سبب شد تا بخاطر مقابله و تغيير آن وضع ، اصولا مبارزات نهضت ملی ايران شروع گردد و شکل گيرد، مطرح ننمايد.

آقای پيروز مجتهدزاده، با توسل به دروغ، اتهام و تقلب و وارونه جلوه دادن رويدادهای تاريخی در مقاله ی مورد بحث، نابخردانه مبارزات و کوشش های مردم در دوران نهضت ملی شدن صنعت نفت برهبری دکتر مصدق که بخاطر قطع نفوذ سياسی دولت استعمارگر انگليس و کسب «حاکميت ملی (اِشتات سووزِنيتت)»، شکل گرفته بود... و يا مبارزاتی که پس از کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢ از سوی عده ای از طرفداران دکتر مصدق و «راه مصدق» برهبری آيت الله سيد رضا زنجانی تحت عنوان «نهضت مقاومت ملی» که در جهت افشای ماهيت و عملکرد رژيم کودتا وابسته به امپرياليسم آمريکا بود و کمک به شکل گرفتن مقاومت و مبارزات مردم نمود را ، «انتقامجويی های قبيله ای خانمان برانداز...» تفسير و تعبيرکرده است. آنهم بدين خاطر که آن جناب کوچکترين ارزشی برای حقوق شهروندی و حقوق ملی ايرانيان و ارزشهائی همچون «آزادي، استقلال و حاکميت ملی» قائل نبوده و هرنوع مبارزه و فعاليت سياسی درآنمورد را، منفی قلمداد کرده و با چنان استدلال و شيوه کاري، به عبث کوشش در جهت تخطئه نمودن شخصيت سياسی ـ اجتماعی دکتر مصدق عمل کرده است.

آن «پژوهشگر» محترم آگاهانه وعامدانه برای خوانندگان مقاله ی خود توضيح نداده است که دولت استعمارگر انگليس در آن مقطع تاريخی مورد بحث از طريق ايادی خود در شرکت نفت و با کمک عناصر آنگلوفيل و ديگر عاملين و ايادی اش در ايران موفق شده بود، «دولتی در دولت ايران» بوجود آورد که از آن طريق، علاوه بر غارت منابع نفتی ايران ، همچنين «حاکميت ملی (اِشتات سووزِنيتت)» ايران را خدشه داربنمايد. موضوعی که يکی از مسائل اصلی و محوری شروع مجدد فعاليتهای سياسی دکتر مصدق و در آن رابطه شکل گرفتن نهضت ملی شدن صنعت نفت ــ پس از استعفای اجباری رضاشاه از سلطنت (شهريور ١٣٢٠) ــ ، بود!
اسناد تاريخی بيانگر اين واقعيت است که اگرچه دکتر مصدق از عملکرد رضاخان سردارسپه برای برقراری «امنيت» در کشور (۴) و حتی از خواست سردارسپه که تعيين وزيرجنگ بايد از حقوق نخست وزيرباشد ـ خواستی که در تطابق با اصول قانون اساسی مشروطه بود ــ پشتيبانی کرده بود. اما در زمانيکه موضوع خلع احمد شاه قاجار و پادشاه شدن رضاخان سردارسپه، نخست وزيروقت در دستور کارمجلس شورای ملی در دوره پنجم قرار می گيرد، باوجو اينکه طرفداران رضاخان سردار سپه، جامعه را کاملا تروريزه کرده و ترس و رعب در بين نمايندگان مجلس شورای ملی بوجودآورده بودند، دکتر مصدق با پادشاه شدن رضاخان سردار سپه مخالفت می کند. وی در جلسه نهم آبان ماه ١٣٠٤ مجلس شورای ملي، يکی از بهترين سخنرانى های خود را در دفاع از«حاکميت قانون » و مخالفت با برقرارشدن مجدد «حکومت استبدادی» ايراد می کند، همان سخنرانی که او را به يکی از شخصيت های ممتاز سياسی درآن دوران وطنمان تبديل می کند.
دکترمصدق طی سخنرانی خود در آن جلسه (نهم آبان ماه ١٣٠٤) اظهار می دارد:
« ... خوب آقای رييس الوزرا سلطان می شوند و مقام سلطنت را اشغال می کنند، آيا امروز در قرن بيستم هيچ کس می تواند بگويد يک مملکتی که مشروطه است پادشاهش هم مسئول است؟ اگر ما اين حرف را بزنيم آقايان همه تحصيل کرده و درس خوانده و دارای ديپلم هستند، ايشان پادشاه مملکت می شوند، آن هم پادشاه مسئول. هيچ کس چنين حرفی نمی تواند بزند و اگر سير قهقرايی بکنيم و بگوييم پادشاه است رييس الوزرا حاکم همه چيز است اين ارتجاع و استبداد صرف است. ...»(۵)
دکتر مصدق بخاطرنظرات سياسی اش در دوران سلطنت رضاشاه پهلوی از دخالت در امور سياسی ـ اجتماعی کشور همچون بسياری از دگرانديشان محروم می گردد.
اما، پس از اشغال ايران توسط ارتش متفقين در دوران جنگ جهانی دوم (شهريور ١٣٢٠) ، رضاشاه پهلوی بخاطر نزديکی اش به دولت آلمان نازی و هيتلر از مقام پادشاهی برکنار می شود.( ۶) برکناری رضاشاه از اريکه قدرت، سبب می شود تا سيستم استبدادی حاکم که بر محور شخص او شکل گرفته بود و مستبدانه عمل می کرد، متلاشی شود ومردم ايران مجددأ تا حدودی از نعمت « آزادی » برای اظهار نظر در باره مسائل سياسی ـ اجتماعی برخوردار شوند. در همان رابطه است که بخش بزرگی از اهالی تهران دکتر محمد مصدق را بخاطر مقاومت و همصدا نشدنش با حکومت استبدادی رضاشاه پهلوي، بعنوان نماينده اول تهران در مجلس شورای ملی دوره چهاردهم، انتخاب می کنند.
اسناد و مدارک معتبر تاريخ معاصرايران بيانگر اين واقعيت است که دکتر مصدق از اسفند ماه سال ١٣٢٢ (مارس ١٩۴۴) طی نطقهای خود، درمجلس شورای ملی دوره چهاردهم قانونگذاري، به روشنگری درباره عاملين و ايادی دولت استعمارگر انگليس، از قبيل سيد ضياء الدين طباطبائی (٧)... می پردازد و با افشای ماهيت و عملکرد چنان عناصری به طرح مسائلی از قبيل: تز« سياست موازنه منفی»،(٨) «تحريم امتياز نفت» (٩) و «مخالفت با حضور مستشاران خارجی (دکتر آرتورميلسپو ـ آمريکائی)» (١٠)... می پردازد و از اين طريق با کمک فکری و نظری به عده ای از نمايندگان مجلس شوراى ملی دوره پانزدهم از تصويب قرارداد جديد نفت بين انگليس و ايران ــ قرارداد معروف به «قرارداد گس ـ گلشائيان» جلوگيری می نمايد،(١١) و با فعاليت های سياسی خود برای برگزاری انتخابات آزاد دوره های پانزدهم و شانزدهم مجلس شورايملی و دامن زدن به مبارزات ملی شدن صنعت نفت،... بر چگونگی سمت و سوی مبارزات و فعاليتهای سياسی تأثير می گذاشت، همچنين که اهداف و خواست هائی را مطرح می نمايد که در بر گيرندۀ يکسری ارزش های سياسی ـ اجتماعی از قبيل حقوق شهروندي، ميهنی و ملی بودند، که در کل بعنوان «راه مصدق» (١٢) معروف شدند، که همچنان بر تارک تاريخ معاصر ايران می درخشد.
در رابطه با همان سياست ، خواست ها و اهداف بود و هست که طرفداران دربار و نيروهای وابسته به استعمارگران جهانی هيچگاه دست ازمخالف با برقراری «حاکميت قانون» و انتخابات آزاد برنداشتند،(١٣) و همچنين با بسياری ازمسائل ملی ـ ميهني، بخصوص «حاکميت ملی (اِشتات سووزِنيتت)»، (١۴) عناد ورزيده و می ورزند و با نظرات، عقايد، اهداف و خواست های دکتر مصدق و نهضت ملی توافق نداشتند، بطوريکه مستمرعليه دکترمصدق و طرفدارانش و نهضت ملی بمخالفت پرداخته و دست به توطئه زده و می زنند.

دکترمصدق و محترم شمردن حقوق دگرانديشان

اگر با کمی دقت به محتوا نوشته ها و سخنرانيها و نطق های دکترمصدق توجه کنيم، متوجه می شويم که بسياری از نوشتار و گفتار وی مربوط به موضوع هائی می شوند که بخاطر مقابله با اظهارات منتقدين و مخالفينش مطرح کرده و از آن طريق بطور مستمر کوشش نموده است تا در رابطه با مسائل روز، به توضيح خواست ها و اهداف سياسی خود بپردازد و دست بروشنگری زند. بزبان ديگر، دکتر مصدق يکی از نادرترين شخصيت های سياسی تاريخ معاصر وطنمان ايران می باشد که با معيار قراردادن اصول قانون اساسی مشروطيت و ارزش های فکری خود، در برخورد با نظرات و عقايد مخالفين نظری و دگرانديشان عمل نموده است. با سانسور و جلوگيری از طرح نظرات دگرانديش، نيروهای منتقد و مخالف، توافق نداشته است. در همان رابطه است، زمانيکه بمقام نخست وزيری انتخاب شد، يکی از اولين تصميمات دولت او دستور العملی بود که به شهربانی کل کشور داد.
« شهربانی کل کشور: درجرايد ايران آنچه راجع به شخص اينجانب نگاشته می شود هرچه نوشته باشندو هرکس که نوشته باشد نبايد مورد اعتراض و تعرض قرارگيرد. ليکن درساير موارد بر وفق مقرارات قانون عمل شود. به مأمورين مربوطه دستور لازم در اين باب صادر فرماييد که مزاحمتی برای اشخاص فراهم نشود.» (١۵)

جالب اينکه دکتر مصدق در صفحات ٣٣٧ تا ٣٩٢، يعنی ۵۵ صفحه ازکتاب « خاطرات و تألمات» را، اختصاص به درج ۴٩ بخش از اظهارات محمدرضاشاه پهلوی که مربوط بعملکرد و سياست و عقايد دکتر مصدق، به نقل از کتاب « مأموريت برای وطنم»، و پاسخ به آن اظهارات می باشد، می دهد. و از آن طريق به توضيح تصميمات و عملکرد های دولت ملي، خواست ها و اهداف نهضت ملی و دولت ملی می پردازد. حتی درباره وابستگی رضاشاه و محمد رضا شاه پهلوی به دولت های انگليس و ايالات متحده آمريکا، روشنگری می کند!(١۶) با کمی دقت متوجه می شويم که دکتر مصدق بخاطر توجيه سياست و عملکردخود ــ برعکس عملکردمحمدرضاشاه پهلوی ــ بهيچوجه سعی نمی کند، اظهارات محمدرضاشاه پهلوی را وارونه جلوه دهد، بلکه نوشتار وی را بطور کامل نقل کرده، و بعدأ نظرات انتقادی و روشنگرانه خود را تحريرمی کند!

انتخاب چنان شيوه کاری دربرخورد به نظرات دگرانديشان، منتقدين و مخالفين، بيانگر اين واقعيت است که دکتر مصدق طرفدار برخورد عقايد و مبارزه نظری بين نيروهای دگرانديش، منتقدين و مخالفين بطورمسالمت آميز بوده است.

کسی که مدعی دفاع از آزادی بيان و قلم و انديشه دگر انديش هست، نمی تواند به مخالفين نظری خود انتقاد کند و خرده بگيرد که چرا آنان از حق اظهار و تبليغ و ترويج نظرات خود استفاده می کنند.از سوی ديگر، قبول چنين اصلي، بهيچوجه نبايد باين معنا تلقی گردد که همچنين بايد بمحتوای نظرات و عقايد «دگرانديش» نيز صحه گذاشت و با محتوای نظرات و عقايد آنان (دگرانديشان ) مخالفت ننمود! موضوعی که متأسفانه هنوز بسياری از فعالين سياسی ـ اجتماعی ايران درک نکرده اند و درهمين رابطه بايد باشد که آقای دکترمجتهدزاده به دکتر مصدق و طرفداران دکتر مصدق اعتراض دارد که چرا به تبليغ نظرات و عقايد خود پرداخته اند.

قبول دفاع از حقوق دگرانديش، در حقيقت بمعنای قبول اصل «تفکر انتقادی» و در نتيجه صحه گذاشتن به ضرورت وجود «ديالوگ» و « مبارزه نظری»، آنهم بصورت مسالمت آميز در بين نظرات مخالف و منتقد درجامعه می باشد. يکی از پيش شرطهای شکل گرفتن نظام دمکراسي، قبول آزادی بيان، قلم، انديشه... تمام شهروندان جامعه می باشد.

در واقع قبول اصل «تحمل و مدارا»، چيزی جز قبول حقوق دمکراتيک و شهروندی منتقدين و مخالفين نظری نيست!

ــ البته ضروريست همچنين خاطر نشان کرد که در هيچ زمانی تبليغ جنايت و آدم کشی ويا دعوت از بيگانگان به بمباران و يا تجاوز بخاک وطن، نمی تواند و نبايد بحساب حق دگر انديش در تبليغ نظرات و عقايد محسوب گردند!
گفتار و نوشتاری که نابودی انسانها را تبليغ می کند، بهيچوجه رابطه ای با «حقوق بشر» ندارد! چنان نظرات وعقايدی را حتمأ بايد محکوم نمود و در جهت افشای آن روشنگری کرد! درهمين رابطه است، در هرکشوری که دگرانديشان، منتقدين و مخالفين هيئت حاکمه بخاطر نظرات و عقايدشان به قتل می رسند و کشته می شوند، از جنايت هيئت حاکمه صحبت می شود و چنان اعمالی شديدأ محکوم می گردد! ــ

ــ وانگهی ضروريست يادآور شود که، «توطئه» هيچگونه رابطه ای با حق دگرانديش ندارد! ــ

درتمام جوامعی که نظام دمکراسی حاکم است، برخورد عقايد ومبارزه نظری و رقابت به يکی از اصلهای محوری بينش فکری فعالين و مبارزين سياسی آن جوامع تبديل شده است. در رابطه با قبول آن اصل است که تمام شهروندان جامعه، ازجمله منتقدين و مخالفين هيئت حاکمه، از حقوق شهروندی و حقوق بشر بهرمند می شوند. اما ، بسياری از ما ايرانيان به چنان اصل و معياری کمتر توجه کرده و می کنيم و بخاطر مبارزه و محکوم کردن منتقدين و مخالفين نظری خود، نظرات، عقايد، عملکرد آنها را حتی مسائل مربوط به تاريخ را وارونه جلوه داده و تحريف می کنيم.
در رابطه با چگونگی برخورد صحيح باعقايد و نظرات دگرانديش، من به چگونگی شيوه عمل دکتر مصدق در برخورد با اظهارات محمدرضاشاه اشاره کردم که ايشان در کتاب « خاطرات و تألمات» ، به ۴٩ بخش از اظهارات محمدرضاشاه پهلوی به نقل از کتاب « مأموريت برای وطنم»، اشاره کرده و بدون اينکه محتوای نظرات و فرمولبندی جملات محمدرضاشاه را وارونه جلوه دهد، نظرات خود را در رد آن نوشتار ابراز داشته است.

با توجه به توضيحاتی که اشاره رفت، اين حق دمکراتيک و حقوق شهروندی آقای دکتر پيروز مجتهد زاده بايد باشد که همچون سيد ضياء الدين طباطبائي، جمال امامي، سيد مهدی پيراسته، (١٧) دکترسيد حسن آيت، دکترسيد محمود کاشاني، (١٨) اردشير زاهدي، (١٩) الهه بقراط ،(٢٠) ... با دکتر محمد مصدق و نهضت ملی ايران مخالف باشد و در آن رابطه به تبليع مواضع سياسی و نظرات و عقايدی که دارد ، بپردازد.

اما، مخالفت من (منصور بيات زاده) با محتوای مقاله آقای دکتر پيروز مجتهدزاده، بهيچوجه بدين خاطر نيست که چرا وی با نظرات و عقايد دکترمصدق، «راه مصدق» و چگونگی سمت و سوی اهداف و خواستهای نهضت ملی ايران مخالفت کرده است. بلکه انتقاد و ايراد من به آن «پژوهشگر» محترم در اين رابطه است که چرا وی ، رويدادهای تاريخی و اهداف و خواست های نهضت ملی و نظرات و عقايد دکتر مصدق را وارونه جلوه داده و بخاطر مخالفت و محکوم نمودن دکتر مصدق و خدشه وارد کردن به مبارزات نهضت ملي، به جعل وقايع تاريخي، سند سازي، دروغ و تقلب متوسل شده است!

برای دقيقتر کردن بحث و توضيح درباره تقلب، دروغ و تحريف تاريخ معاصر ... از سوی آقای دکتر پيروز مجتهدزاده، بطور مشخص به بررسی و نقد بخشهائی از مقاله ی «شاه کودتا کرد يا مصدق؟» می پردازم، تا روشن گردد که انتقاد من نسبت به اظهارات آن «پژوهشگر» محترم در رابطه با کدام مواضع و مطالب سياسی و تقلبات و اظهارات دروغ می باشد.

قبلا بايد يادآور شود، که نقد نوشته دکتر پيروزمجتهدزاده کار آسانی نيست، آنهم باين دليل:
صرفنظر از اينکه، نوشته وي، اشتباهات تاريخی و ارزيابی های نادرست و گمراه کننده بسياری را در بردارد؛ وی مطالب مورد نظر خود را بطور سيستماتيک تحرير نکرده، بلکه از اين شاخ به آن شاخ پريده است؛ به اين اميد که از طريق چنان نگارشی بتواند خوانندگان کم اطلاع مقاله خود را «فريب» داده، «اغفال» نموده و آن افراد را تحت تأثير « احکام » غلط خود قراردهد.

ــ آقای دکتر پيروز مجتهد زاده در نوشته ی مورد بحث (شاه کودتا کرد يا مصدق؟) می نويسد:

« ...اين نوشته ها از نگاهی علمی (انتقادی) تهيه شده است با استفاده از استدلال ها و استناداتی نو بر آنچه در مرداد ١٣٣٢ گذشت و سبب وارونه نوشتن بخش هايی از تاريخ سياسی اخير ايران شده است: وارونه نوشتنی که عصبيت و عصبانيت و انتقامجويی را به جای بی طرفی علمی در نگاه به مسائل به فضای فرهنگ سياسی ايران تزريق کرد و سبب اين همه نگون بختی در جامعه ما شد.
اين نوشته ها حاصل بيش از چهل سال پرس و جوی شفاهی و بيش از بيست سال پژوهش نويسنده است در اسناد دولتی داخلی و خارجی � اسناد طبقه بندی شده دولتي، نه کتاب های نوشته شده اين و آن که به عنوان اسناد تاريخی به خورد مردم داده می شود.». ( تاکيد در همه جا از منصور بيات زاده).

برای اينکه ببينيم اين استاد محترم که ادعا کرده است که مقاله ی «شاه کودتا کرد يا مصدق» را با « نگاهی علمی (انتقادی)» تهيه نموده و محتوای آن «... حاصل بيش از چهل سال پرس و جوی شفاهی و بيش از بيست سال پژوهش...» می باشد؛ آيا برای تهيه آن نوشته، واقعأ از معيار های « علمی» استفاده کرده است و محتوای آن مقاله با «وارونه نوشتنی که عصبيت و عصبانيت و انتقامجويی را به جای بی طرفی علمی در نگاه به مسائل به فضای فرهنگ سياسی ايران تزريق کرد و سبب اين همه نگون بختی در جامعه ما شد.»، هيچگونه ربط و پيوندی ندارد؟ ( تاکيد در همه جا از منصور بيات زاده).

آقای دکتر مجتهدزاده تمام طرفداران دکتر مصدق را به : «وارونه نوشتنی که عصبيت و عصبانيت و انتقامجويی را به جای بی طرفی علمی در نگاه به مسائل به فضای فرهنگ سياسی ايران تزريق کرد و سبب اين همه نگون بختی در جامعه ما شد.»؛ متهم کرده است!
هر خواننده کنجکاوی می تواند با توجه بمحتوای جملاتی که از مقاله وی نقل شد، باين جمعبندی برسد که آن «پژوهشگر» محترم، شديدأ از سرنگونی رژيم محمد رضا شاه پهلوی ــ رژيم وابسته به امپرياليسم ــ در اثر انقلاب بهمن ١٣۵٧ ناراحت می باشد و از آن رويداد تاريخی رنج می برد!!
اگر چنين نيست و آن «پژوهشگر» محترم، از «سرنگونی رژيم شاه» ناراحت نيست، حتمأ بايد برای افکار عمومی توضيح دهد که چرا و بچه دليل مبارزات بخش بزرگی از مردم ايران عليه سياستها و عملکرد های خلاف قانون رژيم سرکوبگر شاه، که در نهايت سبب شد تا پرونده سياه، ضد مردمی و ضدملی سلطنت محمدرضاشاه پهلوی به زباله دان تاريخ سپرده شود، بد و بر خلاف سعادت و مصالح خود مردم بوده و « سبب اين همه نگون بختی در جامعه ما شد.» ؟!

ــ اما به آقای دکتر پيروز مجتهد زاده بايد يادآور شد، کسی که ادعا دارد « بيش از چهل سال پرس و جوی شفاهی و بيش از بيست سال پژوهش » درباره تاريخ معاصر ايران دارد، آيا نبايد اطلاع داشته باشد که انقلاب شکوهمند مردم ايران در بهمن ١٣۵٧ ، «سبب اين همه نگون بختی» در وطن ما نشد، چون در آنزمان خواست« آزادی و آزادگی» در مبارزات و مطالبات مردم نقش محوری داشت؟
آيا سياستهای غلط و عملکرد های مستبدانه و تماميت خواهانه حاکمين بعد از انقلاب، از جمله روحانيون دولتي، که اکثرأ افرادی دروغگو، ظالم، طماع و پول پرست بودند، بخاطرپشت کردن آنها به خواستها و اهداف انقلاب و پايمال کردن دست آوردهای انقلاب،وضعيت کنونی را بوجود نياورد؟!
مگرشعارهای عمده راهپيمائی ها عبارت نبودند از : «زير بارستم نمی کنيم زندگي، جان فدا می کنيم در راه آزادگی/ زندانی سياسی آزاد بايد گردد ...». ــ‌
همانطور که دربالا نقل شد، اين «پژوهشگر » محترم نوشته باصطلاح علمی خود را با جملاتی در مدح و تعريف و تمجيد از نوشته خود و منفی جلوه دادن نوشته های ديگران در باره کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢ و دکتر مصدق تحرير کرده و ادعا نموده است که:
«... اين نوشته ها حاصل بيش از چهل سال پرس و جوی شفاهی و بيش از بيست سال پژوهش نويسنده است در اسناد دولتی داخلی و خارجی � اسناد طبقه بندی شده دولتي، نه کتاب های نوشته شده اين و آن که به عنوان اسناد تاريخی به خورد مردم داده می شود.».

برای من روشن نيست، کسی که ادعا دارد با « نگاهی علمی» به مسائل تاريخی برخورد کرده است. چرا و بچه دليل در برخورد به نظرات و عقايد دگرانديش، از«شيوه ای» که در بين «پژوهشگران» و «تاريخنگاران» و «محققين» مسئول و بيطرف رسم است، يعنی ارائه استدلال و نقل قولهای تاريخی در تائيد و يا رد مسائل مورد بحث، استفاده نکرده است، بلکه به «شيوه تبليغاتی» که دربين عناصر و گروهها و احزاب سياسی غير دمکرات و غير مسئول و همچنين نويسندگان قلم بمزد رسم است، يعنی «معياری» که هميشه نظر دگرانديش را منفی جلوه می دهد و به هيچ قلمداد می کند و خود را عقل کل و عاری از هرگونه اشتباه و کمبود تصور می نمايد، متوسل شده است؟!

آقای دکتر پيروز مجتهد زاده بعنوان فردی که ادعا دارد با مسائل تاريخی برخورد ی با « نگاهی علمی» دارد، حتمأ بايد اطلاع داشته باشد که موضوع «کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢» ، موضوعی است که توجه تعداد زيادی از کوشندگان و تحليگران سياسی ـ اجتماعی ـ فرهنگی وابسته به طيف های مختلف سياسی و اقشار و طبقات مختلف جامعه ما را از همان مقطع تاريخی که آن «فاجعه ی ملی» بوقوع پيوست تا کنون بخود جلب کرده است. درآن باره تاکنون گزارشات متفاوت، اعلاميه ها، نوشته ها و کتاب های بسياری منتشر شده است. (٢١)
اما روشن نيست که اين «پژوهشگر» محترم برپايه چه اصلي، منطقی و معياری «علمی» برتمام آن نوشته ها و کتابها که تا کنون در باره «کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢» و «دکتر مصدق» منتشر شده ، خط بطلان کشيده است؟ جالب اينکه در پی تعريف و تمجيد از نوشته مغشوش و غير علمی خود، « کتاب های نوشته شده اين و آن» ــ که معلوم نيست از «اين و آن»، کدام نويسندگان منظور است ــ را منفی جلوه داده و مدعی شده است که آن کتابها که سنديت ندارند، «به عنوان اسناد تاريخی به خورد مردم داده می شود.»!!

درباره محتوای اظهارات و حکم آقای دکتر پيروز مجتهد زاده که ادعا دارد که مقاله خود را « از نگاهی علمی (انتقادی)» تهيه کرده است، اين سئوال مطرح است، کسی که از کارعلمی صحبت می کند، آيا نبايد با چگونگی شيوه کار علمی آشنائی داشته باشد و در هنگام تحرير نوشته خود، همچنين به پيش شرطها و روابط و ضوابط چنان شيوه کاری پايبند باشد و بر پايه آن شيوه کارعمل نمايد؟

يعني، هر نويسنده، پژوهشگر و تاريخنگاری حتمأ بايد خود را موظف بداند، زمانيکه کتابی و يا نوشته ای را مورد نقد قرار می دهد ودرباره محتوای آن اظهار نظر می کند، صرفنظر از ذکر نام نويسنده مطلب و موضوع مورد بحث ، تيتر کتاب و يا نوشته ای که مورد نقد می باشد، حتی سال انتشار و مؤسسه ای که آنرا منتشر کرده است را دقيقأ ذکرکند. همچنين، از نوشته و يا کتابی که مورد نقد می باشد، آن مطالبی که مورد انتقاد است، نقل نمايد تا خواننده آن مطلب متوجه شود، بحث درباره چه موضوع و مسئله ای می باشد.

آقای دکتر پيروز مجتهد زاده بجای اينکه قضاوت در باره محتوای نوشته خود را به خوانندگان نوشته اش واگذار نمايد، با «خود بزرگ بينی» ای که شباهت زيادی به خصائص افراد «نارسيست» دارد، نظرات و عقايد خود را بعنوان تنها نظرات علمی و صحيح بخوانندگان مقاله اش معرفی کرده و بر تمام نوشته ها و کتابها ای که ديگران صرفنظر از وابستگی مسلکی و گروهی شان در باره « دکتر محمد مصدق و کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢» نوشته اند،بدون ارائه کوچکترين استدلال و توضيح درباره محتوی آن مطالب، خط بطلان کشيده است و توضيح نداده است که، دقيقأ منظورش کدام يک از نوشته ها و کتاب ها، بقلم کدام فرد،افراد و يا گروه های سياسی و يا فرهنگی می باشد که به مطالب مندرج در آنها انتقاد وارد است. و دقيقأ کدام يک از مطالب آن نوشته ها و کتابها با «اسناد تاريخی » معتبر و نه جعلی در تضاد می باشند؟!

ـــ درواقع مقالۀ آقای دکتر پيروز مجتهدزاده، يک «هياهوی کم ارزش تبليغاتی» عليه دکتر مصدق و طرفداران «راه مصدق» است که با سياست و عملکرد استبدادی و استعماری مخالف بوده و هستند. همانطور که قبلا اشاره رفت، چنين شيوه کاری در امر تاريخنگاري، بهيچوجه ربطی به « نگاهی علمی» ندارد!
ـــ وانگهي، گمان ندارم هيچ آدم عاقلی را بتوان پيدا کرد که ادعا کند هرکسی که تاکنون هر مطلبی را عليه کودتای ٢٨ مرداد و يا در دفاع از دکترمصدق و نهضت ملی ايران نوشته است، کاملا بی عيب و نقص و کمبود بوده و به محتوای آن نوشته ها و کتابها کوچکترين انتقاد و ايرادی نمی تواند وارد باشد!

ـــ همچنين ضروريست خاطرنشان کرد که بسياری از آن نوشته ها، بيانيه ها و اعلاميه ها که در باره «کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢ و دکتر محمد مصدق» تا کنون تحريرشده اند، جنبه يادبودی داشته و کوشش هائی از سوی نويسندگان آن ها بوده، تا ازآن طريق کمک کنند تا آن «فاجعه ملی» در افکار عمومی فراموش نشود!

ـــ البته برخی از آن نوشته ها همچنين جنبه تبليغاتی دارند ... مثلا، عده ای از طرفداران رژيم شاه، آن «فاجعه ملی» (کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢) را، هنوز بعنوان «رستاخيزملی» ، «قيام ملی» تبليغ کرده و می کنند و با استفاده از تمام امکانات خود کوشش می کنند، تا پرده استتار بر واقعيتهای تاريخی که آن «فاجعه ملی» را سبب شدند، بکشند!

ـــ برخی نيز آن «فاجعه ملی» را برپايه و توجه به اسناد و مدارک در باره سياست های اتخاذ شده از سوی شاه، دولت دکترمصدق، سازمانهای جاسوسی «سيا» و «انتليجنت سرويس»، احزاب سياسی طرفدار دکترمصدق ازجمله جبهه ملی و سازمانها و احزاب وابسته به آن، سازمانها و احزاب منتقد و مخالف با دولت دکتر مصدق و «راه مصدق»، از جمله حزب توده ايران، فدائيان اسلام، و نقش روحانيون و آخوندهای درباري، دلارهای آمريکائی و اراذل و اوباش چاله ميدانی و فاحشه های دروازه قزوينی ...برخورد نموده و تحليل و تفسير های متفاوتی درآنباره ارائه داده اند.

ـــ با توجه باين واقعيت و وجود چنان نوشته ها و مطالبی که تاکنون درباره آن «فاجعه ملی» تحرير شده است، مقاله تبليغاتی آقای دکتر پيروز مجتهد زاده که برپايه شايعات، حدسيات، تقلب ، دروغ ، تحريف و عوامفريبی تنظيم و تحرير گرديده است، نمی تواند سبب گردد تا «ماهيت استعماری و ضد ملی کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢» را بزير سئوال برد و چنين جلوه داد که گويا سازمان های جاسوسی انگليس و ايالات متحده آمريکا و ايادی دربارمحمدرضاشاه ... در آن «واقعه شوم»، نقش محوری و تعيين کننده ای نداشته اند!

دکتر پيروز مجتهدزاده حتی ازطريق بازی با الفاظ و بکار بردن جملاتی همچون:«استفاده ديمی ياغير علمی ازاصطلاحات» ، در رابطه با نام رمز «طرح آژاکس»، سعی کرده است به خوانندگان خود چنين تلقين کند که اصولا در٢٨ مرداد ١٣٣٢، کودتائی در ايران رخ نداده است. اما برای خوانندگان مقاله اش توضيح نمی دهد که بر پايه کدام يک ازاصول و قوانين قانون اساسی مشروطيت و قوانين بين المللي، سازمانهای جاسوسی انگليس و ايالات متحده آمريکا حق دخالت در امور داخلی ايران را داشته اند؟!

آقای دکتر پيروز مجتهدزاده در مقاله مورد بحث متذکر شده است که برای تنظيم و تحرير مقاله خود از «اسناد دولتی داخلی و خارجی � اسناد طبقه بندی شده دولتی» در باره «کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢» استفاده کرده است. در رابطه با گفتار وي، اين سئوال می تواند بدرستی مطرح باشد، که آيا در آن «اسناد طبقه بندی شده دولتی» ، مطالبی درباره شرکت سازمانهای جاسوسی «انتليجنت سرويس» و «سيا» در باره «کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢» وجود نداشته است؟!
کسی که ادعا دارد که به «اسناد دولتی داخلی و خارجی � اسناد طبقه بندی شده دولتی» در باره کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢ عليه حکومت ملی و قانونی دکتر مصدق دسترسی داشته است، حتمأ بايد اطلاع داشته باشد که:
ــ روزنامه نيويورك تايمز گزارشی از سيا را به چاپ رساند که به عمليات مشترک آمريکا و بريتانيا در سال ١٩٥٣ (١٣٣٢) برای سرنگونی مصدق نخست وزير ايران مربوط می شد. (٢٢)
ــ خانم «مادلين البرايت» وزير امور خارجه اسبق آمريکا در زمان رياست جمهوری پرزيدنت کلينتون،طی يک سخنرانی در کنفرانس روابط ايران و آمريکا در تاريخ ٢٧ اسفند ماه ١٣٧٨ در آمريکا،اعتراف کرد که:
«در سال ١٣٣٢ ،ايالات متحده امريکا نقش مهمی در هماهنگ کردن سرنگونی رژيم مردمی محمد مصدق بازی کرد.دولت آيزنهاور بر اين باور بود که اين عمل،به خاطر دلايل استراتژيک قابل توجيه بوده است.ولی اين کودتا به وضوح،مانعی برای تحولات سياسی ايران بود. بنابراين به سادگی می توان درک کرد که چرا ايرانيان هم چنان از اين مداخله آمريکا در امور داخلی خود خشمگين هستند... » (٢٣)
ــ جک استراو ( وزير خارجه اسبق انگليس ـ دولت بلر) همچون مادلين البرايت وزير خارجه دولت پرزيدنت کلينتون، علنأ اقرار کرده است که سازمانهای جاسوسی آن کشورها در کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢ شرکت داشته اند. (٢۴)
ــ پرزيدنت کلينتون رئيس جمهور اسبق آمريکا در ژانويه ٢٠٠٥ در نشست کنفرانس «مجمع جهانی اقتصاد در داووس» بيان می دارد که دولت ايالات متحده آمريکا در کودتای ٢٨ مرداد دخالت داشته است . همچنين او در همان نشست اقرار می کند که دولت ايالات متحده آمريکا در جنگ عراق و ايران، از صدام حسين عليه ايران حمايت نموده است. (٢۵)
ــ همچنين خانم « هيلاری کلينتون» وزير امور خارجه پرزيدنت اوباما در مصاحبه ای با «بی بی سی» در روز چهارشنبه ۴ آبان ١٣٩٠ ( ٢۶اکتبر ٢٠١١) باين موضوع اعتراف می کند که دولت ايالات متحده آمريکا در کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢ ، شرکت داشته است و می گويد:
« مقامات بلندپايه آمريکا در مورد کودتا عليه دولت مصدق بارها گفته اند که متاسفانه ما کاری کرديم که در روند دموکراسی در ايران اخلال ايجاد شد و هميشه در قبال حمله به هواپيمای مسافربری اظهار تاسف کرده ايم.». (٢۶)
ـــ پرزيدنت «باراک حسين اوباما » درباره شرکت دولت آمريکا در کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢ ، در سخنرانی ۴ ژوئن ٢٠٠٩ خود در قاهره بر نقش دولت آمريکا در کودتا عليه مصدق تأکيد کرد و گفت:
« در ميانه ی جنگ سرد ايالات متحده در براندازی يک دولت دموکراتيک منتخب ايرانی نقش بازی کرد» (٢٧)
...
آقای دکتر پيروز مجتهد زاده که ادعا دارد که به «اسناد دولتی داخلی و خارجی � اسناد طبقه بندی شده دولتی» در باره کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢ عليه حکومت ملی و قانونی دکتر مصدق دسترسی داشته است، حتمأ بايد اطلاع داشته باشد که پس از سرنگونی دولت دکترمصدق، بمرور زمان بيش از ۴٠ هزار آمريکائي، ازجمله مستشاران نظامي، جاسوسان سيا، سربازان آمريکائی و خانواده هايشان در ايران مستقر شده بودند؟
ـــ و کسی که «بيش از چهل سال پرس و جوی شفاهی و بيش از بيست سال پژوهش» وقت خود را با مسائل تاريخی دوران نهضت ملی و دکتر مصدق و کلا، تاريخ معاصر ايران صرف کرده است، حتمأ بايد اطلاع پيدا کرده باشد که آن جماعت آمريکائي، اگر در ايران مرتکب جنايتی هم می شدند، طبق قانونی که در زمان دولت «حسنعلی منصور» در سال ١٣۴٣ تصويب شد، (قانون «کاپيتولاسيون») ، دارای مصونيت سياسی شده بودند؛ بهيچوحه امکان نداشت که بتوان آنها را در دادگاهی در ايران محاکمه نمود. «واقعه شومی» که يکی از نتايج شوم کودتای ٢٨ مرداد سال ١٣٣٢ بود! (٢٨)
همانطور که قبلا اشاره کردم، مقاله آقای دکتر پيروز مجتهد زاده بهيچوجه يک بررسی و قضاوت صحيح، بيطرفانه و«علمی» در باره مبارزات دوران نهضت ملی و دکتر مصدق نيست، بلکه يک نوشته تبليغاتی است که بر پايه يکسری اطلاعات غلط ، تقلب و تحريف رويدادهای تاريخی آن دوران عليه نهضت ملی تحرير شده است. در واقع، آن «پژوهشگر» محترم بخاطر اميال خود و کمک به «بازنويسی» تاريخ نهضت ملی از سوی مخالفين نهضت ملی و دکتر مصدق، دست به «سند سازی» زده است.

برای تفهيم و درک بهتر اظهاراتم، بخش ديگری از نوشته ی مورد بحث («شاه کودتا کرد يا مصدق؟») را نقل می کنم و در باره محتوی آن بخش ، توضيحاتی ارائه خواهم داد و روشن خواهم کرد که آقای دکتر مجتهدزاده نه تنها با نظرات وعقايد دکترمصدق و اهداف و خواستهای نهضت ملی شدن صنعت نفت وطرفداران دکتر مصدق، خصومت و دشمنی دارد، بلکه وی درکل با مبارزات و فعاليتهای مردم ايران که برمحور خواستهای حقوق دمکراتيک، حقوق شهروندي، حقوق بشر و مسائل ملی و ميهنی و حاکميت ملی عليه رژيم سرکوبگر محمدرضاشاه پهلوی دور می زد سرعناد داشته ودارد. همان مبارزاتی که سبب شکل گرفتن انقلاب بهمن ١٣۵٧ و سرانحام سرنگونی رژيم مستبد و سرکوبگر وابسته به امپرياليسم حاکم بر ايران شد. وی بخاطر منفی جلوه دادن مقاومت و مبارزه ملت ايران عليه رژيم محمدرضاشاه پهلوي، واقعيات تاريخی آن دوران را وارونه جلوه داده و در واقع دروغ گفته است و دست به تقلب زده است!!

در مقالۀ «شاه کودتا کرد يا مصدق؟» می خوانيم:

«آنچه برای من مهم است اصل رويداد های ٦٠ سال پيش، يا خوب و بد بازيگران آن دوران نيست: آنچه برای من اهميت فراوان دارد اينکه تاثير اين عصبيت ها و لج بازی ها توام با صحنه سازی ها اثر مستقيمی بر عصبانيت فضای انديشه سياسی زمان خود ايشان [ دکترمصدق ـ اضافه شده از سوی منصور بيات زاده]،داشته و در شکل گيری فرهنگ سياسی نسل های بعد سخت موثر افتاده است، چنانکه خيره سری های انتقامجويانه برخی از طرفدارانش را بايد مسول اصلی به قهقرا کشاندن فرهنگ سياسی جامعه ايرانی دانست.
انتقام و انتقامجويی در فرهنگ سياسی کشور به صورت عادی در آمده است و انتقامجويی های قبيله ای خانمان براندازی که بيش از نيم قرن به درازا کشيد، سياست را که اساسا بايد "تدبير برای مديريت بهينه کشور" باشد، به دعوا های شخصی و قبيله ای برای رسيدن به قدرت بر اساس کينه توزی تبديل کرد که ما امروز شاهد نتايج دلخراش اين وضع هستيم. اين گونه بود که جامعه سياسی کشور دچار بلای "سياه" و "سفيد" ديدن همه چيز و همه کس شد و تزوير و شايعه پراکنی و شعار پردازی های عوامفريبانه در چارچوب قهرمان پروری و قهرمان پرستيجای تاريخ نويسی بی طرفانه را گرفت و فضای فکری جامعه سياسی کشور را مسموم کرد و جامعه سياست زده عصبانی را از سال ١٣۵٦ به سوی يک سلسله تظاهرات انتقامجويانه مطالعه نشده به حرکت در آورد که ايران را به سوی سرنوشتی برنامه ريزی نشده راهی نمود تا آنجا که افراد بيگانه بری از هر گونه شايستگی اخلاقی و سياسی دست در دست بازرگان ها و سنجابی ها و فروهرها و .... برای استقلال و آزادی ايران فرياد می زدند.»

آقای دکتر پيروز مجتهد زاده اين بخش از نوشته خود را چنين شروع کرده است:

«آنچه برای من مهم است اصل رويداد های ۶٠ سال پيش، يا خوب و بد بازيگران آن دوران نيست ...».
يعنی پايمال شدن حقوق قانونی فعالان سياسی ـ اجتماعی ـ فرهنگی از سوی سازمان امنيت (ساواک) و ديگر ارگانهای سرکوب، بازداشت، شکنجه، زندان، اعدام اعضاء وفعالين احزاب و سازمانهای سياسي، جلوگيری از فعاليت های سياسی احزاب، سازمانها، جبهه ها و افراد دگرانديش که در چارچوب قانون اساسی مشروطيت قصد فعاليت سياسی داشتند، برقراری کامل سانسور برتمام روزنامه ها، راديو و تلويزيون و جلوگيری از هرگونه اظهار نظر در باره عملکرد و سياست دولت، غيرقانونی اعلام کردن هرنوع تجمع سياسي، صنفي، فرهنگی و هنری که تحت کنترل و نظارت «ساواک» نبودند،... در واقع پايمال کردن حقوق شهروندی و حقوق بشر و حقوقی که قانون اساسی مشروطيت برای آحاد ملت در نظر گرفته بود، از سوئی و از سوی دگر مبارزه و مقاومت افراد و گروههای سياسی وابسته به طيف های سياسی ملي، مذهبي، چپ، کمونيست... برای آقای دکتر پيروز مجتهد زاده، «پژوهشگری» که در مقاله مورد بحث ادعا کرده است که: مقاله اش «...حاصل بيش از چهل سال پرس و جوی شفاهی و بيش از بيست سال پژوهش نويسنده است در اسناد دولتی داخلی و خارجی � اسناد طبقه بندی شده دولتي،» می باشد، «مهم » نبوده است.
اما روشن نيست، اين «پژوهشگر» محترم که درباره عکس العمل نيروهای مصدقی درباره سياست و عملکرد رژيم شاه، اظهار نظر کرده است ــ آنهم با تحريف و وارونه جلوه دادن خواستها و نظرات آن نيروها ــ ، چرا و بچه دليل سخنی درباره سياست و عملکرد های رژيم محمدرضاشاه پهلوی در آن مقطع تاريخی ننوشته است، تا خوانندگان آن مقاله بهتر بتوانند درباره اظهارات آن جناب و طرفداران دکتر مصدق در باره مقطع تاريخی مورد بحث، قضاوت کنند؟

آيا در دوران رژيم محمدرضاشاه پهلوی اصولا بحقوق شهروندی مردم، همان حقوقی که در قانون اساسی مشروطيت برای ملت ايران درنظرگرفته شده بود از سوی هيئت حاکمه تجاوز نمی شد و مردم ايران می توانستند از حقوق قانونی مستتر درقانون اساسی بطور کامل بهره مند شوند؟!

اما آقای پيروز مجتهد زاده براين باورند که در اثر عقايد و نظرات دکتر مصدق و عملکرد مصدقيها، «...جامعه سياسی کشور دچار بلای "سياه" و "سفيد" ديدن همه چيز و همه کس شد و تزوير و شايعه پراکنی و شعار پردازی های عوامفريبانه در چارچوب قهرمان پروری و قهرمان پرستی جای تاريخ نويسی بی طرفانه را گرفت و فضای فکری جامعه سياسی کشور را مسموم کرد و جامعه سياست زده عصبانی را از سال ١٣۵٦ به سوی يک سلسله تظاهرات انتقامجويانه مطالعه نشده به حرکت در آورد که ايران را به سوی سرنوشتی برنامه ريزی نشده راهی نمود تا آنجا که افراد بيگانه بری از هر گونه شايستگی اخلاقی و سياسی دست در دست بازرگان ها و سنجابی ها و فروهرها و .... برای استقلال و آزادی ايران فرياد می زدند.».

فرمولبندی بالا بيانگر اين واقعيت است که آقای دکتر پيروز مجتهد زاده برای اينکه مکنونات واقعی خود را مخفی نگهدارد و لابی های اين «پژوهشگر» محترم در رژيم ولايت فقيه به عقايد و نظرات او واقف نگشته و به مخالفت او با انقلاب بهمن ١٣۵٧ و سرنگونی رژيم محمدرضاشاه پهلوی پی نبرند، تا بتواند به «دودوزه بازی » تاکنونی خود ادامه داده و همچون گذشته «هم از توبره بخورد و هم از آخور» ، کوشش می کند از رهبر انقلاب بهمن ١٣۵٧ و طرفدارانش در رابطه با شکل دادن تظاهرات سال ١٣۵٦ نامی نبرده و در عوض ـــ از اسم شب، يعنی فحاشی بمصدق و مصدقيها استفاده نمايد و در آن رابطه آن مبارزات شکوهمند دوران انقلاب را بلجن بکشد ـــ و لابد می خواهد بگويد که مقدمات انقلاب مردم ايران در سال ١٣۵٧ را مصدقيها فراهم آوردند، بسيار خوب، اما اکنون از وی بايد سؤال کرد بالاخره نتيجۀ تلاش مصدقی ها که منتهی به انقلاب و سرنگونی رژيم شاه شده ، خوب بوده است يا نه ؟

صرفنظر از پاسخی که آقا ی دکترمجتهد زاده بايد به سؤال فوق بدهد، اما نمی توان از کنار مسائلی که در جملات بالا که از مقاله ی «شاه کودتا کرد يا مصدق؟» نقل گرديد ، به آسانی گذشت. آقای دکتر پيروز مجتهد زاده، در جملات بالا طرفداران مصدق را به « تزوير و شايعه پراکنی و شعار پردازی های عوامفريبانه» در مبارزه با رژيم شاه متهم نموده است.

حال برای اينکه روشن شود که اتهامات آقای دکتر پيروز مجتهد زاده که «طرفداران دکتر مصدق » در آن مقطع تاريخی به «تزوير و شايعه پراکنی و شعار پردازی های عوامفريبانه...» دست ميزده اند، نا درست بوده و چنان صفاتی بيشتر بيانگر خصوصيات هويت سياسی آن «پژوهشگر» محترم می باشد. از چند سند معتبر تاريخی کمک می گيرم، «تا سيه روی شود هرکه دراو غش باشد»!

١ ـ محمد رضا شاه پهلوی در كنفرانس مطبوعاتى در رابطه با تشکيل حرب رستاخيز در ۱۱ اسفند ۱۳۵۳ چنين اظهار می دارد:

«به هر حال كسى كه وارد اين تشكيلات سياسی (حزب رستاخيز نشود، دو راه در پيش دارد يا فردی است متعلق به يك تشكيلات غير‌قانونی يعنی به اصطلاح خودمان توده‌ای و يك فرد بي‌وطن است. يا اگر بخواهد، فردا با كمال ميل، بدون اخذ عوارض، گذرنامه‌اش را در دستش می گذاريم و به هر جايی كه دلش خواست، مي‌تواند برود؛ چون ايرانى نيست. وطن ندارد.
... تمام اقشار مردم ايران حق دارند در يك حزب واحد حضور داشته باشند و از مزايای آن به طور يكسان برخودار شوند. ما بايد صفوف ايرانيان را به خوبی بشناسيم و صفوف را از هم جدا كنيم. كسانی كه به قانون اساسی و نظام شاهنشاهی و انقلاب ششم بهمن عقيده دارندو كسانی كه ندارند. به آنهايی كه دارند من امروز پيشنهاد مي‌كنم كه براى اين كه رودربايستى در بين نباشد... ما امروز يك تشكيلات جديد سياسى را پايه‌گذاری كنيم و اسمش را هم بد نيست بگذاريم رستاخيز ايرن.» (٢٩)

و محمدرضاشاه شاه در کتاب خود به نام پاسخ به تاريخ در اين مورد مي‌گويد:

«ما معتقد هستيم همه مردم ايران بايد برای رسيدن به هدفهای ملی که سعادت و آسايش فرد فرد ما را تامين خواهد کرد متحد باشند و در يک جهت حرکت کنند، همه کوششها بايد در راه پيشرفت کشور باشد. نه خنثی کردن تلاشهای يکديگر. در نظام چند حزبی امکان تفرقه و تشتت بسيار است. هر گروه که در حزبی هستند با ديگران بر سر کسب قدرت و به دست گرفتن حکومت ستيز و دعوا دارند. هر گروه مي‌خواهد حرفهای خودش را به کرسی بنشاند و در نتيجه اختلافات به وجود مي‌آيد. در حالی که در حزب رستاخيز از جنگ گروهی خبری نيست.» (٣٠)

با توجه به محتوای نقل قولهائی که درباره «حزب فاشيستی رستاخيز» اشاره رفت، که علنأ صحبت از اين واقعيت تلخ دارد که هرفردی که مخالف با نظرات محمدرضاشاه باشد، پاسپورت خود را بگيرد و از وطنش خارج شود، مبارزه با چنان وضعيتی را جناب دکتر پيروز مجتهدزاده، «انتقامجويی های قبيله ای خانمان برانداز» که «...فضای فکری جامعه سياسی کشور را مسموم کرد و جامعه سياست زده عصبانی را از سال ١٣۵۶ به سوی يک سلسله تظاهرات انتقامجويانه مطالعه نشده به حرکت در آورد ...»، تلقی کرده اند؟.

جملات نقل شده بطور واضح بيانگر اين موضع سياسی هستند که جناب دکتر پيروز مجتهدزاده از مخالفين سرسخت مبارزات مردم ايران عليه رژيم شاه و انقلاب شکوهمند ٢٢ بهمن ١٣۵٧ بوده و هست!!

٢ ــ در ٢٢ خرداد ١٣۵٦ درست ٢٠ ماه قبل از سرنگونی رژيم شاه (٢٢ بهمن ١٣۵٧ ) سه نفر از اعضای شناخته شده و معروف جبهه ملی ايران در آن مقطع تاريخي، آقايان دکتر کريم سنجابي، دکتر شاپور بختيار، داريوش فروهر، طی نامه سرگشاده ای نظرات خود را، در واقع نظرات عده ای از «طرفداران دکترمصدق» را در رابطه با اعتراض به وضع سياسی حاکم بر جامعه به محمدرضاشاه پهلوی ابلاغ می کنند. و يادآورمی شوندکه:
« ... با توجه به اينکه در مقامات پارلمانی و قضايی و دولتی کشور کسی را که صاحب تشخيص و تصميم بوده و مسئوليت و مأموريتی غير از پيروی از « منويات ملوکانه » داشته باشد نمی شناسيم و در حاليکه تمام امور مملکت از طريق صدور فرمانها انجام می شود و انتخاب نمايندگان ملت و انشاء قوانين و تاسيس حزب و حتی انقلاب در کف اقتدار شخص اعليحضرت قرار دارد که همه اختيارات و افتخارها و سياستها و بنابراين مسئوليتها را منحصر و متوجه به خود فرموده اند ، اين مشروحه را عليرغم خطرات سنگين تقديم حضور می نماييم...»

و با اشاره يه يکسری تصميمات و عملکردهای خلاف قانون و پايمال کردن حقوق ملت، می نويسند:

«...تنها راه باز گشت و رشد ايمان و شخصيت فردی و همکاری ملی و خلاصی از تنگناها و دشواريهائی که آينده ايران را تهديد می کند ترک حکومت استبدادی ، تمکين مطلق به اصول مشروطيت، احياء حقوق ملت، احترام واقعی به قانون اساسی و اعلاميه جهانی حقوق بشر، انصراف از حزب واحد، آزادی مطبوعات و اجتماعات، آزادی زندانيان و تبعيد شدگان سياسی و استقرار حکومتی است که متکی براکثريت نمايندگان منتخب از طرف ملت باشد و خود را بر طبق قانون اساسی مسئول اداره مملکت بداند.» (٣١)

حال چرا و بچه دليل چنين نظرات، عقايد و پيشنهادی را آقای دکتر پيروز مجتهد زاده،«انتقامجويی های قبيله ای خانمان برانداز» که «...فضای فکری جامعه سياسی کشور را مسموم کرد و جامعه سياست زده عصبانی را از سال ١٣۵۶ به سوی يک سلسله تظاهرات انتقامجويانه مطالعه نشده به حرکت در آورد ...»، می داند، روشن نيست؟!

من متن کامل آن نامه سرگشاده را در بخش پانويس همين نوشته درج می کنم، تا خوانندگان محترم به اين واقعيت پی برند، که اظهارات و احکام آقای دکتر پيروز مجتهد زاده در باره طرفداران دکتر مصدق که قبلا نقل شد، اظهاراتی دروغ و بی پايه می باشد که در تضاد با اسناد تاريخی معتبر قرار دارد. (٣١)

٣ ـ محمد رضاشاه پهلوي، در ساعت ۱۰ صبح پانزدهم آبان ۱۳۵۷، (يعنی حدودأ ١٧ ماه بعد از نامه سرگشاده رهبران جبهه ملی و ٣ ماه قبل از پيروزی انقلاب بهمن) در آخرين گفتار خود با ملت ايران، معروف به «من صدای انقلاب شما را شنيدم» به گوشه ای از سياست و عملکرد رژيم سرکوبگرش اشاره می کند. من در اينجا به جملاتی از آن گفتار اشاره می کنم، تا روشن گردد که اظهارات آقای دکترپيروز مجتهد زاده با واقعييتهای تاريخی آن زمان ايران چقدر فاصله دارد و آن «پژوهشگر» محترم چقدر غير مسئولانه قلم زده و حکم صادر نموده است!

محمد رضاشاه پهلوی خطاب به مردم ايران گفت:

«ملت عزيز ايران در فضای باز سياسی که از دو سال پيش به تدريج ايجاد مي‌شد، شما ملت ايران عليه ظلم و فساد به پا خاستيد...
اما من به نام پادشاه شما بار ديگر در برابر ملت ايران سوگند خود را تکرار مي‌کنم و «متعهد» مي‌شوم که خطاهای گذشته و بي‌قانونی و ظلم و فساد ديگر تکرار نشده، بلکه خطاها از هر جهت جبران نيز گردد. «متعهد» مي‌شوم که پس از برقراری نظم و آرامش در اسرع وقت يک دولت ملی برای برقراری آزادي‌های اساسی و اجرای انتخابات آزاد تعيين شود تا قانون اساسی که خون‌بهای انقلاب مشروطيت است، به صورت کامل به مرحله اجرا در‌آيد...
تضمين مي‌کنم حکومت ايران در آينده بر اساس قانون اساسي، عدالت اجتماعی و اراده ملی به دور از استبداد و ظلم و فساد خواهد بود...» (٣٢) ( همه جا تکيه از منصور بيات زاده)

ادامه دارد

دکتر منصور بيات زاده

شنبه ۱ بهمن ۱۳۹۰ - ۲۱ ژانويه ۲۰۱۲
dr.bayatzadeh@ois-iran.com

پانويس:
١ ــ ادعانامه جديدعليه مصدق/شاه کودتا کرد يامصدق؟ ــ پيروز مجتهد زاده
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
www.ois-iran.com/2012/dey-1390/ois-iran-5824-dr_mojtahedzadeh_kodetaye_28_mordad-bakhshe-1.htm

ـــ به نقل از سايت «خبرآنلاين»،
http://www.khabaronline.ir/detail/180493

٢ ــ من درنقد اظهارات و ادعاهای آقای دکترمحمدعلی همايون کاتوزيان که تحت عنوان «گفت‌و‌گويی متفاوت با همايون کاتوزيان درباره زندگی سياسی و فکری او/ از دوستی با خليل ملکی و جلال آل‌احمد تا تجربه کنفدراسيون و همکاری با حميد عنايت»، در «شهروند امروز» انتشار پيدا کرده بود، به يکسری اصول، ارزش ها و معيارهائی که يک تاريخنگار و مورخ مسئول و بيطرف حتمأ بايد در نگارش مسائل تاريخی رعايت نمايد،اشاره کرده و متذکر شدم که:
«تاريخنگار و مورخ مسئول، منصف و بيطرف، رويدادها، نظرات و عقايد را آنطوری که اتفاق افتاده و مطرح شده اند، تحرير و تفسيرمی نمايد و ازتحريف، تقلب، تملق، دروغ ، تزوير و عوامفريبی اجتناب می ورزد!».
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق

http://www.ois-iran.com/2011/azar-1390/ois-iran-1163-dr_mansur_bayatzadeh-bakhshe_panjom_naghde_dr_katouzian.htm

و

http://www.ois-iran.com/2011/azar-1390/ois-iran-1164-naghde_ezharate_dr_katouzian_dar_5_bakhsh_beghalame_dr_bayatzadseh.pdf

٣ ـ برپايه قرارداد ١٩١٩ انگليس و ايران، كليه تشكيلات نظامی و مالی ايران تحت نظارت انگليسی ها قرار می گرفت و امتياز راه‌آهن و راه‌های شوسه ايران نيز به آنها واگذار می شد. ـ

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D9%82%D8%B1%D8%A7%D8%B1%D8%AF%D8%A7%D8%AF_%DB%B1%DB%B9%DB%B1%DB%B9

خدا رحمت کند خليل ملکی را ! ـ بقلم منصور بيات زاده
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق

http://www.tvpn.de/ois/ois-iran-1056.htm

۴ ــ تاريخ ٢٠ ساله ّ بقلم حسين مکی

۵ ـ نطق مصدق در جلسه تاريخی تغيير سلطنت. در جلسه نهم آبان ماه ١٣٠٤ دوره پنجم مجلس شورايملی ـ منبع : جعفری قنواتي، محمد ، معرفی و شناخت دکتر محمد مصدق، چاپ اول: ١٣٨٠، صفحات ١٢٨ و ١٢٩، نشر قطره. متن کامل آن سخنرانی در شبکه اينترنتی قراردار. رجوع شود به لينک.
www.ois-iran.com/ois-iran-notghe-dr-mossadegh-dar-majlese-panjom.pdf
و
http://www.tvpn.de/ois/ois-iran-notghe-dr-mossadegh-dar-majlese-panjom.htm
۶ ـ ملاقات تاج الملوک و دو دخترش (شمس و اشرف) با آدولف هيتلر
«ما برای هيتلرچند هديه برده بوديم كه عبارت بود ازدو قطعه قالی نفيس ايرانی ومقداری پسته رفسنجان.حاج محتشم السطنه اسفندياری قالي‌ها را درجلوی پای هيتلربازكرد وشروع به توضيح كرد.هيتلرخيلی ازنقش قالي‌ها وبافت ورنگ آنها خوشش آمد. روی يك قالی كه درتبريزبافته شده بود عكس خود هيتلربود. روی قالی ديگرهم علامت آلمان را كه عبارت ازصليب شكسته بود نقش كرده بودند.ازمطالب هيتلردستگيرمان شد كه باورش نمی شود اين تصاويرظريف را با دست بافته باشند.هيتلرهم متقابلا سه قطعه عكس خود را امضاء كرد وبه من ودخترانم داد.
ديلماج سفارت گفت: " آقای هيتلرمی گويند متاسفانه پيشوای آلمان مثل شاه ايران ثروتمند نيست ونمی تواند متقابلا هديه گرانقيمت به ما بدهد وازاين بابت معذرت مي‌خواهند!"
من اين ملاقات را هيچوفت فراموش نكردم وبه درخواست رضا ده‌ها بار ريزمطالب آنرا برايش تعريف كردم.». رجوع شود به لينک
www.ois-iran.com/2012/dey-1390/ois-iran-5826-madare_shah_va_hitler_va_stalin.htm
و
http://ir-swastika.persianblog.ir/post/24
٧ ـ نطق دکتر مصدق در مخالفت با اعتبارنامه سيد ضياء الدين طباطبائی ـ در مجلس شورايملی دوره چهاردهم ــ ١٦ اسفند ١٣٢٢ . رجوع شود به لينک
www.tvpn.de/ois/ois-iran-notghe-dr-mossadegh-dar-mokhalefat-ba-seiyedziaa.htm
٨ ـ «سياست موازنه ی منفی در مجلس چهاردهم» ـ حسين کی استوان
و
توضيحی کوتاه درباره دلايل پيوند مفاهيم«آزادی و استقلال » دربين طرفداران «راه مصدق»؛ تأملی بر گفتار دکتر همايون کاتوزيان در باره کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢ ـ دکتر منصور بيات زاده به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/2010/mordad-1389/ois-iran-1148-tozihi_darbarahe_esteghlal_wa_azadi.htm
و
راه مصدق و ارزشهای تشکيل دهنده آن «راه»؛ « متن سخنرانی دکتر منصور بيات زاده در کنفرانس ١٢٩ امين زاد روز دکتر محمد مصدق ـ در ٢٠ خردادماه ١٣٩٠ (١٠ ژوئن ٢٠١١) در شهر لودويگس هافن ـ آلمان»
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/2011/khordad-1390/ois-iran-1156-Rahe_mossadegh-dr_bayatzadeh.htm
٩ ـــ کتاب «سياست موازنه منفی» تأليف حسين کی استوان؛ جلد اول، صفحات ١۵۶ تا ١٨٢
ــــ بمناسبت پنجاه وهفتمين سالگرد ملی شدن صنعت نفت ــ دکتر منصور بيات زاده ـ
بنظر ما سوسياليست های مصدقي، تفاوتی که بين « ملی شدن صنعت نفت» و « غنی سازی اورانيوم و مسئله هسته ای » وجود دارد، اين تفاوت به چگونگی عملکرد و محتوی سياست و تصميمات دولت دکتر مصدق و دولت دکتر احمدی نژاد مربوط می شود و نه به موضوع دفاع از حاکميت ملی
http://www.ois-iran.com/ois-iran-1103-bemonasebate-57tomin-salgarde-melli-shodane-sanate-naft.htm
ـــ تاريخنگار و مورخ مسئول، منصف و بيطرف،رويدادها، نظرات و عقايد را آنطوری که اتفاق افتاده و مطرح شده اند، تحرير و تفسيرمی نمايد وازتحريف، تقلب، تملق، دروغ ، تزوير و عوامفريبی اجتناب می ورزد! ــ درنقد اظهارات و ادعاهای آقای دکترمحمدعلی همايون کاتوزيان ــ بخش پنجم (بخش پايانی) ــ دکتر منصور بيات زاده
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/2011/azar-1390/ois-iran-1163-dr_mansur_bayatzadeh-bakhshe_panjom_naghde_dr_katouzian.htm
١٠ ـ همان شماره ٩
١١ ــ متن قرارداد الحاقی گس ـ گلشائيان،
به نقل از سايت سازمان سوسياليست های ايرانی ـ سوسياليست های مصدقی
www.ois-iran.com/ois-iran-sanade-shomarahe-jek(1)-matne-gharardade-elhaghi-ges-golshaiyan-26-tir-1328.htm
ــ ترکمان ، محمد ـ نامه های دکتر مصدق ، نشر هزاران ، چاپ دوم : ١٣٧٥، جلد اول ، نامه دکتر مصدق به حسين مکی ، صفحات ١٠٢ و ١٠٣.
ــ متن کامل نامه دکتر مصدق به حسين مکی در باره قرارداد الحاقی گس ـ گلشائيان در مجلس دوره پانزدهم .
به نقل از سايت سازمان سوسياليست های ايرانی ـ سوسياليست های مصدقی
www.ois-iran.com/ois-iran-sanade-shomarahe-do(2)-namahe-dr.mossadegh-be-hossin-makki-10-bahman-1327.htm
١٢ ــ راه مصدق و ارزشهای تشکيل دهنده آن «راه»؛ « متن سخنرانی دکتر منصور بيات زاده در کنفرانس ١٢٩ امين زاد روز دکتر محمد مصدق ـ در ٢٠ خردادماه ١٣٩٠ (١٠ ژوئن ٢٠١١) در شهر لودويگس هافن ـ آلمان»
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/2011/khordad-1390/ois-iran-1156-Rahe_mossadegh-dr_bayatzadeh.htm
١٣ ـ حاکميت قانون و انتخابات آزاد
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/ois-iran-1083-goftegoye-awale-talash-1378.htm
١۴ ـ «حاکميت ملی (اِشتات سوورِنيتت)»
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/pdf186.pdf
١۵ــ نطق های دکترمصدق در دوره شانزدهم مجلس شورايملي، انتشارات مصدق، اسفند ١٣۴٦، صفحه ۵۵
ـــ روزنامه کيهان ١۴ ارديبهشت ١٣٣٠
ـــ فصل هجدهم کتاب دکتر مصدق و راه مصدق، صفحه ١۶٩ ـ بقلم دکتر منصور بيات زاده
به نقل از سايت راه مصدق
www.rahe-mossadegh.ois-iran.com

١۶ـ دکتر مصدق ـ در مقدمه کتاب « خاطرات و تألمات»، در رابطه با بخش سوم آن کتاب می نويسد:« بخش سوم راجع بانتقاداتی است که شاهنشاه اخيرأ از من و کارهای دولت من در چند فصل از کتاب «مأموريت برای وطنم» و بيش از همه در فصل پنجم فرموده اند که هر کدام را درفصل مخصوص بخود نقل ميکنم و جوابی که مقتضی است ميدهم.» ؛ آن مطالب در صفحات ٣٣٧ تا ٣٩٢ کتاب « خاطرات و تألمات» چاپ شده است . کپی آن مطالب (۵۵ صفحه) در شبکه اينترنتی قرار دارد. منبع: سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
www.ois-iran.com/2012/dey-1390/ois-iran-5826-khaterat_va_taalomat-dr_mossadegh.pdf
١٧ ــ کنفدراسيون و بازماندگان رژيم شاه ــ بقلم: دکتر منصور بيات زاده ـ به نقل از نشريه جنبش سوسياليستی شماره ١٣ فروردين ١٣٦٧ ــ در رد اظهارات و اتهامات سيدمهدی پيراسته يکی از کودتاچيان ٢٨ مرداد ١٣٣٢ در کيهان چاپ لندن ــ
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/confedration/ois-iran-confedration_wa_bazmandagane_rezime_shah-1367.htm
١٨ـ تأملی بر گفتار آقای دکتر سيد محمود کاشانی ـ فرزند آيت الله سيد ابوالقاسم کاشانی ــ در رابطه با سياست و عملکرد دکتر مصدق و کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢
اشاره ای کوتاه به شيوه و متد و تبليغاتی سردمداران جمهوری اسلامی ـ دکتر منصور بيات زاده
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/pdf185.pdf
١٩ ـ شما اگر بد نبوديد، فرشته امروز با ما بود! ــ نقدی بر روايت خاطرات اردشير زاهدي، فرزند توفان بقلم رضا رحيم پور ــ در پنح بخش ــ به نقل از سايت سازمان سوسياليست های ايران
http://www.ois-iran.com/ois-iran-1065-naghdi-bar-rawayate-khaterate-ardeshir-zahedi-1386.htm
http://www.ois-iran.com/ois-iran-1068-reza-rahimpour-naghde-ardeshir-zahedi-1386.htm
http://www.ois-iran.com/ois-iran-1073-reza-rahimpour-naghde-aedeshir-zahedi-1386.htm
http://www.ois-iran.com/ois-iran-1076-naghdi-bar-rawayate-khaterate-ardeshir-zahedi-bakhshe-4-1386.htm
http://www.ois-iran.com/ois-iran-1078-reza-rahimpour-naghdi-bar-rawayate-khaterate-ardeshir-zahedi-bakhshe-5-1386.htm
٢٠ ـ در رد ادعای نويسنده کيهان لندن درباره کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢ ـ خانم بقراط ، بسی خفته نمائيد! ــ نه شاه کودتا کرد، نه مصدق! ــ سازمان های جاسوسی سيا و انتليجنت سرويس کودتا کردند!!! بقلم رضا رحيم پور ـ به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/pdf189.pdf
٢١ ـ ويژه نامه کودتای ٢٨مرداد ١٣٣٢
http://www.tvpn.de/ois/ois-iran-wizahnamahe-%2028-mordad-1386.htm
٢٢ ــ مقاله پرفسور يرواند آبراهاميان در مجله علم و جامعه نيويورک در خصوص کودتای ٢٨ مرداد.
روزنامه نيويورك تايمز اخيراً گزارشی از سيا را به چاپ رساند که به عمليات مشترک آمريکا و بريتانيا در سال ١٩٥٣ (١٣٣٢) برای سرنگونی مصدق نخست وزير ايران مربوط می شد.
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/ois-iran-4220-ervand_abrahamian-kodetaye_28_mordad.htm
ــــ لينک گزارش مربوط به کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢ مندرج در روزنامه نيويورک تايمز
http://www.nytimes.com/library/world/mideast/041600iran-cia-index.html
٢٣ ــــ پوزش خواهى خانم آلبرايت، وزير خارجه امريكا در حكومت كلينتون از نقش امريکا در کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢.
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
www.ois-iran.com/2012/dey-1390/ois-iran-5825-alberat_US_Au�enministerin.htm
ـــ خانم «مادلين البرايت» وزير امور خارجه اسبق آمريکا در زمان رياست جمهوری پرزيدنت کلينتون ــ نقش آمريکا در کودتای ٢٨ مرداد ١٣٣٢
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
www.ois-iran.com/2010/mordad-1389/ois-iran-5232-.htm
٢۴ ـــ وزير خارجه سابق بريتانيا در افتتاح نمايشگاه تاريخی در لندن،
جک استراو : ما در ايران اشتباه کرديم
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
http://www.ois-iran.com/ois-iran-4192-jack_straw-kodetaye_28_mordad.htm
٢۵ ــ کنفرانس «مجمع جهانی اقتصاد در داووس» ـ ژانويه ٢٠٠٥ ــ ”مرده” مصدق و ” زنده” شاه
به بهانه پنجاه و هفتمين سالگرد کودتای ننگين ٢٨ مرداد
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق
www.ois-iran.com/2010/mordad-1389/ois-iran-5240-tofan-28_mordad
٢۶ ــ هيِلاری کلينتون به سرکت دولت ايالات متحده آمريکا در کودتای ٢٨ مرداد عليه دولت دکتر مصدق اعتراف کرد. رجوع شود به لينک
http://jeg.vcp.ir/?viewpost=oc106f7n1005b
٢٧ ـ متن کامل سخنرانی پرزيدنت براک حسين اوباما در قاهره
http://political.ir/post-191.aspx
و
ـــ فروپاشی استقلال و بمباران بشردوستانه ــ اکبر گنجی ـ سايت روز
http://www.roozonline.com/persian/opinion/opinion-article/archive/2011/november/09/article/-e4f64dc1d2.html
٢٨ ـ کاپيتولاسيون ــ « در ۲۸ تير ۱۳۴۱ اميراسدالله علم نخست وزير شد. در تاريخ ۲۰ اسفند ۱۳۴۱ وزارت خارجه به سفارت امريکا پاسخ داد که به اين امر رسيدگی خواهد شد. ۲۵ دی ۱۳۴۲ برابر با ۱۵ ژانويه ۱۹۶۴ دولت علم قانون اجازه استفاده مستشاران امريکايی در ايران از مصونيت‌ها و معافيت‌های قرارداد وين را که برای کارمندان اداری و فنی نوشته شده بود به مجلس سنا برد. در اين ميان اسدالله علم از پست خود کناره گيری کرد و حسنعلی منصور در فروردين ۱۳۴۴ نخست وزير شد. در ۳ امرداد ۱۳۴۳ مجلس سنا اين قانون اجازه استفاده مستشاران امريکايی از قرارداد وين درباره روابط سياسی را تصويب کرد و به مجلس شورای ملی فرستاد. در مجلس شورا درباره اين قانون بحث‌های زيادی در گرفت زيرا نمايندگان حزب مردم عليه اين قانون بودند. در ۱۳ اکتبر ۱۹۶۴ با ۷۴ بلی و ۶۱ نه به تصويب مجلس شورای ملی رسيد. »
منبع: سايت ويکي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد
http://fa.wikipedia.org/wiki/%DA%A9%D8%A7%D9%BE%DB%8C%D8%AA%D9%88%D9%84%D8%A7%D8%B3%DB%8C%D9%88%D9%86
ــــ و صورت مذاکرات مجلس شورای ملی ۲۱ مهر ۱۳۴۳ جلسه ۱۰۴
ـــ مجلس شورای ملی مجموعه قوانين دوره قانونگذاری بيست و يکم ـ جلد دوم - صفحه ٧۴٠
٢٩ ــ حزب رستاخيز
روزنامه كيهان،‌شماره ٩۵٠٦، ١٢/١٢/١٣۵٣

ـــ يراوند آبراهاميان، ايران بين دو انقلاب، ترجمه احمد گل محمدی و محمد ابراهيم فتاحي، تهران: نشر ني، ١٣٧۵، ص ۵۴٢

٣٠ ــ حزب رستاخيز ــ منبع: سايت ويکي‌پديا، دانشنامهٔ آزاد

http://fa.wikipedia.org/wiki/%D8%AD%D8%B2%D8%A8_%D8%B1%D8%B3%D8%AA%D8%A7%D8%AE%DB%8C%D8%B2

و ــ گزارش«ريچارد مكگارا هلمز» (رئيس پيشين سازمان سيا) که در سال ١٣۵٣ سفير امريكا در ايران بوده است، به وزارت امور خارجه آمريکا، درباره تأسيس حزب رستاخيز.
به نقل از سايت ويکيليکس

http://www.wikileaks.org/cable/1975/03/75TEHRAN2069.html

و ـــ ويکيليکس:شاه از همه ايرانيان خواست يا بحزب رستاخيز بپيوندند يا ايران را ترک کنند و يا بعنوان خائن...
به نقل از سايت انقلاب اسلامی در هجرت

http://enghelabe-eslami.com/%D8%B5%D9%81%D8%AD%D9%87-%D8%A7%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AA%D8%A7%D8%B1%DB%8C%D8%AE/19959-2012-01-11-18-48-27.html

٣١ ـ متن کامل نامه سرگشاده دکتر کريم سنجابي، دکتر شاپور بختيار، داريوش فروهر به محمدرضا شاه پهلوی بقرار زير است:
«پيشگاه اعليحضرت همايون شاهنشاهی
فزايندگی تنگناها و نابسامانيهای سياسي، اجتماعی و اقتصادی کشورچنان دورنمای خطرناکی را در برابر ديدگان هر ايرانی قرار داده که امضاء کنندگان زير بنابر وظيفه ملی و ديني، در برابر خلق وخدا با توجه به اينکه در مقامات پارلمانی و قضايی و دولتی کشور کسی را که صاحب تشخيص و تصميم بوده و مسئوليت و مأموريتی غير از پيروی از « منويات ملوکانه » داشته باشد نمی شناسيم و در حاليکه تمام امور مملکت از طريق صدور فرمانها انجام می شود و انتخاب نمايندگان ملت و انشاء قوانين و تاسيس حزب و حتی انقلاب در کف اقتدار شخص اعليحضرت قرار دارد که همه اختيارات و افتخارها و سياستها و بنابراين مسئوليتها را منحصر و متوجه به خود فرموده اند ، اين مشروحه را عليرغم خطرات سنگين تقديم حضور می نماييم.
درزمانی مبادرت به چنين اقدامی می شود که مملکت ازهرطرف درلبه های پرتگاه قرار گرفته، همه جريانها به بن بست کشيده، نيازمنديهای عمومی بخصوص خواروبار ومسکن با قيمتهای تصاعدی بی نظير دچار نايابی گشته، کشاورزی و دامداری رو به نيستی گذارده ، صنايع نوپای ملی و نيروهای انسانی در بحران و تزلزل افتاده ، تراز بازرگانی کشور و نابرابری صادرات و واردات وحشت آور گرديده ، نفت اين ميراث گرانبهای خدادادی به شدت تبذير شده ، برنامه های عنوان شده اصلاح و انقلاب ناکام مانده و از همه بدتر ناديده گرفتن حقوق انسانی و آزاديهای فردی و اجتماعی و نقض اصول قانون اساسی همراه با خشونتهای پليسی به حداکثر رسيده و رواج فساد و فحشاء و تملق فضيلت بشری و اخلاق ملی را به تباهی کشانده است.
حاصل تمام اين اوضاع ، توأم با وعده ها و ادعاهای پايان ناپذير و گزافه گوئيها و تبليغات و تحميل جشنها و تظاهرات نارضائی و نوميدی عمومی و ترک وطن و خروج سرمايه ها و عصيان نسل جوان شده که عاشقانه داوطلب زندان و شکنجه و مرگ ميگردند و دست به کارهايی ميزنند که دستگاه حاکمه آن را خرابکاری و خيانت و خود آنها فداکاری و شرافت می نامند.
اين همه ناهنجاری در وضع زندگی ملی را ناگزير بايد مربوط به طرز مديريت مملکت دانست، مديريتی که بر خلاف نص صريح قانون اساسی و اعلاميه جهانی حقوق بشر جنبه فردی و استبدادی در آرايش نظام شاهنشاهی پيدا کرده است.
در حالی که «نظام شاهنشاهی» خود برداشتی کلی از نهاد اجتماعی حکومت درپهنه تاريخ ايران می باشد که با انقلاب مشروطيت دارای تعريف قانونی گرديده و در قانون اساسی و متمم آن حدود «حقوق سلطنت» بدون کوچکترين ابهامی تعيين و « قوای مملکت ناشی از ملت» و« شخص پادشاه از مسئوليت مبری» شناخته شده است.
در روزگارکنونی وموقعيت جغرافيايی حساس کشورما اداره امورچنان پيچيده گرديده که توفيق در آن تنها با استمداد از همکاری صميمانه تمام نيروهای مردم درمحيطی آزاد و قانونی و با احترام به شخصيت انسانها امکان پذير ميشود.
اين مشروحه سرگشاده به مقامی تقديم می گردد که چند سال پيش دردانشگاه هاروارد فرموده اند:
« نتيجه تجاوز به آزاديها فردی و عدم توجه به احتياجات روحی انسانها ايجاد سرخوردگی است و افراد سر خورده راه منفی پيش می گيرند تا ارتباط خود را باهمه مقررات و سنن اجتماعی قطع کنند و تنها وسيله رفع اين سرخوردگيها احترام به شخصيت و آزادی افراد و ايمان به اين حقيقت است که انسانها برده دولت نيستند و بلکه دولت خدمتگزار افراد مملکت است». و نيز به تازگی در مشهد مقدس اعلام فرموده ايد « رفع عيب به وسيله هفت تير نميشود و بلکه به وسيله جهاد اجتماعی ميتوان عليه فساد مبارزه کرد».
بنابراين تنها راه باز گشت و رشد ايمان و شخصيت فردی و همکاری ملی و خلاصی از تنگناها و دشواريهائی که آينده ايران را تهديد می کند ترک حکومت استبدادی ، تمکين مطلق به اصول مشروطيت، احياء حقوق ملت، احترام واقعی به قانون اساسی و اعلاميه جهانی حقوق بشر، انصراف از حزب واحد، آزادی مطبوعات و اجتماعات، آزادی زندانيان و تبعيد شدگان سياسی و استقرار حکومتی است که متکی براکثريت نمايندگان منتخب از طرف ملت باشد و خود را بر طبق قانون اساسی مسئول اداره مملکت بداند.
بيست و دوم خرداد ١٣۵٦
دکتر کريم سنجابي؛ دکتر شاپور بختيار؛ داريوش فروهر»

به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق

http://www.tvpn.de/sa/sa-ois-iran-namahe-sanjabie-bakhtiyar-frohar-be-shah-22khordad-1356.htm

٣٢ ــ محمدرضاشاه پهلوی ــ «من صدای انقلاب شما را شنيدم»

http://www.youtube.com/watch?v=UrKBzJm5GrA&feature=related.
و
ـــ شاه صدای انقلاب را شنيد ــ سه‌ شنبه شانزدهم آبان ۱۳۵۷ هجری خورشيدی برابر ششم نوامبر ۱۹۷۸ ميلادی ــ به نقل از سايت راديو زمانه
http://www.zamaaneh.com/revolution/2008/11/post_136.html

و
ـــ ويژه نامه «درسی سال قبل (۱۳۵۷)» ـ سرنگونی رژيم محمد رضاشاه پهلوی و پيروزی انقلاب بهمن ١٣٥٧ ـ در اين مجموعه برخی از مقالات و گزارش ها و تحليل ها در باره انقلاب بهمن درج شده اند
به نقل از سايت سازمان سوسياليستهای ايران ـ سوسياليستهای طرفدار راه مصدق

http://www.ois-iran.com/ois-iran-WIZAHNAMAH-22_bahmane_1357-dar_sie_sale_gabl.htm

جوان آواز خوان در خیابان تهران

2011-12-29T08:41:00.000-08:00

واگویه.شبانه - گیل آوایی

2011-12-29T08:39:00.001-08:00

شام درعا الشهيد أبراهيم خليف أبونبوت 28 12 2011

2011-12-29T08:39:00.000-08:00

U.S. warns Iran on Strait of Hormuz

2011-12-29T08:38:00.000-08:00

شام حمص حي الخالدية 28 12 2011 ثاني ايام الاعتصااام لزم تعرف يابشار رااائعة

2011-12-29T08:37:00.000-08:00

زندان گوانتانامو یا مدرسه در جمهوری اسلامی ایران؟!؟

2011-12-29T08:24:00.000-08:00

۲۶ سال حبس و ۱۳۹۰ ضربه شلاق حکم ۵۷ معترض به وضعیت دریاچه‌ی ارومیه دوشنبه ۵ دی ۱۳۹۰ - ۲۶ دسامبر ۲۰۱۱

2011-12-28T10:32:00.001-08:00

۲۶ سال حبس و ۱۳۹۰ ضربه شلاق حکم ۵۷ معترض به وضعیت دریاچه‌ی ارومیه

دوشنبه ۵ دی ۱۳۹۰ - ۲۶ دسامبر ۲۰۱۱

دادگاه شعبه ۱۰۴ جزایی تبریز به ریاست کیانوش شکوه تازه به اتهام ۱۱۲ نفراز معترضین به خشکاندن دریاچه ی ارومیه رسیدگی و مبادرت به صدور حکم سنگین محکومیت حبس و شلاق در خصوص ۵۷ نفر کرده است. در میان این ۱۱۲ نفر، ۵ نفر خانم و ۹ کودک کمتراز ۱۸ سال نیز به چشم می‌خورد که رسیدگی به اتهامات این کودکان مذکور به دادگاه اطفال احاله شده است.

همچنین ۵۵ نفر از افراد دستگیر شده ازاتهامات انتسابی تبرئه شده‌اند. عده ای از این افراد ، روز ۱۲ شهریور ماه سال جاری در تبریزو درجریان تجمع اعتراضی مردمی به رد طرح دو فوریتی آبرسانی به دریاچه ی ارومیه دستگیر شده بودند.

عده‌ای نیز، پس از برگزاری مسابقات فوتبال بین تیم های تراکتورسازی و مس کرمان و استقلال دستگیر و پس از انتقال به اداره‌ی اطلاعات در معرض توهین و شکنجه های روحی و جسمی زیاد قرار گرفته و پی از روزها و هفته ها بازجویی موقتا آزاد شده بودند.

لازم به ذکر است که نسبت به دو نفر از اطفال دستگیر شده در اداره‌ی اطلاعات نیروی انتظامی تبریز از سوی بازجویان تعرض جنسی شده بود که شرح کامل آن را پیش تر و طی نوشته‌ای جداگانه به اطلاع عموم رسانده‌ام.

استناد قاضی دادگاه به ماده ی ۶۱۸ قانون مجازات اسلامی (بخش تعزیرات) استنادی حقوقی نبوده و انطباق عنصر مادی جرم موضوع این ماده با رفتار مشروع و انسانی معترضین بلا وجه و مخدوش است. چرا که معترضین به ندای وجدان بیدار خود که در بسیاری خفته است گوش فرار داده و با جدی دانستن این معضل و عدم توجه و احساس مسئولیت از جانب آن ها ، قصد اخطار به مسئولین را داشته اند. بنابراین ، رفتار اعتراض آمیز معترضین که ممکن است در مواردی شکل قهر آمیز و خشم آلود نیز به خود گرفته باشد به هیچ وجه من الوجوه در ردیف عنصر مادی اخلال در نظم عمومی موضوع ماده ی مذکور نیست.

موضوع خشکاندن عمدی دریاچه ی ارومیه از سوی دولت که چند سالیست مورد توجه رسانه ها و کارشناسان قرار گرفته همواره مورد انکار و فرافکنی مقامات مسئول جمهوری اسلامی بوده است. به طوری که مسئولین امر به جای توجه اصولی به این فاجعه‌ی عمیق زیست محیطی و جلوگیری از گسترش دامنه ی آثار ویرانگر تبدیل دریاچه مذکور به کویر نمک معترضین به آن را مورد سرکوب و آزار قرار داده است. به طوری که در دو سال اخیر صدها تن در شهر های مختلف آذر بایجان، خاصه تبریز و ارومیه دستگیر و احکام سنگینی حداقل در خصوص ده ها تن صادر شده است که وکالت عده ای از آن ها را بر عهده گرفته بودم.

در حالی که به اظهار کارشناسان محیط زیست تنها راهکار منطقی برای رفع این معضل، باز کردن آب سد های احداثی در مسیر رودخانه و سرازیر شدن آب دخیره شده ی پشت سدها به دریاچه است.

نقی محمودی، وکیل دادگستری

هفتاد و سه سال «بهرام بیضایی» ماندن

2011-12-28T08:30:00.000-08:00

۵ دی ۱۳۹۰ |

میهن – شهاب عموپور: «بزنید مرا. سنگ پاره ها و تازیانه های شما بر من هیچ نیست. من شما را نستودم و پدران شما را از گمنامی به در نیاوردم. من نژاد شما را که بر خاک افتاده بود دست نگرفتم و تا سپهر نرساندم… بزنید که تیغ دشنامم گواراتر پیش مردمی که برایشان پشتم خمید، مویم به سپیدی زد، دندانم ریخت، چشمم ندید و گوشم نشنید».
می گویند که “بهرام بیضایی” آبروی نسلی بوده، نسلی که از دهه سی و چهل خورشیدی وارد چرخه فرهنگ و هنر و ادب ایران زمین شده و بنای آنچه را که امروز در سینما و تئاتر و ادبیات کشور هستیم پایه ریزی نموده؛ او، بهرام بیضایی را، آبروی همان نسل می خواندند که در جریان نابسامانیهای اجتماعی سیاسی پیش از انقلاب ایران، بی وقفه می خوانده، می نوشته، می ساخته و می تاخته است؛ و او امروز دیگر آبروی آن نسل نیست؛ آبروی نسلهایی ست که پس از او نیز زاییده و بالیده شدند و امروز پنجم دی ماه ۱۳۹۰ که وی ۷۳ ساله شدن خود را مزمزه می کند نیز به تماشا و حیرت نشسته اند که این آبروی چند نسل از هنر و فرهنگ ایران، چگونه می تواند علی رغم اینهمه سال و روز بایکوت شدن و توقیف و تنبیه و تَشَر، بازهم چونان یک جوان بیست و اندی ساله توان اندیشیدن و نخوابیدن و خلق اثر و اهتمام بر آباد کردن آنچه از فرهنگ ایران ویران کرده اند را داشته باشد!
بیضایی که به زعم بسیاری، یکی از بزرگترین هنرمندان مدرن ایرانی در دوران ماست، عشق به هنر را با توجه اش به “تعزیه خوانی” که یکی از سنتی ترین هنرهای ایرانی ست نشان داد. نه به خاطر آنکه پدر و عموهایش نیز تعزیه خوان بودند، که خودش تا زمانی که به بیست و اندی سالگی رسیده بود آن را نمی دانست، اما وقتی دیدن چنین نمایشی، یک بار نظرش را جلب کرد، دریافت که در خانواده ای تولد یافته که خود دستی در این هنر قدیمی ایرانی داشته اند. او نیز به مانند پیشینیان خود پا در آن راه گذاشت.
وقتی تازه بلوغ جسمی را پشت سر گذارده بود و پشتوانه بلوغ فکری و ادبی را با انبوه مطالب و علومی که در نوجوانی دیده و خوانده و واکاویده بود، در پشت خود حس کرد؛ دو نمایشنامه کوچک را در سالهای دبیرستان و با بهره گیری از حس و حال ادبیات قدیمی ایران نوشت؛ دبیرستانش که تمام شد، کمی پیش تر رفت و شروع به همکاری با مجلات دهه سی خورشیدی همچون “آرش” و “هنر و سینما” و “کیهان ماه” نمود. یک فیلم کوتاه سیاه و سفید که در ۲۴ سالگی ساخت، زمینه ساز ورود حرفه ای اش به فیلمسازی که جزو دغدغه های اصلیش بود شد و اینچنین بود که بعد از گذشت چند سالی دیگر و آفرینش همزمان چند نمایشنامه و نیز ساخت یک فیلم کوتاه دیگر به نام “عمو سیبیلو” که بسیار نیز مشهور و مقبول شد، فیلمنامه بلندی را نیز آماده کرد تا بالاخره اولین فیلم بلند خود با نام “رگبار” را بسازد و سبکی منحصر به فرد در نگارش و کارگردانی را به مخاطبان عام و خرده گیران خاص معرفی کند. می گوید:
«معلم بنده عبید زاکانی است. ما ملت تیزهوشی هستیم و نباید اجازه بدهیم، سینمایی که با کندی اش ما را عقب نگه می دارد به عنوان جریان اصلی سینما قلمداد شود، بلکه باید بگذاریم سینما ذهنما را به حرکت وادارد. در تئاتر و سینما مکث معنایی ندارد، چرا که مکث مرده است. هرچند گاهی از این مکث به عنوان نوعی گفتن و نگفتن یا نوعی بازی استفاده می کنیم. در سینمای ما همهچیز خیلی کند پیش می رود».
او تندی مورد نظرش را بعد از آن نیز در تمامی آثار خویش به کار گرفت و همراه با لحن و فرم روایت، تندی و گزندگی دیگری را نیز در خدمت می آورد که مربوط به متن و موضوع حوادث بود و این سبب می شد که آثارش یکی یکی به محاق روند و اجازه ساخت نیابند و یا اگر ساخته شدند، اجازه دیده شدن نداشته باشند.
“غریبه و مه” و “کلاغ” که فیلم بودند و “سلطان مار” و “ضیافت و میراث” که اجرای صحنه ای؛ امکان نمایش یافتند و اما “مرگ یزدگرد” و “چریکه تارا” و چند اثر دیگر در ابتدای انقلاب، یا مجوز نمایش نیافتند و یا وقتی که به صورت نمایشنامه و فیلمنامه نگارش شدند، امکان ساخت پیدا نکردند.
طعم تلخ سانسور و توقیف، اندک اندک خود را در آثار بیضایی بیشتر نشان می دادند و او اما همچنان دلش به کار گرم بود و حاصل انبوهی از پژوهشهای خود در زمینه تئاتر سنتی ایران و ژاپن وچین و نیز تئاتر مدرن را در مجالی که از ساهای دورِ پیش از انقلاب برایش فراهم شده بود را در مقام استاد در اختیار دانشجویان “دانشگاه تهران” قرار می داد و دست از تلاش برای آبادانی فرهنگی بر نمی داشت تا اینکه در سال ۱۳۶۰ از دانشگاه نیز اخراج شد و دیگر فرصتی برای انتقال مستقیم آنهمه دانسته ها به نسلِ جوانِ دانشجو برایش فراهم نشد که نشد.
نگاه بیضایی فیلمساز و درام پرداز و محقق، نگاه مطلوب مسئولان وقت ایران نبود و به خاطر همین نیز از ابتدای انقلاب به او مجوز اجرای نوشته هایش به عنوان تئاتر را ندادند و هرچه می نوشت و می برد تا مجوز کار بگیرد را قلم قرمز می کشیدند، مگر ۳ فرصتی که با ملایمت برخی از تصمیم گیرندگان سینما برایش پیش آمد و توانست اجازه ساخت ۳ فیلم با نامهای “باشو غریبه کوچک”، “شاید وقتی دیگر” و “مسافران” را بگیرد و از آنها فرصتها نیز به بهترین نحو استفاده کرد تا خالق ۳ فیلم از تحسین برانگیز ترین و ماندگارترین فیلمهای تاریخ سینمای ایران باشد.
فرصتهای اینچنینی یکی یکی به محرومیت و ممنوعیت بدل می شدند و بیضایی می ماند با دهها نمایشنامه و فیلمنامه و کتاب و تحقیق آماده اجرا و فیلمبرداری و چاپ و تدریس؛ اما اجازه هیچ یک از این کارها به وی داده نمی شد اما او علی رغم خانه نشینی، چله نشینی نمی کرد و همچنان برای نسلهایی که سرنوشت خواسته او نماد آبروی آنان باشد، تلاش می کرد و سر از راه برنمی گرفت.
در این میان برخی از سینماگرانِ دیگر بودند که توانستند از موهبت وجود بیضایی بهره گیرند و تدوین فیلم و یا نوشتن متن آثارشان را از ایشان بخواهند و او نیز با رغبت به یاریشان می شتافت تا اگر باری قابل رساندن به مقصذ هست بر زمین نماند و او اینگونه این بار فرهنگی را با توبره ستم بر دوش می کشد تا آنکه بالاخره بعد از قریب به بیست سال نحرومیت تئاتری، “کارنامه بندار بیدخش” را در سال ۱۳۷۶ به روی صحنه برد و بعد از ۱۰ سال محرومیت از فیلمسازی، “سگ کشی” را در سال ۱۳۸۰ در مقابل دوربین به تصویر کشید.
همه بازیگران و سایر عوامل سینما و تئاتر می دانستند که فرصت چند دقیقه کار کردن با بیضایی برابر است با کسب تجربه ای بزرگ در عالم حرفه ای و فرصت یادگیری بسیار از هنر مدرن و دانسته های ویژه ی او؛ برای همین هم هربار که نوشت و به اجرا درآورد، بهترین بازیگران و عوامل در خدمتش ایستادند و حاصل آنها نیز همچون آثار دوره های ابتدا و میانه فعالیت هنری اش، آثاری یکه شدند که رضایت تماشاگران و منتقدان را یکجا به همراه داشتند.
دو فیلم کوتاه دیگر، یک فیلم بلند متوقف شده در ابتدای فیلمبرداری، یک فیلم بلند با نام “وقتی همه خواب بودیم”، ۴ اجرای تئاتر که چند تای شان در میانه راه به دستور مسئولان متوقف شدند؛ معدودی عنوان کتاب از وی که اجازه انتشار یافتند، اینها مجموع آنچه بوده اند که در چند سال اخیر از بیضایی دیده و خوانده شده اند و این در حالی ست که همه می دانند بهرام بیضایی بیش از ۱۰ برابر بیشتر از آنچه که از او در دسترس نهاده شده، دیدنیها و خواندنیها دارد که سالهاست در لابه لای پرونده های قطور نظارتی وزارت ارشاد مدفون شده اند، همچونان مدارک و سوابق تدریس وی که از وقتی که از دانشگاه اخراجش کردند هرگز به ایشان باز نگردانده اند.
او اما برای بازگرداندن هویت فرهنگی ایرانیان به آنان، همچونان می اندیشد و می خواند و می نویسد و می گوید؛ حتی اگر راهی در وطن برایش نمانده باشد به آمریکا می رود و در دانشگاه “استنفورد” آمریکا برای آنها “سینمای ایران و معنا شناسی” تدریس می کند. بیضایی می گوید:
«من به طور دایم ذهنم کار می کند. به همین خاطر شب ها خواب خوبی ندارم و روزها زندگی درخشانی ندارم. در طول اجرا نیز مرتب می گویم اگر این امکان را داشتم، آن کار را می کردم و… برای همین است که می گویم ۶ ماه دیگر اجرای دیگری ارایه می کنم. چون ذهنم به طور مرتب کار می کند…».
او همیشه می داند که تا ۶ ماه بعد توانایی اجرای چه متن و ساخت چه فیلمی را دارد و خیلی ها امیدوارند که پایان یکی از همان ۶ ماهها به زودی برایش فرا رسد، شاید همین فردا، شاید وقتی دیگر…

رویایی ترین کاخ ایران

2011-12-12T08:34:00.000-08:00

رویایی ترین کاخ ایران

همراه با دوازده عکس زیبا

یکی از دیدنی ترین کاخ موزه های کشور که کمتر کسی آن را می شناسد درماکو، در شمال باختری استان آذربایجان باختری (غربی) قرار گرفته است.

باکو شهری است که رومی ها هم آنرا با نام باکو می شناختند. بر اساس آماری که در سال 2006 گرفته شده، در این شهر 41865 نفر زندگی می کنند، که شامل 10،428 فامیل می باشد.

ماکو در 22 کیلومتری جنوب مرز ترکیه در گوشه بالا در گوش گربه ایران قرار گرفته است و ارتفاع شهر ماکو از سطح دریا 1634 متر است. رودخانه زنگمار شهر ماکورا به دونیم می کند.

مردم ماکوم به زبان های پارسی، کردی، ارمنی و آذری سخن می گویند. ماکو از جمله به شهر تجارت آزاد مشهور است. گویا یکی از بزرگترین شهر های تجارت آزاد بحساب می آید وسطح بازار تجارت آن در فضایی برابر با 5000 متر مربع قرار گرفته است.

در این شهر موزه ای با نام «باغچه جوق» در نزدیکی مرز بازرگان قرارهست که برای رسیدن به آن بایستی از روستای باغچه جوق (در زبان ارمنی یعنی ده یا روستا) گذر کرد.

اگر به فاصله 6 کیلومتری شهر ماکو و حدود 2 کیلومتری از سمت غرب جاده اصلی بازرگان سفر کنید آن را در دامنه کوه چرکین و چشمه‌ای به نام کلیسه ببینید.

کاخ باغچه جوق در اواخر دوره قاجاریه به دستور تیمور تیموری، معروف به اقبال السلطنه ماکوئی ساخته شد که یکی از حکام مقتدر وقت و از سرداران مظفرالدین شاه بود. ویژگی های منحصر به فرد این کاخ آنقدر چشمگیر بود که دوران شاهنشاهی پهلوی در سال 1353 آن را خریداری کرده و بعد از انجام تعمیرات ضروری و رفع خطر از آن برای بازدید همگانی آماده کردند و نام کاخ موزه را برآن گذاشتند.

استخر بزرگ باغ که جوی آبی از آن به قسمت‌های مختلف باغ جاری است، اولین شگفتی است که به محض ورود به باغ خواهید دید. بعد از آن ساختمان با ابهت کاخ است که چشمتان را پر می کند و شما را به این بنای دو طبقه می کشد. نمای خارجی بنا با مجسمه‌های گچی پوشیده شده که سردرها و نرده‌های گچی لبه بام را زینت داده‌اند.

کاخ، در محوطه باغی به مساحت 11 هکتار قراردارد. معماری کاخ تلفیقی است از معماری سنتی ایرانی وغربی، به ویژه معماری روسیه اواخر سده نوزدهم. گچبری این ساختمان را اساتید ایرانی انجام داده اند و آئینه‌کاری آن در سطح عالی است. در بالای عمارت هم دور تا دور گلدان‌ها و مجسمه‌هایی خواهید دید که اغلب جای گل و چراغ بوده اند.

پایه ستون‌ها و گلدان‌های این کاخ از سنگ خارا است و اولین گرامافونی که به ایران وارد شده در این عمارت به چشم می‌خورد که طول بوق آن 60 سانتیمتر و ارتفاع پایه‌اش بیش از یک متر است!

در کاخ باغچه جوق همه چیز در عالی ترین سطح خود قرار دارد: پرده‌های زربفت، مبل‌های بی نظیر، تخت‌خواب‌های متعدد با تشک‌های پر قو، کاغذ دیواری‌ها و رنگ‌آمیزی سالن‌ها و نقاشی سقف اتاق‌ها، ظروف چینی اعلا و لوسترهای کریستال، فضای حیاط با گلکاری و درختان میوه و اشجار زینتی و حوض‌های وسیعی که شما را یاد کاخ های رویایی فیلم ها می اندازد.

اما شاید از همه این ها دیدنی تر، نقاشی های خوش رنگ و لعابی باشد که در گوشه به گوشه سالن ها و اتاق ها می بینید و هر کدام متناسب با فضای سیاسی، فرهنگی و اجتماعی آن دوران کشیده شده اند.

مهم ترین قسمت کاخ، تالار مرتفع و کشیده و آیینه کاری و گچ بری شده حوضخانه است. تمام واحدهای معماری بر محور این تالار احداث شده اند و از نظر مصالح، سیستم آرایش و نوع در و پنجره دارای شیوه خاصی است.

ساختمان سنگی معروف به آشپزخانه هم بخش دیگری از بنا است که باید از آن بازدید کنید. ساختمان های گلخانه، حمام، انباری و نگهبانی از الحاقات دیگر این مجموعه هستند.

ابراز شگفتی معاون وزیر اقتصاد: این همه جنجال و سروصدا برای 200 میلیون دلار واردات میوه؟

2011-12-12T08:12:00.000-08:00

ابراز شگفتی معاون وزیر اقتصاد:
این همه جنجال و سروصدا برای 200 میلیون دلار واردات میوه؟
خبرگزای فارس
رئیس کل گمرک گفت: از زمان ابلاغ نامه اول وزیر صنعت تاکنون مجموع میوه‌های وارداتی به غیر از موز از 31 خرداد تاکنون 19 میلیون دلار بوده و این همه جنجال و سر و صدا در کشور به راه افتاد است و به نظر می‌رسد مشکلات چیزهای دیگری است.

عباس معمارنژاد در گفت‌گو بافارس، با بیان اینکه به تازگی هنوز نامه‌ای از طرف وزارت صنعت، معدن و تجارت برای گمرک ارسال نشده است، اظهارداشت: نامه‌ جدیدی را که وزیر جهاد کشاورزی به آقای غضنفری ارسال کرده رو نوشت آن برای ما هم فرستاده شده اما به طور جداگانه نامه‌ای خطاب به ما ارسال نشده است.

وی با بیان اینکه این نامه، تاکیدی بر نامه‌های قبلی است، درخصوص برخی انتقادات نسبت به مدت زیاد اعتبار ثبت سفارشات، گفت: هر ثبت سفارسی اعتبار داشته باشد، از نظر ما به معنای مجوز ورود کالا است.

رئیس کل گمرک ادامه داد: براساس قانون صادرات و واردات، ثبت سفارس تا شش ماه اعتبار دارد و حتی فرد می‌تواند دو روز قبل از پایان مهلت، گشایش اعتبار دوباره انجام دهد که این خود یک سال دیگر به مهلت اعتبار واردات کالا می‌افزاید.

معمارنژاد ضمن تاکید بر اینکه این نامه خلیلیان با رعایت مقررات ماده هشت و 11 قانون صارادات و وارادات اجرا می‌شود، گفت: وزیر صنعت، معدن و تجارت نامه‌ای در مورد ممنوعیت واردات و صادرات در 31 خرداد به گمرک ابلاغ کرده و اگر یک روز قبل از ابلاغ این نامه ثبت سفارشی صورت گرفته باشد تا شش ماه بعد که 30 آذر است، مهلت واردات دارد و اعتبار آن هنوز تمام نشده است.

وی خاطرنشان کرد: طبق آیین‌نامه مقررات صادرات و واردات ما مجری مقرراتی هستیم که وزارت صنعت، معدن و تجارت به ما ابلاغ می‌کند، بنابراین نامه‌ای که به آقای غضنفری تقدیم شده باید به عنوان بخشنامه به ما ابلاغ شود که هنوز این نامه ابلاغ نشده است.

رئیس کل گمرک در همین باره اضافه کرد: قبلا نامه‌ای برای جلوگیری از وارادات همه کالاهای ذکر شده در نامه جدید ارسال شده بود و از زمان ابلاغ نامه تاکنون مجموع میوه‌های وارداتی به غیر از موز از 31 خرداد تاکنون 19 میلیون دلار بوده و این همه جنجال و سر و صدا در کشور به راه افتاد است.

به گفته وی تنها میزان واردات موز حدود 190 میلیون دلار بوده است.

معمارنژاد درخصوص میزان صادرات میوه در این مدت بیان کرد: یک میلیارد و 200 میلیون دلار صادرات در هشت ماه گذشته صورت گرفته است که در برابر حجم واردات قابل مقایسه نیست.

وی گفت: با احتساب موز بیش از 200 میلیون دلار مجموع واردات میوه در این مدت بوه اما آیا 19 میلیون دلار واردات بدون احتساب موز بازار 75 میلیونی کشور را به هم می‌ریزد؟

معاون وزیر اقتصاد در پاسخ به این سوال که آیا این آمار را به مسئولان وزارت جهاد کشاورزی ارائه کرده‌اید، اظهارکرد: بله، بارها میزان واردات میوه را اعلام کرده‌ایم اما به نظر می‌رسد مشکلات چیزهای دیگری است.

"وقتی که تاریخ را سفارشی می نویسند!"

2011-12-12T08:02:00.001-08:00

	"وقتی که تاریخ را سفارشی می نویسند!"
به نام ایران "وقتی که تاریخ را سفارشی می نویسند!" پاسخ به نوشتار دکتر مجتهد زاده در تاریخ 20 شهریور به نگارش در آمد اما به دلیل گرفتاری های شخصی ادیت این نوشتار درآذرماه به پایان رسید و شوربختانه تا این تاریخ نیز کسی به نوشتار ایشان پاسخی نداده است . امیدوارم این قلم ناتوان توانسته باشد در این زمینه روشنگری حداقلی برای افکارعمومی را داشته باشد.و جا دارد از رهنمودهای استاد عزیزم "سرور دکتر بهروز برومند"( از مبارزان دیرپای مکتب پان ایرانیسم و حزب ملت ایران) نیز سپاسگذاری نمایم که با مهر ورزی پدرانه خودموجب رفع کاستی های این نوشتار شدند. پیش گفتار در هنگامه ی سالروز کودتای ننگین 28 امرداد، هر سال عده ای در غالب دفاع از این کودتای ننگ آور و ضد میهنی و ضد دموکراسی ازچنبره اندیشه های گرد گرفته و ارتجاعی خود خارج می شوند تا رسالت تاریخی خود یعنی وارونه جلوه دادن حقایق تاریخی را انجام دهند.و برای این ساختار شکنی تاریخی خودهیچ حد و مرزی هم قائل نیستند و تا آنجا پیش می روند که حتا گوششان به اسناد و مدارک منتشر شده ازسوی دولتهای عامل کودتا بدهکار نیست و شبیه صفحه گرامافونی شده اند که سوزنش بر روی یک ملودی بد آهنگ گیر کرده است. من اصولا باوری به پرداختن به رویدادهای تاریخی به گونه ی نتیجه گیری در رابطه با کنشهای زمان حال ندارم و بارها نیز گفته و می گویم که تاریخ را باید بدون دشمنی و با دیدآکادمیک بررسی نمود و پرداختن به این رویدادهای تاریخی و کنشگری حول محور این مسائل نه تنها دردی ازهزاران دردمیهن مان را درمان نمی کندبلکه دردی به دردهای آنان خواهد افزود. اما چاره چیست که گاهی شیطنت های آگاهانه ی عده ای برای توجیه نمودن استبداد پیشین ازحد گذشته و باید پاسخی در خور به آنان داد. وتو گویی همواره زنده و مرده استبدادیان نیازمند عده ای چاپلوس هستند تا روانشان در آرامش باشد و چه کسانی می توانند جز مزدوران استبداد این نقش تاریخی را ایفا کنند؟کسانی که به هر قیمیت حاضرند تا نقش بردگان حلقه به گوش را بازی کرده و سر تعظیم در پیشگاه قدرت های ضد مردمی فرود بیاورند. چندی پیش سایت خبرآنلاین در ویژه نامه خود به مناسبت کودتای ننگین 28 امرداد مطلبی سراسر تحریف ازشخصی به نام "دکتر پیروز مجتهد زاده" را منتشر می نماید که جدای ازسطحی نگری و تکرار سخنان نادرست، او دچار نوعی بیهوده گویی کینه ورزانه نیز در رابطه با دکتر مصدق و نیروهای ملی شده است. مجتهد زاده در پسوند علمی خود استاد جغرافیای سیاسی و ژئوپلتیک – مشاور پژوهشی دانشگاه سازمان ملل متحد و مدیر عامل بنیاد پژوهشی یورسیک لندن را یدک می کشد که من پیشنهاد می کنم کرسی "تحریف تاریخ و تئوری پرداز استبداد مثبت و سازنده!و لودگی و هنرپیشگی سیاسی" را نیزدریکی ازدانشگاهای دولت فخیمه بریتانیای کبیر! به او بدهند والبته جایزه اسکار را به دلیل توانایی ایشان در ایفای چندین نقش به صورت همزمان. بیچاره استبدادیان اگر می دانستند که می توانند با کاشتن چند درخت و ساختن یک پل و چند ساختمان و غیره و غیره در تاریخ این کشور به خوبی ازآنان یاد میشود حتمن با ساختن هر ساختمان و ابنیه ای دهها نفر مخالف وآزدایخواه را به بند می کشیدند. چون توجیه عقلانی این رفتارهای دهشتانک خود را با ساختن جاده و پل و ساختمان می توانستند در تاریخ به نمایش بگذارند واز دیکتاتوری تبری جسته ورفتارهای خودرا به عنوان استبداد مثبت و سازنده به ثبت تاریخ برسانند،و حتمن پزشک احمدی وسر پاس مختاری و شعبان بی مخ هم با این شرایط اسوه های این استبداد سازنده هستند!؟ آقای دکتر مجتهد زاده شوربختانه علارغم مطالعات گسترده دررابطه با تاریخ و جغرافیای ایران گاهی آنچنان به بیراهه و یا بهتر بگویم کژ راهه می رود که هر انسانی را به این اندیشه فرو میبرد که آیا ممکن است یک انسان در چنین جایگاهی دارای پاذل چند شخصیتی باشد؟ اساسا چگونه میشود که انسان در مقام یک پژوهشگر بتواند چند نقش با زاویه های مختلف سیاسی را بازی کند؟ ایشان گاهی در غالب یک میهن پرست دوآتشه ظاهر میشود و گاهی تئوری پردازحکومت اسلامی و در مقام دفاع ازآن و گاهی هم درکسوت دفاع از رژیم پهلوی و تئوری پرداز استبداد سازنده! آقای مجتهد زاده در جای جای مطلب خود به دفاع از ستمگران پرداخته و از ستمکاری رژیم پهلوی به عنوان استبداد مثبت یاد کرده است .ایشان اگر باورمند به دموکراسی بودهیچگاه واژه زشت و ضد مردمی "استبدادسازنده" را به کار نمی برد و به صراحت سخن از یک دموکراسی نوین مستبدانه برای ملت ایران نمی کرد که سردمدار این دموکراسی نو ظهور توانسته بود بعد ازسرنگونی حکومت حاکمان بی لیاقت قجر هم برای ایرانیانیان ملت سازی کند و هم اینکه امنیت و دموکراسی دوران مدرن را به ارمغان بیاورد. با این نوشتار ایشان، من به واقع دچار تردید شده ام که آیا ایشان دارای کرسی استادی در دانشگاه های غربی است و یا می تواند با این سطح ازدانش در رابطه با دموکراسی و تاریخ و مدرنیته مشاور نهادی جهانی مانند سازمان ملل باشد؟ البته در دنیایی که استعمار نوین تلاش می کند تا با دهها ترفند در غالب های " حقوق بشر و حمایت ازدموکراسی های دروغین و تحت کنترل" بر کشورهای جهان سوم و استبداد زده سیطره پیدا کند دور از انتظار نیست که هر کسی درجایگاه اینچنی ظاهر شده و تلاش نماید که باگفتار و نوشتارهای نادرست ملتی را گمراه نماید. تجربه کشورهایی که بعد از فروپاشی استعمار پیر در چنبره استعمار نوین گرفتارآمده اند نشان گر آن است که اگر استعمار پیر سر زمین های آنان را به تصاحب در می آورد وثروت شان را به یغما می برد استعمار نوین تلاش دارد تا بر اندیشه و ماهیت وجودی آنان برای بهره کشی پنهان بهره ببرد. حقوق بشر – تاریخ و تمدن- دموکراسی – آزادی خواهی- مدرنیته آن هم به اشکال تحریف شده بازیچه ای شده است برای نیل به اهداف توسعه طلبانه قدرتهای جهانی. ساخته و پرداختن شوالیه های گوناگون در حیطه های سیاسی ، فرهنگی و اجتماعی گوناگون همه و همه برای آن است که بتوانند به راحتی در یک فرایند بلند مدت به نتیجه دلخواه خود که همانا چیرگی اقتصادی و فرهنگی برملتهای تحت ستم است برسند. اهدای جوایز گوناگون و شخصیت سازی از انسان های بی مایه ،خروجی دهها تینک تنک(اتاق فکر) است که شبانه روزدر حال بر نامه ریزی برای کشورهایی نظیر کشور ما هستند . زمانی می گفتند که تاریخ را قدرت مداران می نویسند و البته به باور من قدرت مداران در کنار دروغ گویان اما این تاریخ نویسی سفارشی در دورانی کنونی به مدد رسانه های گوناگون وآگاهی های غیر قابل کنترل و هدایت فکری انسانها بیشتر به یک سر گرمی و طنز همانند است چون نه تنها خریداری ندارد بلکه مذموم نیز هست و دکان چنین تاریخ نویسی مدتهاست که درش تخته شده، اگر چه کسانی هرازچند گاهی در گوشه کنار برای خودشان بساط تاریخ فروشی پهن می کنند.اما متای این معرکه گیرها دیگر خریداری ندارد و روی دست فروشندگان دوره گردشان خواهد ماند. آقای دکتر پیروز مجتهده زاده که اگر از انصاف نگذریم توانسته در زمینه هایی چون مسائل حقوق بین الملل وتاریخ و جغرافیای خیلج پارس تالیفات جامع و قابل قبولی را ارائه نماید، با سفارشی نوشتن در رابطه با کودتای 28 امرداد و تاریخ ایران از انقلاب مشروطه تا کنون ،یک نمره منفی دیگر را کارنامه مردودی خوددر پیشگاه ملت به ثبت رسانده است. "آری غرب پیشرفته است اما ما نباید در رویا رویی با آن دچارخودباختگی شویم" «واکاوی نوشتار دکترپیروز مجتهدزاده» در نوشتاری که بدان اشاره شد وی بعد از مروری اجمالی و گزینشی ازتاریخ ایران به صورت غیر مستقیم و زیرکانه از فدرالیسم در ایران حمایت می کند و چندین بار از فدارلیسم به عنوان تئوری مطلوب اداره ایران یاد می کند . «خیزش جغرافیایی دوباره ایران در شکل یک پادشاهی فدراتیو (نظام شاهنشاهی) پهناور صفوی در دوران پس از اسلام که با گونه نیرومندی از هویت فر هنگی و سر زمینی همراه بود می بایستی تا اوایل قرن 16 میلادی به تاخیر افتد............» «تا دهه 1920 دست کم 14کشور از جمله حکومت ملت پایه کنونی ایران از دل نظام فدراتیو صفویان سر بر آوردند.» «نظام حکومتی فدارتیو مانند ولی مقتدر شاه عباسی به سرا شیب ابهام های مربوط به حاکمیت قانون افتاده و زیر عنوان ممالک محروسه رفته رفته به صورت ملوک الطوایفی درآمد.......» این روزها هر میهن پرستی خوب می داند که دمیدن در واژه فدرالیسم، زمینه چینی برای ازهم گسستگی ایران است.و هرملی گرایی به شدت ازبه کار بردن این واژه نا مانوس برای جغرافیای ایران گریزان و متنفر است.ایران و یکپارچکی سر زمینی آن ریشه در تاریخ چند هزار ساله دارد. اینجا نه آلمان است که با اتحاد چند شاه نشین بوجود آمده باشد نه امریکاست که بعد از چند جنگ داخلی خونین و وحشیانه بین ایالتها به وحدت رسیده باشد. اینجا ایران است سرزمینی که استقلال و یک پارچگی آن خروجی اندیشه چند هزار سال پیش باشندگانش بوده. آقای دکتر مجتهد زاده به ناگه همه فراز و فرود های تاریخ ایران بعد از حمله اعراب وحشی را به کناری می نهد و به پیدایش عصر صفوی می پردازد.در حالی که در دوران استیلای اعراب بر ایران کشور دچار از هم گسیختگی فرهنگی و جغرافیایی می شود و در هر گوشه ای ازایران حاکمان و سرداران نظامی به سبک و سیاق خود شهر و منطقه ی تحت کنترل خود را اداره می کنند اما با همه این شرایط کلیت ایران هیچگاه دچار خدشه نمی شود و یکپارچگی سر زمینی و جغرافیایی ایران با همه آشوب ها و طغیان های داخلی و اشغال توسط بیگا نگان محفوظ می ماند . با نگاهی به چرایی و چگونگی پیدایش سلسله صفوی و همچنین اوضاع و شرایط آن زمان ایران، به روشنی می توان دریافت که صفویه توانسته بعد ازسالیان دراز بر آشوب های ملوک الطوایفی و حکمرانی جنگ سالاران فائق آمده و ساختار سیاسی و جغرافیای ایران را دچار تحول وانسجام کند. این نامهربانی در حق تاریخ ایران است که بخواهیم بگوییم در دوران صفویه ایران به استقلال سیاسی و جغرافیایی می رسد چون ایران باآن پیشینه تاریخی و تمدنی ،کشوری تازه تاسیس نبوده که با برآمدن صفویه ها به استقلال برسد . صفویه ایران را قدرتمند، منسجم و یک پارچه کردو به نزاع های داخلی پایان داد. اما استقلال ایران واقعیت تمدن بشری است که این استقلال را مدیون هیچ سلسله و حکومتی نیست.استقلال ایران موهبتی است تاریخی که ناشی از هوشمندی و ازجان گذشتگی نیاکان ما بوده و برخلاف گفتارهای جناب مجتهد زاده،ایران دوران صفوی هیچگاه به 14 کشور تقسیم نشده بلکه بر اساس قانون اصل فروپاشی سلسله ها و قدرت ها، مخرج مشترک فرو پاشی هر قدرتی در ابتدا هرج و مرج است و خود سری حاکمان استان ها و ایالتها و سرداران سپاه.که به هنگام بروزو ظهور قدرت ملی جدید همه این خرده حاکمان و سرکشان به زیر یک پرچم ملی گرد هم می آمدند. « دیگر اثری از مردم ایران باقی نماند که بتواند در دوران جدید خمیر مایه ملت ایران را به وجود آورد ....» خواندن این واژگان در باره ملتی به عظمت ملت ایران چه بار معنایی می تواند داشته باشد جز اینکه بخواهیم هویت ملتی را نادیده بگیریم و ملتی را تحقیرکنیم. چگونه اثری از مردم ایران باقی نماند؟ در حالی که ازویرانه های سلسله صفوی اسطوره ای به نام نادر ظهور می کند که بر زین اسب ، جهانی را وادار به تعظیم در برابر بزرگی ملت ایران می کند. اگر اثری از ملت ایران باقی نمانده بود چگونه نمایندگان این ملت در لوئی جرگه ی دشت مغان برای نخستین باردرتاریخ ایران به صورت انتخابی پادشاه خود را بر می گزینند؟چگونه قدرت های زمانه از عثمانی گرفته تا روسیه تزاری و دول غربی جرات تعدی به حق و حقوق ملت ایران در دوره افشاریه رانداشتند؟ آیا نادر با تبرزین واسبش یک تنه به مبارزه با قدرتهای زمان می رفت یا اینکه پشتیبانی مردمی به نام ملت واحد ایران را با خود داشت؟ به جا بود آقای دکتر مجتهد زاده تاریخ را گزینشی مطالعه و بیان نمی کردند. تاریخ این سر زمین با تمام فراز و فرودها و زیبایی و زشتیهایش متعلق به این ملت است ودر بیان رویدادهای تاریخی نمی توان گزینشی رفتار نمود. «این وضعیت تا اندازه نا مساعد بود که دیدیم انقلاب مشروطیت "مجلس شورای ملی" را به وجود آورد بی آنکه ملت ی وجود داشته باشد. یعنی انقلاب مشروطیت پیش از آنکه دراندیشه ملت سازی یا کشور سازی باشد در اندیشه پارلمان سازی و وضع قوانین برای مدیریت امور یک کشور یا حکومت ملت پایه بود که هنوز هم وجود نداشت ....» واکاوی انقلاب مشروطه به خوبی نشان می دهد که ملت ایران در یک هم اندیشی و هم آوایی ملی و میهنی در برابر بیداد گری حکام نا لایق قجر سر برون آورده و خیزش آزادی خواهی یک ملت را در ابتدای دوران مدرنیته به نمایش می گذارد. با این سخنان جناب دکتر مجتهد زاده این پرسش پیش می آید که آیا اساسا در علم سیاست می تواند انقلاب یا دگرگونی ساختاری در کشوری بدون پشتیبانی احاد جامعه در غالب ملت روی دهد؟انقلابی به عظمت انقلاب مشروطه چگونه بدون بر خورداری از فهم و درک ملت واحدی می توانسته در برابر حکومت ارتجاعی قجر ها سر برون آورد؟ آیا نادیده انگاشتن حق و حقوق ملتی توسط حاکمان و کوتاه کردن دست مردم از تعین سر نوشتشان توسط حاکم مستبد می تواند به منزله وجود نداشتن ملت واحد تعریف شود؟ ملتی که سالها در بند کار بدستان یک حکومت مستبد بوده چگونه و به چه نحوی باید همبستگی ملی خود را به نمایش می گذاشت؟ اساسا دموکراسی وپارلمان در تعریف ملت چه جایگاهی می تواند داشته باشد؟ٱیا در ادوار گذشته تاریخی نیزباشندگان سرزمین ایران دارای پارلمان و دموکراسی با تعریف مدرن بودند که به عنوان ملت یک پارچه ایران شناخته می شدند؟آیا جز این می تواند باشد که ملت های به تنگ آمده فقط در خیزش های بزرگ ملی می توانند خود را به اثبات برسانند؟ جای شگفتی است که عنوان کنیم ،ملتی نخست باید اثبات کند که یک ملت است و سپس به سمت و سوی دموکراسی و پارلمان برای احقاق خود برود. این مانندآن است که به انسانها بگوییم که نخست باید ماهیت انسانی خودتان را به اثبات برسانید تاسپس حقوق مترتب بر بشر برای شما جاری شود. اگر منابع مورد تاکید شما الگو های غربی است که باز هم به اشتباه رفته اید . چون کشورهایی مانند فرانسه - انگلیس- امریکا نیز نخست اقدام به تاسیس پارلمان کردند تا در سایه پارلمان به مفاهیم دموکراسی و دولت ملت برسند.که این مسئله در مورد ایران به دلیل بر خورداری ازپیشینه تاریخی چند هزار ساله نمی تواند صدق کند و به استناد تاریخ و سنگ نبشته های این سر زمین ،مردمان ساکن ایران ،هماره در غالب یک ملت واحد تعریف شده اند. در حالی که کشورهای نو ظهوربعد ازچندین انقلاب خونین و جنگهای داخلی و خارجی گسترده و دهشتانک به مفهوم ملت و دولت رسیده اند. «تا آواخر سده نوزدهم ایران از جمله نخستین ملت ها در خاور جهان بود که حرکت چشمگیری را در راستای استقبال ازایده های مدرن "دموکراسی خواهی" و " مشروطه طلبی" تجربه کرد.ولی دموکراسی را روشنفکران سنتی(گروهی که فرهنگ سیاسی توسعه نیافته امروز را برای ما میراث گذاردند)به گونه ای تشریح کرده اند که حاصلش نمی توانست جز دموکراسی گریزی حاکیمت ها و بخش بزرگی از تفکرین جامعه باشد. ....» نخست آنکه روشنفکر در نفس خود ازواپسگرایی گریزان است و روشنفکر سنتی یک واژه من در آوردی و مغلطه ای بیش نیست همان گونه که این روزها "ترکیب واژه "نا مفهوم و بی معنی " روشنفکری دینی" باب شده است.عده ای نیزبا بکار بردن واژه روشنفکر سنتی تلاش دارند تا دیدگاهی نادرست را بر خوانندگان و شنوندگان القا نمایند.روشنفکر کسی است که به آینده می نگرد و مفاهیم سنت که ریشه در گذشته دارد در نگاه او پل و تکیه گاهی است برای عبور به آینده. همانگونه که نمی توانیم بگوییم روشنفکر مذهبی یا دینی.چون دین و مذهب ریشه در مفاهیم متافیزیکی و عرفانی و معنوی دارند در حالی که روشنفکری تکیه بر علوم تجربی و عقلی دارد و هر پدیده و مفهوم عرفانی و متا فیزیکی در نگاه روشنفکری غیر قابل پذیرش و درک است.و چنین است که نمی توانیم از واژه روشنفکر سنتی نیز در بیان مفاهیم اجتماعی و سیاسی بهره بگیریم. اما دموکراسی گریزی حاکمان نیز (حاکمیت های استبدادی)امری است فطری و ذاتی که ریشه آن را باید در رفتار شناسی اینگونه حاکمیت ها جستجو کرد نه تعاریف و تشریح دموکراسی از سوی روشنفکران. حاکم اگر ذاتا مستبد باشد با هزار تشریح و تعریف هرمنوتیکی از دموکراسی هم نمی توان او راواداربه پذیرش دموکراسی نمود.جالب است که آقای دکتر مجتهد زاده با زیریکی تمام تلاش دارند تا حتاگناه دموکراسی گریزی دیکتاتور های آن زمان را به پای روشنفکران بنویسند.و رافع مسئولیت های بیداد گرانه دیکتاتورها در برابر ملت و جامعه باشند . چون روشنفکران، به زعم ایشان سنتی! نتوانسته اند مفاهیم دموکراسی را خوب تعریف کنند. «همگان می دانند که انقلاب مشروطه درآغاز یک انقلاب روشنفکری نبود بلکه یک حرکت اعتراضی بود نسبت به زور و زورگویی و بی قانونی های حکومت وقت و هم نسبت به تجاوز های نظام یافته بیگانگان در نظام کاپیتولاسیون. به همین دلیل مشروطه خواهان در حرکت های اولیه تقاضای تاسیس عدالتخوانه را داشتند تا بتوانند برای ایجاد مساوات در جامعه گام بردارد. بعدها حرکت مشروطه تعدادی نخبگان جامعه را جذب کرد که به فکر تاسیس پارلمان و وضع قوانین افتادند. با این حال مشخصه بارز این انقلاب و حرکت اعتراضی بر خی سرآمدان جامعه این بود که آن حرکت یک جنبش مردمی نبود. و از سوی مردم =ملت اغاز نشد و به ملت پایان نگرفت.چون ایران در آن زمان هنوز ملتی نداشت....» در فرهنگ سیاسی همگان آگاهند که هر حرکت اعتراضی در ماهیت خود ناشی از نا رضایتی قشری از شهروندان می تواند باشد که در نگاه کلی تر این ناراضیان ملت نامیده می شوند و حرکت های اعتراضی که تابع خواست اکثریت جامعه به مفهوم یک تن واحد نباشد به نتیجه نخواهد رسید. این تن واحد اجتماعی همان ملت می تواند تعریف شود .اگر چه شاید در ابعادی با مفهوم nation همگونی نداشته باشد اما در بر گیرنده مفهوم ملت می تواند باشد.در ثانی ملت ستم دیده و بی سواد و ناآگاه ازحقوق شهروندی اگر راهنمایی های روشنفکران وآگاهان جامعه نبوده چگونه می توانسته سخن از عدالت خانه را مطرح نماید؟ آیا جز این است که در، خواست تاسیس عدالتخوانه باید رد پای روشنفکران جامعه را دید؟آیا خشم فرو خفته ملت در برابر چپاول بیگانگان می تواند بدون رهنمود های روشنفکران و دلسوزان و آرمان گرایان میهنی به عصیان بر خیزد؟ پیشنهاد می شودکه جناب دکتر مجتهد زاده آثار بزرگانی چون احمد کسروی و فریدون آدمیت و دهها روشنفکر دیگر رادر رابطه با انقلاب مشروطه مطالعه کنند تا به واقیعت های تاریخی نظرشان نزدیکتر شود. «انقلاب مشروطه مجلس شورای ملی را بر پا کرد ولی ملتی در کار نبود که در آن مجلس برای ادره دموکراتیک کشور شور کند وتصمیم بگیرد.کسانی که درمجلس جلوس کرده بودند اشراف قاجاری و اربابان و خانات و زور گویان ایالتی و ولایتی وابسته به قدرت مرکزی بودند. ...» اینکه عوامل فرصت طلب و مواجب بگیران حکومت قجرو سفارت روس و انگلیس ،انقلاب ملتی را به دلیل نا آگاهی ملی به بیراهه و انحراف بردند آیا می تواند دلیل بر نبودن ملت باشد؟ اینکه عده ای با فریب و اعتماد سوزی جامعه، مجلس شورای ملی را از کار انداختند می تواند به معنای بیهوده بودن انقلاب ملتی تصور شود؟ آیا می توانیم با این توجیه بیان کنیم که نفس انقلاب مشروطه اشتباه بوده چون ملتی وجود نداشته !اگر ملتی وجود نداشت یقین داشته باشید که انقلابی هم در کار نبود. گناه ملت چیست که عده ای فرصت طلب انقلابی را به کژراهه ی اهداف شوم خود کشاندند؟ «چون وضعیت ناقص و نارسایی که پیش آمده بود در عمل نشان داد می بایستی اول ملت سازی شود. می بایستی برای رسیدن به اهداف اولیه دموکراسی کشور سازی شود. برای تاسیس کشور یکپارچه به معنی جدید و ایجاد وحدت ملی جز باز گشت به استبداد راه دیگری وجود نداشت و این استبداد سازنده را یک افسر قزاقبه نام رضا خان میر پنج به وجودآورد.او با توسل به زور توانست روند سرعت گیرنده تجزیه طلبی را متوقف کند و یک پارچگی سر زمینی و وحدت ملی را واقیعت بخشد..» من متاسف هستم از اینکه نوشتار جناب دکتر مجتهد زابه دلیل نا دیده انگاشتن بدیهی ترین واقیعیت های تاریخی و اجتماعی اینگونه ناآگاهانه و در حد دانش یک آکابر است.ایشان نا شیانه تلاش دارد تا همه ی هست و نیست ملتی به درازای تاریخ را به بر آمدن رضا خان میر پنج نسبت دهد و ملت ایران را به دلیل دارا بودن کشوری به نام ایران وام دار ایشان بکند. عجیب نیست ؟ مگر ملت سازی کار یک سال و چند ده سال است ؟ملتی که ریشه در تاریخ تمدن بشری دارد چگونه توسط کسی که حتا فاقدپیشینه نام خانودگی بوده ساخته می شود؟اساساچگونه استبداد می تواند سازنده باشد؟ این به بازی گرفتن خرد یک ملت است که بخواهیم با تحریف و مغلطه کردن حقایق را وارونه جلوه دهیم. آیا ممکن است که بتوانیم بگوییم دروغ سازنده؟ دزدی سازنده؟ قتل سازنده؟ شکنجه سازنده؟و...نباید فراموش نمود که پدیده ملت، در یک فرایند تاریخی بلند مدت به وجود می آید نه بر اساس نظامات حکومتی وخواست اشخاص.به اثبات تاریخ رضا خان دست نشانده بیگانگان بودو به اشاره بیگانگان هم در سوم شهریور 1320خاک ایران را ترک نمود. استبداد در نفس خود دچار پارادوکس مفهوم عقلانی و بشری است پس چگونه اندیشه استبداد که مانند دروغ و قتل و تجاوز مذموم بشر بوده می تواند سازنده باشد؟این سخن تداعی گر همان تئوری دیکتاتوری روشنفکری علی شریعتی است. (مغلطه ای بی مسما)وباز باید به ایشان یادآوری کنم که علارغم تبلیغات گسترده هواداران نظام پهلوی،ایران در زمان رضا شاه هم دچارتجزیه شد و قصبه فیروزه فقط یکی از چند نمونه تجزیه ایران در دوره زمامدارای ایشان است.و همچنین مسئله پاره نمودن قرارداد نفت با انگلیس و نوشتن قرار داد دوباره که آن هم به نوبه خود خیانت بزرگ دیگر او بود. این واقیعت تلخ حکومت های غیر مردمی است که به دلیل نداشتن تکیه گاه ملت ناگزیرند بر بیگانگان تکیه داشته باشند. در کجای مفاهیم مملکت داری نوشته شده که امنیت ملی را می توان با زورو سرنیزه به دست آورد؟ بیچاره " منتسکیو" اگر زنده بود حتمن در نوشتن "روح القوانین" خود تجدید نظر می کرد. «وی در همان سال (1935)از دنیا خواست که ازآن پس از این کشور جدید به نام باستانیش "ایران" یاد کنند و از بکار گرفتن کلمه پرشیا که در ادبیات سیاسی غرب درآن دوران یادآور امپراتوری فر توت و از هم پاشیده عصر قاجار ی بود خود داری ورزند.همه جهان به این خواسته ایرانی احترام گذاشتند جز" چرچیل" که همچنان ایران را پرشیا می خواند تا کلمه ایران که در نگارش لاتین شباهت زیادی با کلمه عراق کشوری که توسط استعمارسرهم شده ودراختیار استعمار بریتا نیا بود به اشتباه گرفته نشود....» آقای دکتر مجتهد زاده چنان از کشور جدید سخن می گویند که تو گویی از کشور تازه تاسیسی مانند امریکا یا شیخک نشین های خلیج پارس صحبت به میان است. شاید هم در اندیشه ایشان چند هزار سال قدمت و عمر چندانی برای تاسیس یک کشور نمی تواند باشد.! نام ایران در همه ازمنه تاریخ بر این سر زمین بوده . بد نیست نگاهی به گاتا ی زرتشت و یا سنگ نبشته های تخت جمشید و حتا شاهنامه داشته باشند. رومیان و یونانیان باستان در مراودات و نوشتار های خود از ایران به نام پرشیا که بر گرفته ازسر زمین پرس یا پارس بوده بهره می گرفتند که البته پرداختن به نام پرشیا فرصتی چند را می طلبد .اما در تمدن های آسیایی مانند چین ایران همیشه ایران نامیده می شده .و پرشیا نام مورد استفاده دول غرب در رابطه با ایران بوده و چه ربطی می تواند به حکومت قجر ها داشته باشد؟وجناب چرچیل هم به تاسی ازپیشینیان و فرهنگ زبانی خود از واژه پرشیا استفاده می کرده.و نهایت ساده اندیشی خواهد بود که بخواهیم ارتباطی بین نگارش لاتین ایران و عراق را در بیان پرشیا توسط چرچیل بهانه کنیم. ودر ابعادی دیگر تاکید رضا شاه بر بکار بردن واژه ایران توسط غربیان در جای خود بیشترین ضربه و لطمه را به تاریخ این سر زمین زد . چون تا پیش ازآن ملل غرب با بیان و یادآوری واژه پرشیا، گسترده تمدنی و تاثیر گذار امپرتوری عظیم ایران باستان در اذهانشان تداعی می شد در حالی که پس از این تاکید بی معنا و بی مورد، حتا تا به امروز نیز کشور ایران با کشورهای عربی در بین ملل غربی یکی خوانده می شودو کمتر شناخته شده است. «بدون تردید آغاز این اقدامات در راستای کشور سازی ایرانی اولین و مهم ترین گامی بوده است که جز از راه زور و استبداد نمی توانست واقیعت یابد. رضا شاه برای ایجاد مفهوم ملت در ایران دریافت که ایجاد حس میهن دوستی شرط اول است.....» به گواه تاریخ می توان گفت که وجب به وجب این خاک با خون میهن پرستان و فرزندان ایران زمین رنگین شده و چه جفایی بالاتر از اینکه بخواهیم همه این جانفشانی های تاریخی را نادیده گرفته و چنین سخنانی را بیان داریم.سورنا،آریو برزن،بابک،مازیار،و هزارن میهن پرست دیگرجان پاک خود را دفاع از کیان ایران فدا نمودند و همه این سرداران با اندیشه میهن پرستی چنین رشادت هایی را انجام داده اند . چو اگر جز این بود این همه پایمردی را به چه حساب دیگری می توان گذاشت.!مگر حس میهن دوستی را حکومت و یا شخصی می تواند در یک مقطع زمانی به ملتی تزریق کند. حتا اگر بخواهیم جنگ های ایران و روس را نیز بررسی کنیم به آشکارا می بینیم که ملت ایران علارغم بی لیافتی زمامداران قجر با دست خالی حماسه های بی نظیری را در برابر ارتش متجاوز تزاری از خود در تاریخ به ثبت رساندند. و تبلور عینی میهن پرستی را در همین دوران نیز می توان در ایرانیان مشاهده نمود. چه اصراری است که تاریخ تمدن یک کشور و ملتی را نادیده بگیریم و آن وقت خود را میهن پرست و ملی گرا هم جا بزنیم؟ چه اصراری است که لازمه پیشبرد هر عملی را در ایران بخواهیم به کمک زور و استبداد توجیه کنیم؟ آیا این توهین به ملت ایران نیست؟ آیا این گونه نگاشتن در رابطه با ملتی جز این است که می خواهیم بگوییم که ملت ایران فاقد فهم و شعور بشری بوده و هستند؟آیا به خوانندگان خود حق نمی دهید که به این موضوع بیاندیشندکه ممکن است شما نیز سهمی در پروژه تحقیر ملی ایرانیان داشته باشید و در مکتب انگل ساکسون ها درس تفرقه آموخته باشید؟ شما بهتر است پاسخ بدهید که شخص رضا شاه آیا خودش با مفهوم ملت به معنای مدرن آن آشنا بوددتا بخواهد برای مردم ایران ملت سازی! کند؟ایشان با کدام دانش و تحصیلات به این آگاهی رسیده بودند؟و اگر نبودند اندیشمندان بزرگی چون محمدعلی فروغی و دیگران،همان چند راه و جاده و پل هم از رضا شاه به یادگار نمی ماندو یکسره راه استبداد مطلق را در پیش می گرفت و روی شاهان قجر را هم سپید می کرد.درثانی همان کارهای اندک عمرانی نیز به اجبار زمانه ساخته شد و یا راه آهنی که ان را برگ زرین حکومت رضا شاهی می دانند در رساتای اهداف بیگانگان بود . بعدها مشخص شد که این راه آهن به مثابه پل پیروزی برای متجاوزین بوده است.در صورتی که اگر به پیشنهاد دکتر مصدق مبنی بر کشیدن راه آهن از شرق به غرب ایران توجه می شد بی گمان دچار چنین سرنوشتی در جنگ جهانی دوم نمی شدیم و این راه آهن به جای انکه پل پیروزی برای بیگانگان محسوب گردد می توانست پل ارتباطی و رفاهی مردم ایران باشد.که پرداختن به این مسئله هنگامه ای دیگر بایسته تر است نه در این نوشتار. «به فردوسی مقام شامخی در جامعه داده شد و دستور داده شد بر خاک او و دیگر شاعران و دانشمندان بر جسته ایرانی مانند سعدی و حافظ و خیام مقبره های با شکوهی ساخته شود....» شما اگر در دور افتاده ترین روستاهای ایران نیز بروید مردمی را می بینید که در عین بی سوادی با شاهنامه فردوسی آشنا هستند و اشعار حماسی این شاعر میهنی را برای فرزندانشان می خوانند و حتا شاهنامه در منزل خود دارند. من باز هم به ایشان توصیه می کنم که تاریخ جهانگشایی های نادر را بخوانند و بدانند که سر بازان ایرانی در جنگ های خود با عثمانیان و عبدالی ها و بیگانگان از اشعارحماسی فردوسی و شاهنامه بهره می گرفتند . بدون آنکه رضا خانی درآن دوران بوده باشد تا مقام شامخی! به فردوسی بدهد. شاهنامه فردوسی در جامعه ایرانی همیشه دارای جایگاه و مقام خاص خودش بوده و در قلوب ملت ایران جای داشته .و این توهین به حضرت فردوسی است که بخواهیم جایگاه او را منحصر به دوره رضا شاه و اقدامات او بکنیم. بزرگانی چون سعدی و حافظ و خیام نیز همچنین در بین مردم ایران شناخته شده بودند و ساختن مقبره و کار گذاشتن سنگ مزار، حداقل کاری بود که رضا شاه برای این بزرگان انجام داد. و اساسا مگر در دوره رضا شاه رسانه های امروزی وجود داشت تا رضا شاه و سازمان تبلیغات او این اقدامات را در سراسر ایران در بوغ و کرنا کنند واینگونه مردم ایران با این بزرگان آشنا شوند؟ این بزرگان نامشان، اشعار وآثارشان صدها سال سینه به سینه در میان مردم ایران بوده و حتا مرزها را در نوردیده و در بطن جامعه ایرانی جای داشتند و چه بسا اینکه خود رضا شاه هم دانسته هایش در باره این بزرگان در حد همان مردم عادی بوده باشد.و اقدامات او علارغم مثبت بودنشان ، نوعی تبلیغات حکومتی و استفاده ابزاری ازنام این بزرگان نیز بوده. «تعویض نام های موجود شهرها و خیابان ها به نام های باستانی و حذف و تاسیس فرهنگ سرا و تلاش برای تصفیه واژه های بیگانه از زبان فارسی توانست حس ملت بودن را میان ایرانیان تقویت کند....» همه این اقدامات را به درستی می توان نوعی تقویت حس میهن پرستی در میان مردم ایران تلقی کرد.اما حس ملت یکپارچه بودن در میان ملت ایران بوده و به عنوان نمونه در همین رویداد انقلاب مشروطه بیش ازآنی که مردم پایتخت ایران یعنی تهران در این انقلاب نقش آفرینی کنند مردم وظیفه شناس و میهن دوست آذربایجان ولرستان و گیلان و دیگر نقاط کشور بودند که در انقلاب مشروطه نقش آفرینی کردند و این نشان می دهد که مردم ایران اندامان یک تن واحد بودند که در مواقع بحرانی همبسته می شدند و یا در جنگها ی گوناگون و تهاجم بیگانگان به سر زمینشان، کرد، لر آذری و گیلانی و بلوچ و غیره در کنار هم برای دفاع از تمامیت ارضی سر زمین خود جان فدا می کردند. این گونه پرداختن به مقوله تاریخ و بر جسته نمودن وظایف ذاتی حاکمان،جز کلی گویی و سطحی نگری چیزبیشتری نمی تواند باشد. «دست زدن به یک سلسله جار و جنجال مرزی و سر زمینی با برخی همسایگان مثلا ادعای حاکمیت و مالکیت بر بحرین سبب ساز بروز حس میهنی نیرومندی میان ایرانیان از اقوام گوناگون. این اقدامات در برابر استعمار بریتانای اثر زرفی در کار ملت سازی ایران داشت. احقاق حقوق ایران در سهم کشور درآمد شر کت نفت انگلیسی و طرح ادعای حاکمیت بر بحرین که توسط استعمار بریتانیا در 1868 از ایران جدا شده بود توانست آتش احساسات ملی ایرانی را شعله ور سازد. .....» جناب دکتر مجتهده خودشان اعتراف دارند به "جار و جنجال". از فحوای کلام آنگونه که بر می آید ،اینکه این جار و جنجال بوده نه یک اقدام عقلانی و منطقی. چون اگر فلسفه ای مملکت داری و سیاست و دیپلماسی پشتوانه این تلاش ها بود دیگر جار و جنجال نباید عنوان می شد . بلکه رضا شاه به عنوان حاکم وقت باید اقتدار ایران را بر همسایگانش بر مبنای توسعه و ترقی ملت استوار می ساخت و حس، حسن همجواری را در بین همسایگانش بر می انگیخت.اینگونه شیوه های مبتنی بر پروپاگاندای تبلیغاتی عموما شیوه ساختارهای دیکتاتوری است که تلاش دارد تا با ایجاد بحرانهای ساختگی خارجی بر مشکلات داخلی سر پوش گذاشته و به نوعی هم بستگی ملی را دامن زده تا اهداف خود را پیش ببرند. در رابطه با احقاق حقوق ایران در سهم درآمد شرکت نفت همه اسناد موجود در این رابطه نشان از آن دارد که رضا شاه عملا در راستای منافع شر کت نفت انگلیس گام بر داشته و اگر هم اقدامی بوده در حد همان جار و جنجالی بوده که جناب دکتر مجتهد زاده به آن اذعان دارند .انداختن قرار داد در بخاری سپس نوشتن قرار داد نکبت بار دیگری با انگلیس ها به مدت نزدیک به یک قرن که تاراج ثروت ملت را در پی داشت در برگ های تاریخی به ثبت رسیده است و همانگونه که عهدنامه های ترکمانچای و گلستان به عنوان ننگین ترین قرارداد شاهان قجر جای برای دفاع ندارند این قرار دادهای نفتی سلسه پهلوی نیز به همان اندازه ضد میهنی و ننگین هستند و جایی برای دفاع ندارند .وگرنه چه نیازی بود چند سال بعد از رضا شاه ملت ایران دوباره نسبت به احقاق حقوق خود در رابطه با شرکت نفت ایران و انگلیس به پا خیزند؟ مقدمه چنینی اینگونه به باور من یک هدف نهایی را از از سوی نگارنده دنبال می کند وآن اینکه حتا پیروزی نهضت ملی ایران در برابر استعمار انگلیس را به پای عملکرد رضا شاه بگذارد و کوشش های نیروهای ملی و محمد مصدق را در این باره کمرنگ و بی ارزش نشان بدهد و عنوان کند که ملی شدن نفت و مبارزات در این راستا توسط خود رضا شاه بنیان گذاری شده بود.اما در رابطه با بحرین که به گواه تاریخ همواره پاره ای از خاک میهن بوده نیز ایشان هیچ گونه عملکرد مثبتی در برابر بریتانیا نداشتند واقداماتشان نیز در حد همان جار و جنجال سر زمینی بوده و ملت ایران چندی بعد شاهدآن بودند که جانشین ایشان در یک اقدام غیر قانونی به عنوان شاه این مملکت تجزیه و استقلال بحرین را اعلام کرده و به رسمیت می شناسد.و مخالفان این اقدام ضد میهنی و تجزیه ایران از جمله شادروان داریوش فروهررا نیز به زندان می افکند. که این واقعه حتا در اوج تجزیه ایران در دوره قجر ها هم سابقه نداشت . شاهان قجر با همه بی لیاقتی و بی شعوری شان در هنگامه ی تجزیه کشور هیچگاه چنین عملکردی نداشتند.و سلسله پهلوی شوربختانه نتوانسته کارنامه درخشانی از خود در رابطه با حفظ تمامیت ارضی ایران از خود به جای بگذارد. پرداختن به همه مطالب آقای دکتر مجتهد زاده جز هدر دادن وقت گرانبها هیچ ارزش دیگری نمی تواند داشته باشد . اما برای آگاهی هم میهنان من از تلاش ایشان برای اسطوره سازی از رضا شاه می گذرم و در این رابطه فقط به یک جمله اکتفا می کنم که بر اساس رابطه متقابل فرامان روا با ملت ،وظایفی بر گردن حاکم و فر مانروا سنگینی می کند که حاکم برای انجام دادن وظایف قانونی خود مبنی بر عمران وآبادی و تلاش برای توسعه فرهنگی و اجتماعی و همچنین رفاه عمومی و آزادی های اجتماعی و سیاسی وامنیت ملی نمی تواند منتی بر ملت داشته باشد. انجام این وظایف ازبدیهی ترین مقوله های فرمانروایی است، که رضا شاه علارغم همه تبلیغات گسترده ای که در این باره داشته نتوانسته در پیشگاه ملت ایران سر بلند باشد.خود ملت در پی پیشرفت بودند و مرحله آغاز ترقی خواهی ایران از دوران قجر ها هم شروع شده بود و نمونه بارز آن تاسیس دارالفنون بود که پیش در آمد توسغه و پیشرفت دانش در دوره پهلوی بود.در حالی که رضا خان با تزویر و ریا و تبلیغات گسترده تلاش نمود تا همه سرمایه ملت ایران را به نام خود کندو بی گمان چنین حاکمی نمی تواند میهن پرست و حاکم بر قلوب ملت باشد. دکتر مجتهد زاده در صدد القای این نکته است که عملکرد های حداقلی و عمرانی رضا شاه شق القمر بوده است....که به هیچ عنوان اینگونه نیست. رضا شاه اگر هم اقداماتی انجام داده باشد وظایف قانونی خود را انجام داده و اگر چه در بسیاری از موارد هم نتوانسته وظایف قانونی خود را به نحو احسن انجام دهد.و به باور بسیاری رضا شاه علارغم همه تبلیغات گسترده ای که در باره اقدامات عمرانی خود داشته نتوانسته در پیشگاه ملت ایران سر بلند باشد.قصد ما در بیان مسائل تاریخی همانگونه که پیشتر عنوان نمودم نباید با دشمنی باشد. نباید با تاریخ جانبدارانه رفتار کرد .تاریخ بایدآینه ای باشد که بتوانیم آینده را در آن ببینیم وگرنه گیر کردن دررویدادهای تاریخی در نهایت نتیجه ای جز فرسایش توان و اندیشه در بر نخواهد داشت. ایشان با همه ی صغرا، کبرا چیدن ها در نهایت یک هدف را دنبال می کند و آن تخریب نیروهای ملی و مصدقی است. «حتی آن دسته از محصلین ایرانی که توسط رضا شاه به خارج از کشور اعزام شدند تا با کسب علوم جدید به کشور باز گشته و نظام آموزشی جدید کشور را بسط و توسعه دهند. در باز گشت در لابلای چرخ و دنده انتقامجویی قبیله ای گرفتارآمدند و مانند بسیاری از سران جبهه ملی به جای فرهنگ پروری پهلوی ستیزی را پیشه کردند....» دکتر مصدق و بسیاری از روشنفکران آن دوره پیش از به قدرت رسیدن رضا شاه برای تحصیل به اروپارفته بود ند و این روند اعزام محصلین تقریبا از دوره احمد شاه آغاز شده بود نه رضا خان. نمی دانم این چه صیغه ای است که عده ای عادت دارند تا هر گونه اقدامات اینگونه توسط حاکمان را با منت برای مردم باز گو کنند. در سطور بالا بیان داشتم که حاکم وظایفی را نسبت به ملت دارد. و یکی از این وظایف توسعه سیستم آموزشی است. مگر رضا شاه برای اعزام این محصلین به خارج از کشور از جیب خودش هزینه آنان را پرداخته بود؟در ثانی این طبیعی است وقتی دانشجویی وارد دنیای غرب با دموکراسی و موئلفه های الزام آور دنیای مدرن در اینگونه جوامع می شود در بازگشت به میهن دیکتاتور زده خود دچار مشکل شود. چون او همانی را برای ملت خود می خواهد که در مدت اقامتش درجوامع پبشرفته دیده و آن را تجربه کرده. این مشکل حاکم مستبد است که از مدرنیته فقط ظواهرآن را تلاش کرده تا در جامعه پیاده کند در حالی که یکی از پایه های دوران مدرنیته که همانا نهادینه کردن دموکراسی است از سوی رضا شاه تعمدا مغفول مانده بود.و حالا هزار و یک دلیل بیاورید که ملت ما درآن هنگامه ظرفیت دموکراسی را نداشته است و فلان و بهمان.. از کدام انتقام جویی قبیله ای حرف می زنید؟ مگر این دانشجویان اعزامی همه شان از قبیله و شاهزادگان قجر بودندکه بخواهند چوب لای چرخ حکومت رضا شاه بگذارند؟کدامیک از سران جبهه ملی بد خواه ملت بودند؟ کدامیک جیره و مواجب بگیر بیگانگان بودند؟مگر رضا شاه پشتوانه ی قومی و قبیله ای داشت که قبیله قجر ها بخواهند رو در روی قبیله او قرار بگیرند؟ نمی دانم شاید منظور شما روستای آلاشت زادگاه رضا شاه باشد که ما هر چه جستیم کمتر به این نتیجه رسیدم که هم میهنان آلاشتی ما قوم و قبیله ای باشند. «..... در یک لجبازی تاریخی حتا ملی کردن نفت را به صورتی انجام دادند که به شکست سیاسی "انگلیس"انجامید ولی به بهای ارزانی شدن به بریتانیا. هرآنچه از حق و حقوق ایرانی بود در سهام خارجی شر کت نفت ایران و انگلیس که از دارایی داخلی شرکت نفت بیشتر بود و " بی پی" را برای ابد بزرگترین و ثروتمندترین شر کت نفت دنیا ساخت...» تنها کسانی در رابطه با پیروزی ملت ایران بر امپراتوری انگلیس چنین با شک و شبهه و دروغ پردازی سخن می گویند که دل در گرو ملت نداشته باشند. همه اسناد تاریخی موجود در این رابطه حکایت ازآن دارد که این یک شکست سنگین و تاریخی برای انگلیس بوده و ملی شدن صنعت نفت آنچنان سیلی محکمی به انگلیس و دنیای غرب زد که کینه آنان از ملت ایران در کودتای ننگین 28 امرداد تبلور یافت. اینگونه قضاوت کردن در باره تاریخ را پیش از این فقط می توانستیم درآثار «علی میر فطروس» ببینیم که با دروغ پردازی و وارونه جلوه دادن تاریخ تلاش داشته و دارد تا برای خودش جایگاه یک تاریخ نگار بی طرف را دست و پا کند . سفارشی نویسی، آقای محترم تاریخ نویسی نیست.خودتان اعتراف به شکست سیاسی انگلیس دارید!؟ شکست سیاسی به دنبال خود شکست اقتصادی را نیز در پی داردو این دو مقوله هیچگاه از هم جدا نبوده و نیستند. «با شکست دادن سیاسی انگلیس و شاد کامی اقتصادی بریتانیا روشنفکران سنتی خود را در مقام قهرمان ملی بی همتایی حس کردند که می توانند قانون اساسی کشور را لگد مال کرده و قوای سه گانه مشروطیت را سرنگون سازند. رهبر ملی این گروه در کودتایی سینه خیز نخست دیوان عالی کشور را تعطیل کرده و قوای قضائیه را سر برید و سپس مجلس سنا را از قانون اساسی کشور حذف نمود.و با تعطیل کردن مجلس شورای در تاریخ 25مرداد 1332قوه مقننه را سر نگون کرد..» قانون اساسی مشروطه که خون بهای قیام ملت ایران در انقلاب مشروطه بود توسط رضا شاه و جانشین او نادیده گرفته شدو شاه که باید به خواست ملت و نمایندگان ملت احترام می گذاشت در همه امور مملکت دخالت می نمود. روزنامه نگاران و مطبوعات آزاد سر کوب شدند. مخالفان و منقدان رژیم به شدید ترین نحوی از صحنه کشور حذف شدند. و سرکوب و خفقان در کشور نهادینه شد. این شاه مملکت بود که با نادیده گرفتن قانون اساسی مشروطه از قانون تخطی کرده بود نه روشنفکران و نیروهای ملی. چه کسی است که نداند قوه قضاییه در دوران مصدق درخشان ترین و مستقل ترین روزهای خود در ایران را تجربه کرده.هنوز هم بسیاری از قوانین مدنی موجود در سیستم قضایی ایران ناشی از همان تلاش های ایشان است و این بر کسی پوشیده نیست.حذف مجلس سنا را باید برای ملت باز گو می کردید که به چه علت صورت گرفته. این مجلس دست نشانده دیکتاتور چه کارکردی برای ملت داشته؟ جز اینکه سناتورهایی درآن پرورش یافته بودند که روز به روز بر قدرت خود می افزودند و ملت را بیش ازگذشته تحت سیطره خود می گرفتند و اجرا کننده اوامر ملوکانه بودند.؟تعطیلی مجلس شورای ملی نیز درست به همین دلیل بود. مجلسی که باید تامین کننده منافع ملت باشد عملا به کارگزار انگلیس و دول غرب بدل شده بود و جاسوس خانه ای بیش نبود که نمایندگان قلابی آن سردرآخور روس و انگلیس و امریکا داشتند.اتفاقا این از افتخارات کار نامه در خشان مصدق است که مستقیم به سر منشاه گرفتاری های ملت یعنی مجلس شورای ملی قلابی رفت و با تمام قدرت در برابر این مجلس دست نشانده ایستاد. نخست وزیر وقت با این اقدامات که در قاموس سیاسی هر کشوری کودتا شناخته شده می شود به ریس کشور اجازه داد تا به حکم قانون اساسی مشروطیت در غیاب مجلس شورای ملی دولت بی بهره از مشروعیت پارلمانی را عزل کند. این حکم عزل در نمیه شب 25مرداد 1332 پذیرفته شد ولی آورندگان فرمان روانه زندان شدند و دولت یاغی چند روزی به خود دوام بخشید تا آنکه چند روزی در نتیجه یک ضد کودتا در بعد از ظهر 28 مردادآن سال سر نگون شد.... به گواه اسناد تاریخی ملت ایران توانست در دوره کوتاه مدت زمامداری مصدق طعم واقعی دموکراسی و استقلال کشور را بچشد. هیچ روزنامه ای بسته نشد. هیچ مخالف و منتقدی به زندان نیافتاد. هیچ اعدامی رخ نداد و هیچ وابستگی سیاسی و اقتصادی به غرب و بیگانگان وجود نداشت.کودتا در فرهنگ سیاسی تعریف دارد و از شخصی مانند شما که ادعای داشتن کرسی استادی در دانشگا های غرب را یدک می کشید بعید است که معنی دقیق کودتا را ندانید.مصدق نخست وزیر قانونی کشور بودو اقداما ت او نیز همه بر اساس قانون اساسی مشروطه و تامین کننده منافع ملی بوده. مصدق اگر می خواست کودتا کند می توانست به راحتی حکومت پهلوی را منحل و جمهوری اعلام کند. هم جامعه آماده این رویداد بود و هم اینکه خاندان پهلوی در اوج ضعف قرار داشتند و شاه همیشه چمدان به دست نیز از مملکت گریخته بودو هیچ امیدی هم به ادامه وبقای سلطنت خود نداشت. همه الزامات سر نگونی سلسله پهلوی وجود داشت. اما مصدق چون باورمند به قانون اساسی مشروطه و همچنین تعهد خود نسبت به شاه مبنی بر وفادار بودن به سلطنت بود چنین رفتاری را در پیش نگرفت و گرنه شخصیتی چون دکتر فاطمی بارها و بارهادر این رابطه طرح موضع کرده بود اما مصدق زیر بار اعلان جمهوری نرفت. در ثانی در کجای همان قاموس سیاسی شما آمده که فرمان عزل را با توپ و تانک باید ابلاغ کنند؟ و چرا فرمان عزل به تعریف شما باید توسط یک نظامی به نام زاهدی به مصدق آن هم با شرایط ویژه و درشب هنگام اعلام می شد؟25 امرداد یک پیش کودتا برای زمینه سازی کودتای بزرگتر 28 امرداد بود. چقدر باید شرم آور باشد که بخواهیم در هنگامه ای که دست اندر کاران کودتای 28 امرداد یعنی امریکا و انگلیس خود اعتراف به دست داشتن در این کودتا را دارندو از ملت ایران رسما پوزش خواهی کرده اند بیان کنیم که نه خیرآقا کودتا نبوده قیام ملی و به تعریف جناب مجتهد زاده ضد کودتا بوده! می گویند کسی که خواب است را می شود بیدار کرد اما کسی که خودش را بخواب زده نمی شود از خواب بیدار کرد. حالا حکایت سفارشی بنویس ها و عمله جات استبداد است که می خواهند در یک تلاش بیهوده حقایق تاریخ را دگرگونه سازند. «اگر جنبش انتقامجویی طرفداران کودتای 25 {ا}مرداد به انقلاب اسلامی نمی انجامید قطعا بر خورد میان سران جبهه ملی و رهبران گروه های چریکی که در سر انجام مقهور مشت محکم انقلاب اسلامی شدند می توانست موجودیت و یک پارچگی ایران را تهدید کند....» این چند سطر را چندین بار خواندم و هر چقدر بیشتر خواندم کمتر متوجه منظور نگارنده آن شدم.جز اینکه ایشان خواسته باشند یک سری واژه ها را سر هم بندی کنند و چیزی بنویسد چیز دیگر ی دست گیرم نشد. کودتای 25 امرداد!این سخن مرغ پخته راهم به خنده وا می دارد . در اینگونه مواقع آقایان دست پیش را می گیرند تا عقب نیافتند. اما بر خورد میان سران جبهه ملی و رهبران گروههای چریکی هم دیگرازآن حرفهاست. جبهه ملی هیچ گونه ارتباط موافق و یا مخالفی در ابعاد سازمانی با گروههای چریکی نداشت. رهبران این سازمان یا در زندان بودند یا اینکه به دلیل جو خفقان حاکم در کشور که توسط ساواک و نیروهای امنیتی ایجاد شده بود توانایی انجام فعالیتهای سیاسی به آن معنای تشکیلاتی را نداشتند. اندیشه فعالیت های چریکی و مبارزات مسلحانه هم در هنگامه ای در ایران پدیدار شد که سیستم حاکم تمامی انتقادها و اعتراض های مسالمت آمیز مردمی و سازمان ها و احزاب سیاسی را به شدیت ترین نحو سر کوب می کرد و طبیعی است که در چنین فضایی تشکیلات های سیاسی زیر زمینی پدید می آیدکه مشی مبارزه مسلحانه سر لوحه مبارزات آنان خواهد بود و این اندیشه مبارزات خشونت گرایانه حاصل عملکرد رزیم حاکم بوده . و خوشبختانه نیروهای ملی در هیچ کجای تاریخ شش دهه ای خود خشونت را در کارنامه سیاسی خویش ندارند. و مبارزات آنان هممواره بر اساس روش ها و الگوهای مسالمت آمیز و عقلانی بود. این فرافکنی ها برای این است که اصل ماجرا بر ملت پوشیده ماند. ایشان در انتهای نوشتار خود نوک تیغ حملات خود را علنی به سمت جبهه ملی ایران می گیرند و نمی توانند کینه خود را از این سازمان سیاسی خوش نام پنهان کند. «جبهه ملی درآخرین بیانیه اش حمله متفقین به ایران در شهریور 1320را صراحتا واقعه ای مثبت دانسته و نوشته است این رخداد هر خسارتی که برای مردم ما داشت دست کم رژیم خود کامه (منظور رضا شاه)را از ایران بر انداخت و ملت آزاد شد.» این منطقی است که امروزه مدافعان رژیم پهلوی از جمله آقای علی میرفطروس طرفدارآن هستند و آن را تجویز می کنند نه نیروها و مبارزان ملی . جبهه ملی هیچگاه در بیانیه ی اش در رابطه با شهریور 1320 چنین گفته: "این رخداد هر خسارتی که برای مردم ما داشت، دستکم آن ر‍ژیم خودکامه را از ایران بر انداخت و ملت آزاد شد". به این معنا که تجاوز و اشغا ل ایران علارغم همه ادبار و مصیبت هایی که با خود به همراه داشت منجر به سقوط دیکتاتوری رضا خانی شده، در کجای بیانیه ی جبهه ملی اظهار خشنودی نسبت به تجاوز بیگانگان نموده؟ آری این مسائل واقیعت دردآور و تلخ هر جامعه ای می تواند باشد. بدین سان است که ملت ما در شهریور 1320 کوچکترین مقاومتی در برابر اشغال کشورش از خود نشان نداد. و شاه کشور که باید الگوی رفتار میهن پرستی و ایستادگی ملت خود باشد با همه تبلیغات های چنین و چنانش در رابطه با ارتش نوین ایران و میهن پرستی! شخص خودش، با کوچکترین مقاومتی تسلیم قوای اشغالگر می شودو ایران را به خواست و اشاره اربان خشمگین ترک می کند.رضا شاه اگر در قلوب ملت ایران جای داشت شک نداشته باشید که ملت ایران با همه ضعفهای نظامی خود، در برابر قوای اشغالگر تا آخرین قطره خونشان ایستادگی می کردند . ما نمونه های اینچنینی از ملت ایران را دررویارویی با دشمنان مهاجم و بیگانه را بارها و بارها در تاریخ این کشور دیده ایم که چگونه در اوج ضعف قوای نظامی حماسه های بزرگ و افسانه ای در برابر دشمنان بزرگ و توامند از خود خلق کردند. در همان جنگ جهانی دوم کشورهای کوچک و ناتوانی در اروپا نیز بودند که علارغم همه نا توانی های نظامی کشورشان توانستند ماهها در برابر تجاوز قوای نظامی آلمان و متفقین پایداری کنند . و نقطه قوت این ملت ها حاکم نبودن دیکتاتورها در این کشورها بوده که موجبات همبسته شدن آنان را در برابر قوای دشمن فراهم می آورد. تمام این صغرا و کبرا چیدن های جناب دکتر مجتهد زاده در انتهای نوشتارش خلاصه می شد . یعنی کینه ورزی نسبت به جبهه ملی ایران و مصدق بزرگ. هر سازمان سیاسی با توجه به اوضاع و احوال زمانه و محدودیت های موجود در کارنامه ی فعالیتش بری از اشتباه نیست. و جبهه ملی و نیروهای ملی نیز برهمین اساس بری از خطا نیستند اما اشتباهات آنان نسبت به خیلی دیگر از جریانات سیاسی ایران کمتر بوده و قابل قیاس نمی تواند باشد و هر هنگامه نیز که به اشتباه خود پی بردند تلاش برای جبران اشتباه را در پیش گرفتند. جبهه ملی درست است در شرایط کنونی دوران گذار و پوست اندازی و بحران را تجربه و طی می کند اما این سازمان سیاسی با تکیه برآموزه ها و تجربیات تاریخی هرآینه می تواند به انسجام رسیده و روزنه امیدی برای ملت ایران باشدو به ایفای رسالت تاریخی خود بپردازد. جبهه ملی یک کلیت سیاسی است و اشتباهات مقطعی و کوچک کادرهای آن را نباید به حساب سازمان نوشت.این سازمان با همه نقصان ها و محدودیت های موجودبا تکیه بر منشور و اساسنامه ای که دارد ، بی گمان مبتنی بر دموکرات ترین اندیشه هاست.بیاد بیاوریم که جبهه ملی در دوره ای توانست سرخوردگی ملی ایرانیان را در برابر بیگانگان مبدل به غرور ملی کند و با دستان خالی پنچه در پنچه امپراطوری های زمانه و استعمارگران بیندازد و دکترین مبارزات جهانی را برای کشورها و ملل تحت ستم استعمار و استثمار به ارمغان بیاورد.به گونه ای که بسیاری از کشورهای خاورمیانه و آمریکای لاتین توانستند با الگو قرار دادن ابرمردمیهن پرستی چون پیشوا مصدق بزرگ ومبارزان جبهه ملی ایران به خواستهای تاریخی خود جامه عمل پوشانده و در برابر متجاوزین به حقوقشان ایستادگی نمایند. "از تاریخ باید درس عبرت گرفت نه اینکه تاریخ را مدار کین خواهی قرار داد" سلسله پهلوی با تمام شرایطش به تاریخ پیوسته و ما نسل کنونی ایران از این دوره تاریخی بایدبیاموزیم که اگر حاکمیتی بر مدار احقاق حقوق ملتش استوار نگردد با همه قدرتش روزی به زیر کشیده خواهد شد.ما نمی توانیم کینه ای نسبت به تاریخ داشته باشیم اما می توانیم تاریخ را با دیده باز واکاوی کرده وبه آینده اندیشه کنیم. تلاشهای تحریف تاریخ توسط کسانی که باوری به شعور ملت ندارندنیز ره به جایی نخواهد برد جزآنکه لکه ننگی بر کارنامه سیاه آنان بیافزایدو موجبات شادمانی دشمنان این مرز و بوم گردد.باردیگر یاد آوری می کنم که ملت ایران هیچ بدهی به دودمان پهلوی و شخص رضا خان نداشته و نداردو این ملت ایران است که نسبت به بیدادگری هایی که این خاندان روا داشته اند خود را طلبکار می داند. پاینده ایران اشکان رضوی آذر 1390 ashkan.rzv@gmail.com www.ashkanrazavi.blogfa.com

در خانه علم دروازه‌غار چه می گذرد؟

2011-12-11T10:38:00.000-08:00

«خانه علم محله دروازه غار» نوشت:

خانه علم جایی است برای تحصیل کودکانی که به هر دلیل از ادامه تحصیل محروم مانده اند. خانه علم محله دروازه غار تهران در تابستان 1390 و پس از چند سال فعالیت دانشجویان جمعیت در این محله و در راستای طرح کودکان بی کتاب و پس از اجرای موفقیت آمیز این طرح در محله خاک سفید تهران در سالهای اخیر راه اندازی شده است.
در خانه علم محله دروازه غار تهران کودکانی به تحصیل می پردازند که سالها آرزوی رفتن به مدرسه را داشتند و به دلایل مختلف از این آرزو محروم بودند. برخی از این دلایل را می توان به شرح زیر نام برد:
1- نداشتن شناسنامه
2- کار اجباری کودکان
3- بی سوادی والدین و یا ولی کودک
4- نداشتن سرپرست مناسب و عدم اهمیت دادن والدین به آموزش کودکان
5- فقر فرهنگی موجود در خانواده و محله
در حال حاضر خوشبختانه تعدادی از این کودکان به آرزوی خود رسیده اند و در خانه علم مشغول به تحصیل هستند. البته هنوز کودکان بسیار دیگری در این محله هستند که به کمک ما نیاز دارند. به طوری که در شناسایی های اولیه در سال گذشته بیش از 300 کودک نیازمند کمک در این محله شناسایی شدند که بسیاری از آنان کودکان کار و محروم از تحصیل بودند.
امروز در خانه علم کوچک محله دروازه غار کارهای بسیار بزرگی انجام می شود و دلهای کوچکی به اندازه یک دنیا شاد می شوند. این کار، همه و همه به همت دانشجویان عاشقی انجام شده است که قلب های خود را در کف دستان شان گرفته اند تا معلم کودکانی باشند که سالها در آرزوی مدرسه شب را به صبح می رساندند.
متاسفانه این کودکان البته هنوز باید به دلیل مشکلات خانوادگی شان، به کار اجباری و بسیاری مشکلات دیگر تن در دهند. که امیدواریم اندک اندک قدم های بزرگی برای آنان برداریم.
یکی از مهمترین کمک هایی که به آنان می شود، در مورد کودکانی است که شناسنامه نداشته اند و به همت جمعیت و طرح کودکان بی کتاب برای آنان شناسنامه تهیه می شود تا بتوانند به مدرسه بروند و به طور رسمی درس بخوانند. پیش از رفتن به مدرسه نیز به کودکانی که اجازه ثبت نام در مدارس آموزش و پرورش را ندارند، آموزش های تحصیلی در خانه علم ارائه می شود. درصدد هستیم برای جلوگیری از کار اجباری آنان نیز کاری صورت دهیم که یاری همه مردم و دانشجویان آگاه را می طلبد.
می توانید از این پس داستان های کودکان خانه علم دروازه غار و خاطرات معلمان آنان و همه شادی ها و غم هایی را که دانشجویان در این خانه می بینند و لمس می کنند در این صفحه مطالعه نمائید. با لایک این صفحه به جمع حامیان خانه علم محله دروازه غار بپیوندید.
همواره همه برنامه های خانه علم محله دروازه غار در این صفحه اطلاع رسانی می شود و همه دانشجویان و مردم خیر و علامند به نیکوکاری می توانند در این برنامه ها شرکت کنند و با ما در یاری این فرشته های کوچک عشق همراه شوند.

Occupy Wall Street - Wake UP!! This is a Main Stream Media Black Out!!

2011-11-26T13:45:00.000-08:00

Mal3ob 3alena : Poverty in Saudi Arabia English Version

2011-11-26T10:11:00.000-08:00

Americans skip Black Friday to help occupy

2011-11-25T23:37:00.000-08:00

Azadegan azadeh

خسرو سیف: بختیار گفت از امروز راه ما عوض شده است

خسرو سیف: بختیار گفت از امروز راه ما عوض شده است

این امامس یا مقواس اصغری؟ فوق فوقش تخته سه-لّاس اصغری

این امامس یا مقواس اصغری؟ فوق فوقش تخته سه-لّاس اصغری

Raw Video: Tens of Thousands Rally Against Putin

Derinkuyu Caves, Turkey - BBC World Wonders

Derinkuyu Caves, Turkey - BBC World Wonders

Derinkuyu en turquie ville souterraine découverte en 1963.wmv

Derinkuyu en turquie ville souterraine découverte en 1963.wmv

درینکویو شهر زیرزمینی زرتشتیان شگفت انگیز ترین کشف تاریخ آیین زرتشت مقصد توریستی جدید ترکیه

درینکویو شهر زیرزمینی زرتشتیان شگفت انگیز ترین کشف تاریخ آیین زرتشت مقصد توریستی جدید ترکیه

New York Students Walkout Against School Closures

Democracy Now! National and Global News Headlines for Friday, February 3

Democracy Now! National and Global News Headlines for Friday, February 3

Does a US troop withdrawal mean victory for the Taliban?

More than 70 Killed in Port Said Soccer Stadium

Amy Goodman - Breaking the Sound Barrier

Spanish Judge Baltasar Garzón on Trial: Interview with Reed Brody of Hum...

همچنان تنهاي تنها!

Na be entekhabat-bnd-bah 90.mp4

'No chance Merkel talks China out of buying Iranian oil'

The dirty history of promoting democracy

مصاحبه جاسوس سازمان سیا در سپاه پاسداران1

ده نکته به یاد ماندنی

Democracy Now! National and Global News Headlines for Tuesday, January 3...

GOP plotting to oust Ron Paul?

دو قبر و دیگر هیچ ...در پایین چند عکس از منزل و قبر دکتر مصدق را مشاهده می کنید

دو قبر و دیگر هیچ ...در پایین چند عکس از منزل و قبر دکتر مصدق را مشاهده می کنید مردی که پوزه استعمار انگلیس را یک تنه به خاک مالید ...

او همچنان در کشور خودش ، مملکتی که برایش سالها زحمت کشیده غریب است ...

خدا قوت مهندس

Iran Jan 2012.Father of Zanjar Moradi, political prisoner on death row c...

حمص - انشقاق النقيب البطل محمد إدريس 22-1-2012 Homs

معانات اللاجئين السوريين في المخيمات التركية 22-1-2012 Syria

مظاهرة في تكساس عند وجود علي الديك 20-1-2012 Syria

آیا چپ باید شرمنده باشد ؟ گفتگو با محسن رضوانی

درنقد اظهارات و ادعاهای دکترپيروز مجتهدزاده

جوان آواز خوان در خیابان تهران

واگویه.شبانه - گیل آوایی

شام درعا الشهيد أبراهيم خليف أبونبوت 28 12 2011

U.S. warns Iran on Strait of Hormuz

شام حمص حي الخالدية 28 12 2011 ثاني ايام الاعتصااام لزم تعرف يابشار رااائعة

زندان گوانتانامو یا مدرسه در جمهوری اسلامی ایران؟!؟

۲۶ سال حبس و ۱۳۹۰ ضربه شلاق حکم ۵۷ معترض به وضعیت دریاچه‌ی ارومیه دوشنبه ۵ دی ۱۳۹۰ - ۲۶ دسامبر ۲۰۱۱

۲۶ سال حبس و ۱۳۹۰ ضربه شلاق حکم ۵۷ معترض به وضعیت دریاچه‌ی ارومیه

هفتاد و سه سال «بهرام بیضایی» ماندن

رویایی ترین کاخ ایران

رویایی ترین کاخ ایران

همراه با دوازده عکس زیبا

ابراز شگفتی معاون وزیر اقتصاد: این همه جنجال و سروصدا برای 200 میلیون دلار واردات میوه؟

"وقتی که تاریخ را سفارشی می نویسند!"

در خانه علم دروازه‌غار چه می گذرد؟

Occupy Wall Street - Wake UP!! This is a Main Stream Media Black Out!!

Mal3ob 3alena : Poverty in Saudi Arabia English Version

Americans skip Black Friday to help occupy

دو قبر و دیگر هیچ ...
در پایین چند عکس از منزل و قبر دکتر مصدق را مشاهده می کنید
مردی که پوزه استعمار انگلیس را یک تنه به خاک مالید ...